VIII SA/Wa 226/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2019 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2019 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] "[...]" (dalej: "wnioskodawca", "skarżący") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "[...]WINB") Nr [...] z [...] lutego 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: "organ I instancji", "PINB") Nr [...] z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie "wykonania kolejnych robót budowlanych stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. R. [...] w K.". Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [...] lutego 2018 r. wnioskodawca złożył do organu I instancji wniosek o "wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie wykonania kolejnych robót budowlanych stacji bazowej telefonii komórkoweJ [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ulicy R. [...] K. i tym samym jej użytkowanie niezgodnie z przepisami oraz decyzjami wydanymi w niniejszej sprawie w tym z decyzją o pozwoleniu na użytkowanie". Pismem z dnia [...] marca 2018 r. PINB zwrócił się do [...] S.A. o złożenie wyjaśnień, czy od czasu wydania decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie ww. stacji bazowej telefonii komórkowej były przeprowadzane roboty budowlane, nieobjęte udzielonym pozwoleniem na budowę, które doprowadziły do zmiany parametrów istniejącej stacji bazowej i które mogłyby w sposób znaczący oddziaływać na środowisko. W odpowiedzi wskazano, że na stacji bazowej K. [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. R. [...] w K. zmniejszono ilość anten, zmieniono ich typ oraz zainstalowano moduły sterujące (RRU). [...] S.A. złożyła w dniu [...] października 2017 r. w Starostwie Powiatowym w K. zgłoszenie o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji dla stacji bazowej [...] K. [...]. Dokonane zmiany nie spowodowały zmiany instalacji w sposób istotny zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska. Ponadto wskazano, że zrealizowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, ponieważ w osiach głównych wiązek promieniowania anten sektorowych, w odległościach podanych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Starostwo Powiatowe w K. przyjęło zgłoszenie z dnia [...] października 2017 r. bez zastrzeżeń. Spółka [...] przesłała do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. sprawozdania z pomiarów pola elektromagnetycznego wykonane dla celów ochrony środowiska dla omawianej stacji bazowej. Instytucje te nie miały zastrzeżeń co do złożonego sprawozdania. Ponadto wymiana anten i instalacja modułów sterujących na obiektach budowlanych stanowi instalowanie urządzeń i nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. PINB zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w W. Delegatura w R. o udostępnienie sprawozdania [...] S.A. Nr [...] z pomiarów pól elektromagnetycznych wykonanych dla celów ochrony środowiska dla stacji K. [...] oraz udzielenie opinii czy okresowe badanie poziomu pól elektromagnetycznych spełnia wymogi ochrony środowiska. W odpowiedzi [...]WIOŚ wskazał, że analiza sprawozdania wykazała, że podczas pomiarów w otoczeniu stacji bazowej nr [...] ([...]) K. [...] nie stwierdzono występowania wartości wyższych niż dopuszczalna 7 V/m określona w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymywania tych poziomów. Powyższe ustalenia stały się podstawą do udzielenia w dniu [...] maja 2018 r. wnioskodawcy odpowiedzi o dokonanych ustaleniach oraz braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w omawianej sprawie. W związku ze skargą wnioskodawcy na bezczynność organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2018 r. (VIII SAB/Wa 25/18), zobowiązał PINB w K. do rozpoznania wniosku Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] "[...]" z dnia [...] lutego 2018 r. o wszczęcie z urzędu postępowania, w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. PINB, działając na podstawie art. 31 § 2 oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.; dalej: "P.b."), orzekł o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie "wykonania kolejnych robót budowlanych stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej na działce o nr ewid. [...] położonej przy ulicy R. [...] w K." w związku z wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. W zażaleniu złożonym na ww. postanowienie, skarżący wniósł o jego uchylenie albowiem inwestycja wymaga doprowadzenia jej do stanu zgodnego z prawem, co stanowi o istnieniu interesu prawnego w niniejszej