VIII SA/Wa 277/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Starszy referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego [...] w R. na akt Burmistrza Gminy i Miasta P. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia aneksu do arkusza organizacji publicznej szkoły podstawowej stwierdza, że zarządzenie Burmistrza Gminy i Miasta P. z [...] września 2017 roku o niezatwierdzeniu aneksu numer 1 do arkusza organizacji Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w P. na rok szkolny 2017/2018 jest niezgodne z prawem. W dniu 1 marca 2018 roku Prokurator Rejonowy – [...] w [...] wniósł skargę na akt Burmistrza Gminy i Miasta [...] polegający na niezatwierdzeniu aneksu nr 1 do arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018. Przedmiotowemu aktowi zarzucał istotne naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 10 ust.1 załącznika do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (DZ.U z 2001 roku, nr 61, poz. 624 dalej jako rozporządzenie) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 marca 2017 roku w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (DZ.U z 2017 roku, poz. 35 dalej jako rozporządzenie w sprawie organizacji szkół) poprzez bezzasadną odmowę zatwierdzenia aneksu do arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] na rok 2017/2018 i nie wyrażenie zgody na utworzenie drugiego oddziału klasy I. W związku z powyższym skarżący powołując się na art. 146 § 1 i 2 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U z 2017 roku, poz. 1369 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) wnosił o uchylenie w/w aktu oraz orzeczenie o obowiązku zatwierdzenia przez organ prowadzący szkołę aneksu do wyżej powołanego arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2017/2018. W uzasadnieniu skargi Prokurator wskazał, że Burmistrz Gminy i Miasta [...] odmówił zatwierdzenia aneksu do arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] na rok szkolny 2017/2018 czyniąc na aneksie do przedmiotowego arkusza adnotację ,,nie zatwierdzam’’. Przed rozpoczęciem roku szkolnego do klasy pierwszej Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] przyjętych zostało z urzędu 27 uczniów, którzy realizowali przygotowanie przedszkolne w tejże szkole, a ich rodzice wyrazili wolę aby dzieci kontynuowały naukę w tej szkole. Z uwagi na liczbę chętnych dzieci do klasy I dyrektor placówki przygotował aneks do już zatwierdzonego arkusza w którym przewidziano utworzenie dwóch oddziałów klas pierwszych. Aneks został pozytywnie zaopiniowany przez radę pedagogiczną w dniu 1 września 2017 roku. W dniu [...] września 2017 roku organ prowadzący na powyższym aneksie wpisał - ,,nie zatwierdzam‘’. Skarżący wskazywał, że zasady organizacji szkół oraz obowiązki poszczególnych organów, ich kompetencje i wzajemne uprawnienia w dacie podejmowania przez organ prowadzący kwestionowanego aktu, zostały określone w ustawie z dnia 7 września 1994 roku o systemie oświaty (DZ.U z 2016 roku, poz. 1943 dalej jako ustawa o systemie oświaty). Obowiązek sporządzania arkuszy organizacyjnych nałożony został na dyrektorów szkół rozporządzeniem, wydanym na podstawie art. 60 ust.2 ustawy o systemie oświaty. Ramowy statut publicznej szkoły podstawowej określony został w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Przepis § 10 ust.1 tego załącznika przedstawia szczegółową organizację nauczania w danym roku szkolnym, uwzględnieniem szkolnego planu nauczania. Przygotowany przez dyrektora placówki projekt arkuszu organizacyjnego zatwierdza organ prowadzący w terminie do 30 maja danego roku. W ocenie skarżącego zatwierdzenie, bądź niezatwierdzenie projektu arkuszu organizacyjnego ma znamiona aktu o charakterze władczym i posiada cechy zarządzenia ponieważ jest ono jedną z prawnych form podejmowania władczych działań przez wójta, burmistrza czy prezydenta miasta, obok