VIII SA/Wa 213/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. 1. Pismem z [...] stycznia 2011 r. A. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] października 2010 r. uznającą stanowisko skarżącego za nieprawidłowe w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącego, nie powinien być on traktowany jako podatnik VAT w związku z dostawą nieruchomości gruntowych (działek budowlanych pod zabudowę zagrodową) wydzielonych z gruntów rolnych, których właścicielem jest skarżący wspólnie z żoną. Zdaniem Ministra Finansów, skarżący w związku z kolejną dostawą działek budowlanych występować będzie jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: "ustawa o VAT"). Z uwagi na fakt, że grunty będące własnością skarżącego oraz jego żony zostały ujęte w planie zagospodarowania przestrzennego jako grunty pod zabudowę jednorodzinną i zagrodową, to nie znajduje zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Skarżący w związku z dostawą gruntów posiada nadto status rolnika ryczałtowego, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: postępowanie sądowe należało zawiesić. 2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie taka przesłanka zaistniała, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 9 marca 2010 r., w sprawach o sygn. akt I FSK 2134/08 i I FSK 2039/08, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE" lub "ETS") następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego (wspólnotowego): - Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo – usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? - Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej? W świetle stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy oraz przepisów materialnoprawnych znajdujących w niej zastosowanie, Sąd uznał, że odpowiedzi udzielone przez ETS na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na jej wynik (zob. postanowienie NSA z 28 stycznia 2011 r., I FSK 145/10; postanowienie WSA w Warszawie z 20 maja 2011 r., III SA/Wa 2496/10). Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.