sprawie. Wydanemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 31 § 2 k.p.a. w związku z: 1) art. 271 § 1 kodeks karnego poprzez przyjęcie, iż obiekt jest użytkowany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę, środowiskową, celu publicznego oraz pozwoleniem na użytkowanie i tym samym spełnia wymogi ustawy prawo budowlane w tym art. 35 ust 1 pkt 1; 2) art. 231 § 1 oraz 3 kodeksu karnego poprzez niedopełnienie obowiązków służbowych przez PINB (A. L.), które polegało na uznaniu, iż montaż anten oraz demontaż wraz z innymi czynnościami nie wymaga jakichkolwiek pozwoleń; 3) art. 33 ust. 1 P.b. poprzez uznanie, iż przepis ten podlega wyłączeniu w niniejszej sprawie; 4) art. 29 ust. 3 P.b. poprzez niedokonanie jakiejkolwiek analizy czy obiekt wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 5) art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie podanie jakiegokolwiek przepisu wskazującego na to, że demontaż oraz montaż anten zwolniony jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto organ nie udowodnił, iż obowiązujące prawo zezwala na użytkowanie obiektu niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę oraz użytkowanie, tym bardziej że w niniejszej sprawie była wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie postanowieniem z [...] lutego 2019 r. [...]WINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 P.b., orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy oraz treść mających zastosowanie w sprawie przepisów tj. art. 31 § 1 i § 2 k.p.a. Wskazał, iż we wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. skarżący nie wskazał interesu społecznego, którego stowarzyszenie mogłoby bronić poprzez wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie objętej wnioskiem. Wyjaśnił, iż PINB przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w trakcie którego uzyskał od [...] S.A. informację, iż na stacji bazowej K. [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. R. [...] w K. zmniejszono ilość anten i zmieniono ich typ oraz zainstalowano moduły sterujące (RRU). Dokonane zmiany nie spowodowały zmiany instalacji w sposób istotny zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska. Ponadto wskazano, że zrealizowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, ponieważ w osiach głównych wiązek promieniowania anten sektorowych, w odległościach podanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Organ odwoławczy wskazał, iż nie można uznać, iż wniosek organizacji społecznej z dnia [...] lutego 2018r. ma służyć ochronie praw lokalnej społeczności. [...]WINB zauważył, iż organizacja społeczna powinna wykazać dopuszczalność żądania oraz zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ udział organizacji społecznej w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza, gdy reprezentują one przeciwstawne interesy. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ odwoławczy wskazał, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad danym postępowaniem w sprawach indywidualnych i działaniem w nich organów administracyjnych. Stąd nie może służyć partykularnym interesom członków takiej organizacji, ani też wniosek o wszczęcie postępowania nie może być uzasadniony jedynie ogólnie określonymi w statucie celami działalności takiej organizacji. W związku z powyższym [...]WINB uznał, iż skarżący nie wykazał we wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. interesu społecznego przemawiającego za jego udziałem w postępowaniu, stąd też PINB słusznie odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Skargę na powołane wyżej postanowienie do sądu administracyjnego złożył skarżący, wnioskując o jego uchylenie. Autor skargi wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 31 § 2 k.p.a. w związku z: 1) art. 231 § 1 oraz 3 kodeksu karnego poprzez niedopełnienie obowiązków służbowych przez WINB w W., który mając świadomość, iż inwestycja jest użytkowana niezgodnie z pozwoleniem na użytkowanie, decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz że dokonano w istocie rozbudowy obiektu uznał, iż nie ma potrzeba prowadzenia postępowania albowiem mogłoby to narazić inwestora na koszty wynoszące nawet ponad 400 000 tysięcy złotych; 2) art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez uznanie, iż organizacja nie wykazała istnienie interesu społecznego, co jest tożsame z fałszem intelektualnym albowiem organizacja udowodniła, iż obiekt został rozbudowany niezgodnie z przepisami tym bardziej, że ten obiekt przed kolejnymi zmianami był już analizowany przez WSA w Warszawie, który potwierdził, iż mogło