decyzji. Zatem zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. możliwa jest skarga na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, inne niż decyzje i postanowienia. Następnie skarżący wskazał na § 5 ust.2 rozporządzenia w sprawie organizacji szkół z którego wynika, że liczba uczniów w oddziale klas I – III szkoły podstawowej wynosi nie więcej niż 25. Wyjątek od powyższej regulacji dotyczy przyjęcia z urzędu, w okresie od rozpoczęcia do zakończenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, ucznia zamieszkałego w obwodzie tej szkoły. Wówczas, zgodnie z § 5 ust.3 wyżej powołanego rozporządzenia, dyrektor szkoły podstawowej, po poinformowaniu rady oddziałowej, dzieli dany oddział jeśli liczba uczniów jest większa niż 25. Może również na wniosek rady oddziałowej oraz za zgodą organu prowadzącego, dyrektor szkoły odstąpić od podziału, zwiększając liczbę uczniów, ale nie więcej niż o 2 uczniów, ale wówczas koniecznym jest zatrudnienie w szkole asystenta nauczyciela. Przed rozpoczęciem roku szkolnego 2017/2018 rodzice uczniów, którzy uprzednio realizowali obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne w Publicznej Szkole Podstawowej nr [...] w [...] wyrazili wolę aby dzieci kontynuowane w tej szkole. Było to 27 uczniów w związku z czym dyrektor tejże szkoły podjął decyzję o utworzenie dwóch oddziałów klas pierwszych, wprowadzając do opracowanego w dniu [...] maja 2017 roku arkusza organizacji szkoły aneks. Aneks ten w dniu [...] września 2017 roku nie został zatwierdzony przez organ prowadzący. Według organu prowadzącego nie jest zasadne utworzenie 2 oddziałów klas pierwszych przy łącznej liczbie 27 uczniów, gdyż 3 uczniów nie jest stałymi mieszkańcami gminy, a zgodnie z przepisem art. 133 ust.2 ustawy prawo oświatowe kandydaci zamieszkali poza obwodem publicznej mogą być przyjęci do klasy I po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego, jeżeli dana szkoła podstawowa nadal dysponuje wolnymi miejscami. Stanowisko dyrektora o podziale klasy pierwszej znalazło uznanie w nadzorze pedagogicznym, a także w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Kwestionowany zapis ,,nie zatwierdzam‘’ jest sprzeczny przede wszystkim z treścią § 10 ust.1 załącznika nr 2 do rozporządzenia, który nie przewiduje możliwości niezatwierdzenia arkusza organizacyjnego szkoły oraz treścią § 5 rozporządzenia w sprawie organizacji szkół, który nie dopuszcza do istnienia oddziałów klas I – III większych niż 25 osobowe, a także z art. 7 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 roku o zmianie ustawy o systemie oświaty i niektórych innych ustaw (DZ.U z 2016 roku, poz. 35 dalej jako ustawa o zmianie ustawy). Zgodnie z przywołanym art. 7 dziecko, które w latach 2015/2016 – 2018/2019 realizowało obowiązkowe roczne przygotowanie szkolne w oddziale przedszkolnym w szkole innej niż szkoła, w obwodzie w której dziecko mieszka, na wniosek rodziców, jest przyjmowane do klasy I tej szkoły podstawowej bez przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego, z zastrzeżeniem art. 8. Wskazany przepis zapewnił dzieciom, które w latach 2015/2016 – 2018/2019 realizują lub będą realizowały obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne w szkole podstawowej innej niż szkoły w obwodzie, w którym mieszka dziecko, możliwość przyjęcia do klasy I tej szkoły bez przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego. Prokurator wskazał, że rekrutacja do oddziałów przedszkolnych nie podlega rejonizacji, a zatem do szkół z oddziałami przedszkolnymi przyjmowane są dzieci bez stosowania kryterium rejonizacji. Ustawodawca kierując się względami społecznymi oraz skuteczną realizacją konstytucyjnego prawa do nauki, zawarł w art. 7 ustawy o zmianie ustawy gwarancje niezmienności szkoły dla dzieci, które realizowały obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne w danej szkole podstawowej, bez względu na miejsce zamieszkania. W ocenie skarżącego dyrektor szkoły nie miał, zgodnie z przepisami prawa, możliwości zastosowania innych rozwiązań, a w szczególności sugerowanej odmowy przyjęcia kandydatów zamieszkałych poza obwodem publicznej szkoły podstawowej. Odmowa o zatwierdzeniu aneksu organizacyjnego szkoły narusza prawo dlatego żądanie skargi jest zasadne. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazywał, że zgodnie z art. 307 ust.2 14 grudnia 2016 roku – przepisy wprowadzające ustawę prawo oświatowe (Dz.U z 2017 roku, poz. 60) wszelkie czynności podejmowane na rok szkolny 2017/2018 i następne lata szkolne dotyczące organizowania i prowadzenia kształcenia, wychowania i opieki w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty oraz realizowania zadań oświatowych są podejmowane zgodnie z przepisami ustawy prawo oświatowe oraz ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (DZ.U z 2016 roku, poz. 1943 ze zm.), a także przepisami wykonawczymi. Argumentował, że dyrektor szkoły został poinformowany o planowanej liczbie klas pierwszych w Publicznej Szkole Podstawowej pismem z dnia 30 marca 2017 roku. Zgodnie z treścią pisma (pkt 16.1) dyrektor do dnia 10 kwietnia 2017 roku nie wystąpił do organu prowadzącego o dokonanie odstępstw od ustalonych w piśmie zasad. Zasady rekrutacji do klasy I szkoły podstawowej Rada Gminy i Miasta w [...] określiła w uchwale nr [...] z dnia [...] marca 2017 roku w sprawie rekrutacji do klas pierwszych szkół podstawowych prowadzonych przez gminę. Poza przepisami ustaw, dyrektor szkoły jest zobowiązany przestrzegać również przepisów określonych aktami prawa miejscowego. Wskazywał, że opracowany w dniu 21 kwietnia 2017 roku przez dyrektora arkusz organizacyjny pracy Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] określał jeden oddział klasy pierwszej i został zatwierdzony przez Burmistrza. W ocenie organu dyrektor szkoły nie przeprowadził prawidłowo rekrutacji uczniów do klasy I w oparciu o przepis art. 133 ust.2 ustawy prawo oświatowe. W wyniku wadliwego naboru do tej klasy zostało przyjętych 3 uczniów spoza gminy [...]. Dyrektor stosował wybiórczo przepisy – art. 133 ust.1 ustawy prawo oświatowe oraz art. 7 ustawy o zmianie ustawy pomijając ustalone uchwałą rady gminy z dnia 30 marca 2017 roku zasady procedury rekrutacyjnej. Odwoływał się do art. 1 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (DZ.U z 2017 roku, poz. 1875 ze zm. dalej jako u.s.g.), który stanowi, że mieszkańcy gminy tworzą wspólnotę samorządową. Natomiast art. 7 ust.1 tej ustawy określa, iż zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a w szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie zaspokajania potrzeb edukacyjnych mieszkańców( pkt 8). Zarówno ustawa o samorządzie gminnym, jak i wskazywane przepisy prawa oświatowego dotyczą członków danej wspólnoty samorządowej, a więc stałych mieszkańców gminy. Oznacza to, że dyspozycja art. 7 ustawy o zmianie ustawy dotyczy uczniów zamieszkałych na terenie gminy. Zdaniem organu dyrektor dopuścił się licznych uchybień w realizacji postępowania rekrutacyjnego na rok szkolny 2017/2018, co potwierdziła przeprowadzona kontrola. Należy wziąć pod uwagę, że na terenie miasta [...] funkcjonują dwie szkoły podstawowe z klasami pierwszymi. Obie szkoły są oddalone od siebie o 630 metrów. W mieście jest 65 uczniów klas pierwszych, co oznacza, że przygotowane do nauki 3 oddziały klas pierwszych zaspokajają potrzeby i są racjonalne z punktu widzenia przestrzegania przepisów oświatowych i wydatkowania środków budżetowych. Zdaniem organu dzieci klas pierwszych można w tych klasach rozlokować. W związku z tym nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, iż doszło naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, że w przepisie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Wykonywana również przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie był akt – zarządzenie Burmistrza Gminy i Miasta w [...] z dnia [...] września 2017 roku o nie zatwierdzeniu aneksu do arkusza organizacyjnego Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] . Skarga jest zasadna gdyż zaskarżony akt (zarządzenie) organu został podjęty z istotnym naruszeniem prawa. Z treści art. 91 ust.1 i 4 u.s.g. wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały czy zarządzenia organu gminy jest istotna sprzeczność z prawem. Należy zatem odwołać się do przepisów ustawy o samorządzie gminnym, gdzie przewidziano dwa rodzaje naruszeń prawa, które mogą być wywołane przez ustanowienie aktów uchwalanych przez organy gminy. Mogą być to naruszenia istotne lub nieistotne (art. 91 u.s.g.). Jednak i ten przepis nie definiuje obu rodzajów naruszeń, co stwarza konieczność sięgnięcia do stanowiska wypracowanego w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do nich zalicza się między innymi naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny, Samorząd Terytorialny 2001, z. 1-2, s. 101-102). W judykaturze za istotne naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu, uznaje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, Lex nr 33805; z dnia 8 lutego 1996 r., sygn. akt SA/Gd 327/95, Lex nr 25639). Obowiązek sporządzenia arkuszy organizacyjnych nałożony został na dyrektorów szkół rozporządzeniem, wydanym na podstawie art. 60 ust.2 ustawy o systemie oświaty. Ramowy statut publicznej szkoły podstawowej określony został w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Przepis § 10 ust.1 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia stanowi, że szczegółową organizację nauczania, wychowania i opieki w danym roku szkolnym określa arkusz organizacji szkoły opracowany przez dyrektora szkoły, z uwzględnieniem szkolnego planu nauczania, o którym mowa w przepisach w sprawie ramowych planów nauczania. Trafnie zauważa skarżący, że w zakresie liczby uczniów w klasach I – III szkoły podstawowej, zgodnie z § 5 ust.2 rozporządzenia w sprawie organizacji szkół, nie może być ich więcej niż 25. Jedyny wyjątek, który dopuszcza zwiększenie liczby uczniów o dwóch dotyczy sytuacji gdy na wniosek rady oddziałowej oraz za zgodą organu prowadzącego nie dzieli się klasy (§ 5 ust.4). W tym przypadku zatrudnia się asystenta nauczyciela. Istotną regulację zawiera w tym zakresie art. 7 ustawy o zmianie ustawy, który stanowi, że dziecko, które latach szkolnych 2015/2016 do 2018/2019 realizowało obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne w szkole podstawowej innej niż szkoła, w obwodzie której dziecko mieszka, na wniosek rodziców jest przyjmowane do klasy I tej szkoły podstawowej bez przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego, z zastrzeżeniem art.8. Przenosząc te rozważania na niniejszą sprawę należy zauważyć, iż dyrektor szkoły w której akces do klasy I zgłosiło 27 dzieci, które realizowały obowiązek przedszkolny w Publicznej Szkole Podstawowej nr [...] w [...] i miały zgodnie z art. 7 ustawy o zmianie ustawy, uprawnienie do bycia przyjętym z urzędu do tej szkoły, nie miał podstaw do przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego. Ten stan faktyczny stwarzał po jego stronie obowiązek zmiany zatwierdzonego arkusza organizacyjnego i dokonanie podziału na dwie klasy pierwsze. Nieuprawnione są twierdzenia organu, iż winna być przeprowadzona rekrutacja do szkoły dla kandydatów do klasy pierwszej i nie powinny znaleźć się w niej dzieci spoza gminy [...]. Takie stanowisko pozostaje w sprzeczności z uregulowaniami wyżej powołanego art. 7 ustawy o zmianie ustawy. W sytuacji gdy w Publicznej Szkole Podstawowej nr [...] w [...] 