dojść do naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowane postanowienie organu II instancji, jak również poprzedzające je postanowienie PINB nie naruszają przepisy postępowania w sposób uzasadniający uchylenie obu postanowień. Istota sprawy sprowadza się do ustalenia prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania z wniosku Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] "[...]" z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie "wykonania kolejnych robót budowlanych stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. R. [...] w K.". Zdaniem Sądu organy orzekające poczyniły w tej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne i zastosowały właściwe przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa, a skarżący nie podważył ich skutecznie w toku prowadzonego postępowania. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu - jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Z kolei art. 31 § 2 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania organizacji społecznej służy zażalenie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż pozycja organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest zróżnicowana, gdyż może być ona stroną postępowania administracyjnego, które dotyczy jej interesu prawnego (art. 28 i 29 k.p.a.), ale także – niezależnie od posiadanego interesu prawnego - zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może żądać wszczęcia postępowania lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. O ile w świetle tych przesłanek żądanie wszczęcia postępowania jest uzasadnione, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania z urzędu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2016 r. II OSK 234/15, LEX nr 21993250). Wniosek organizacji społecznej może zatem dotyczyć tych postępowań, które podlegają wszczęciu z urzędu, a postępowań wszczynanych na wniosek, tylko o ile zachodzą przesłanki z art. 61 § 2 k.p.a. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1075/16, LEX nr 2151105). Sąd zauważa, iż organ administracji publicznej, do którego wpłynie wniosek z żądaniem, o którym mowa w art. 31 § 1 k.p.a., ma obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. Samo żądanie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do toczącego się postępowania administracyjnego na prawach strony, zgłoszone na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. przez organizację społeczną, nie jest wystarczające do tego, aby wniosek taki został uwzględniony. Konieczne jest wykazanie przez organizację społeczną, że cele statutowe oraz interes społeczny przemawiają za uwzględnieniem takiego wniosku. Na organizacji społecznej ciąży zatem obowiązek wykazania, że przesłanki, o których mowa w art. 31 § 1 k.p.a. zostały spełnione, a żądanie winno być uwzględnione. W analizowanym przypadku skarżący wniósł o wszczęcie postępowania z urzędu, w trybie art. 31 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., w sprawie "wykonania kolejnych robót budowlanych stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. R. [...] w K. i tym samym jej użytkowanie niezgodnie z przepisami oraz decyzjami wydanymi w niniejszej sprawie, w tym z decyzją o pozwoleniu na użytkowanie". W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku prezes zarządu Z. G. wskazał, że cyt. "jako geniusz z dziedziny prawa o wysokim IQ, dysponujący nieprawdopodobnymi zdolnościami logicznej interpretacji przepisów prawa (...) ma obowiązek złożyć niniejszy wniosek albowiem doszło do naruszenia art. 90 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 50 ust. 1 ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi, iż inwestycja po dokonanych zmianach wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". W sprawie niesporne jest, że jednym z celów działania Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] "[...]" (zgodnie z KRS o numerze [...]) jest ochrona ludzi i środowiska przed promieniowaniem elektromagnetycznym od źródeł technicznych, a także ochrona od innych zagrożeń środowiska naturalnego w tym m.in.: przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony urządzeń emitujących do środowiska szkodliwe substancje i pola magnetyczne, jak i przeciwdziałanie budowie i użytkowaniu urządzeń emitujących promieniowanie elektromagnetyczne, jeżeli nie istnieją niezbite dowody nieszkodliwości promieniowania. W ocenie Sądu, zasadnie organ odwoławczy uznały, iż we wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. skarżący nie wykazał spełnienia drugiej z przesłanek określonych w art. 31 § 1 