27 dzieci realizowało obowiązek przedszkolny, to dzieci te miały prawo być przyjęte do klasy pierwszej tejże szkoły, bez względu na miejsce zamieszkania, bez rekrutacji. Nie znajduje oparcia w przepisach prawa stanowisko, iż dyrektor szkoły był związany zasadami rekrutacji do klasy pierwszej szkoły podstawowej, które wynikają z uchwały Rady Miasta i Gminy z dnia [...] marca 2017 roku. Tak samo nie miała znaczenia prawnego przekazana dyrektorowi informacja o planowanej liczbie oddziałów klas pierwszych w Publicznej Szkole Podstawowej nr [...] w [...] . Powoływany przepis art. 133 ust.2 ustawy prawo oświatowe winien być rozpatrywany w powiazaniu z art. 7 ustawy o zmianie ustawy oraz § 5 rozporządzenia w sprawie organizacji szkół. Wyżej powołane przepisy stanowiły podstawę prawną do zmiany arkusza organizacyjnego szkoły i potrzeby utworzenia dwóch klas pierwszych w sytuacji gdy uprawnionych i chętnych do nauki w klasie pierwszej było 27 dzieci. Zarządzenie burmistrza odmawiające zatwierdzenia aneksu do arkusza organizacyjnego z dnia [...] września 2017 roku naruszało w sposób istotny wyżej powołane przepisy prawa. Zgodnie z art. 94 ust.1 nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba, że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust.1 albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Aktami prawa miejscowego są akty normatywne zawierające przepisy prawa powszechnie obowiązującego na określonej części terytorium państwa. Niezbędnym jest każdorazowe ustalenie czy rzeczywiście dany akt ma cechy prawa miejscowego, a więc kto jest adresatem norm z niego wywiedzionych, na jakiej podstawie został podjęty oraz w jaki sposób został podany do publicznej wiadomości. Akty prawa miejscowego muszą być wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego. Jego adresatami muszą być podmioty przebywające na terenie obszaru działania danego organu i obowiązują na tym terenie. Akty prawa miejscowego są to normy generalne i abstrakcyjne, wielokrotnego zastosowania, co odróżnia je od aktów administracyjnych. Akty prawa miejscowego jak stanowi Konstytucja RP w art. 88 ust.1 i 2 wchodzą w życie po ich ogłoszeniu. W ocenie sądu zarządzenie Burmistrza [...] o nie zatwierdzeniu arkusza organizacyjnego szkoły z [...] września 2017 roku nie spełnia cech aktu prawa miejscowego, jest aktem administracyjnym jednorazowym, nie podlegającym publikacji. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, iż przedmiotowe zarządzenie należy zakwalifikować jako czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. – czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Takie czynności to czynności faktyczne, które określa się jako czynności materialno – techniczne, np. czynności rejestracji (wpis, odmowa wpisu, zmiana treści wpisu). Akt lub czynność z zakresu administracji publicznej podlegające kognicji na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. powinny być podejmowane wyłącznie w sprawach indywidualnych i dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o ile mają charakter publicznoprawny. Zaskarżone zarządzenie organu, w ocenie Sądu nie ma charakteru aktu orzekającym o obowiązkach lub uprawnieniach wynikających z przepisów prawa, podmiotu indywidualnie skonkretyzowanego. W ocenie sądu, zaskarżony akt (zarządzenie Burmistrza) należy zakwalifikować jako akt administracyjny organów samorządu terytorialnego, inny niż określony w punkcie 5, podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. w związku z odpowiednimi przepisami ustawy o samorządzie gminnym). W związku z treścią przepisu art. 94 ust. 1 u.s.g., który stanowi, ze nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba, że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust.1 albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego, stwierdzono na podstawie art. 94 ust.2 u.s.g. o niezgodności zaskarżonego aktu. Należy zauważyć, iż sąd zgodnie z art. 134 § 1 rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 147 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.