k.p.a., a mianowicie, że za uwzględnieniem wniosku o wszczęcie postępowania przemawia interes społeczny. Pojęcie interesu społecznego budzi wątpliwości interpretacyjne i wymaga każdorazowo indywidualnej oceny. Kryterium interesu społecznego stanowi bowiem kryterium niedookreślone, którego treść zmienia się w czasie w zależności od wartości uznawanych w społeczeństwie. Bezspornym natomiast pozostaje, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie może służyć wyłącznie partykularnym interesom samej organizacji społecznej, jak również nie może prowadzić do naruszenia sfery prywatności stron postępowania poprzez nadmierne poszerzenie kręgu jego uczestników. Konsekwentnie organizacja społeczna powinna być dopuszczona do udziału w postępowaniu tylko wówczas, gdy będzie to przyczyniało się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego istotnych funkcji. Przy czym, w ocenie Sądu, to organizacja społeczna powinna uprawdopodobnić, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów. Organizacja ubiegająca się o wszczęcie postępowania czy dopuszczenie do udziału w postępowaniu winna więc wykazać - konkretnie i szczegółowo - interes społeczny przemawiający za uwzględnieniem jej żądania, uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać jak realnie jest w stanie bronić interesu społecznego. Co istotne w tej materii, nie wystarczy posłużenie się przez organizację społeczną ogólnikowymi stwierdzeniami, bez wskazania konkretnych okoliczności zarówno faktycznych jak i prawnych, które mogą świadczyć o tym, że jej żądanie winno być uwzględnione. Nie chodzi wprawdzie o podanie przez organizację konkretnych okoliczności (bo te może wykazać tylko postępowanie przed właściwym organem), ale przynajmniej takich, które będą uprawdopodabniały, że wskazywana przez nią sytuacja ma miejsce/może mieć miejsce, czy też, że przywoływany przez nią skutek może wystąpić (por. wyrok NSA z 15 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1409/15, wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2019, sygn. akt VII SA/Wa 84/18). W niniejszej sprawie skarżący oprócz wskazania na to, że doszło do zmiany parametrów technicznych stacji bazowej i powołania się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018 r. (VII SA/Wa 658/17), nie przedstawił żadnych konkretnych danych dotyczących kwestionowanej inwestycji. W ten sposób skarżący nie wykazał zasadności swojego żądania, niebędącego obojętnym dla strony – inwestora, tj. spółki [...]. Zważyć zaś trzeba, że tryb przewidziany w art. 31 § 1 k.p.a. nie może służyć nadużyciom ze strony organizacji społecznych, a racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych. W tym też kontekście podnieść w efekcie należy, że (jak wynika z akt administracyjnych) PINB w K. przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w trakcie którego uzyskał od [...] S.A. informację z której wynika, że dokonane zostały zmiany w zakresie wielkości i rodzaju emisji [zmniejszono ilość anten i zmieniono ich typ oraz zainstalowano moduły sterujące (RRU)], które nie spowodowały zmiany instancji w sposób istotny, zgodnie art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zrealizowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, ponieważ w osiach głównych wiązek promieniowania anten sektorowych, w odległościach podanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Ponadto organ I instancji uzyskał od [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska informację, w której podniesiono, że analiza sprawozdania z pomiarów pół elektromagnetycznych wykazała, iż podczas pomiarów w otoczeniu stacji bazowej nr [...] ([...]) K. [...] nie stwierdzono występowania wartości wyższych niż dopuszczalna 7 V/m określona w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymywania tych poziomów. Zdaniem Sądu, nie można w takich okolicznościach sprawy przyjąć, aby w interesie społecznym było uruchomienie postępowania na żądanie skarżącego w stosunku do przedmiotowej inwestycji skontrolowanej przez właściwy organ. Sąd zauważa, iż [...] S.A. dokonała w dniu [...] października 2017r. zgłoszenie o zmianie danych w zakresie wielkości i rodzaju emisji dla stacji bazowej [...] K. [...], a Starostwo Powiatowe w K. przyjęło jej bez zastrzeżeń. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a działając z urzędu, nie dopatrzył się również innych uchybień, które powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. Zasadnie zatem organy orzekające odmówiły wszczęcia postępowania w kontrolowanej sprawie. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.