VIII SA/Wa 280/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] w sprawie prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego do otrzymania prawa jazdy postanawia : odrzucić skargę M.K. Pismem z dnia 1 marca 2013 r. M. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r., w której organ ten informuje o zakończeniu postępowania w przedmiocie przeprowadzenia egzaminów sprawdzających kwalifikacje skarżącego do otrzymania prawa jazdy kategorii "D", o którym mowa art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. 30, poz. 151; dalej: "u.k.p."). Wniósł o uchylenie ww. rozstrzygnięcia organu i dopuszczenie skarżącego do pozostałej egzaminu na prawo jazdy kat D. Wskazanej czynności zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania: a) art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "k.p.a.") poprzez nie stosowanie przepisów KPA do prowadzonego przez siebie postępowania administracyjnego; b) art. 104 § 2 i art. 105 § 1 k.p.a. poprzez poinformowanie o zakończeniu postępowania administracyjnego pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., które nie spełnia jakichkolwiek kryteriów aktu administracyjnego; c) art. 9 k.p.a. poprzez niezawarcie w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r., koniecznych elementów treści aktu administracyjnego: oznaczenia strony, powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niego odwołanie lub inny środek zaskarżenia; d) art. 126 w związku z art. 110 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaświadczenia nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., stanowiącego w istocie potwierdzenie wydania postanowienia w ramach postępowania wyznaczającego uczestnikowi termin drugiej części egzaminu na prawo jazdy; e) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób godzący w zaufanie uczestnika do władzy publicznej. 2) obrazę przepisów prawa materialnego: a) art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wywodzonej z tego przepisu zasady pewności prawa poprzez wydawanie przez organ, a następnie dowolne zmienianie wiążących uczestnika postępowania rozstrzygnięć administracyjnych, co stanowi rażący przejaw ignorowania zasady trwałości prawa i przewidywalności państwowych rozstrzygnięć (ochrona zaufania obywatela do państwa); b) art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wywodzonej z tego przepisu zasady ochrony praw nabytych poprzez odebranie skarżącemu uprawnienia do uzyskania prawa jazdy kat. D, pomimo potwierdzenia przez organ spełnienia przez niego wymaganych kryteriów, na dzień rozpoczęcia postępowania; c) art. 52 ust. 1 u.k.p. poprzez bezpodstawne zastosowanie dodatkowych, obok przewidzianego w niniejszym przepisie uzyskania wyniku pozytywnego z egzaminu teoretycznego, kryteriów oceny możliwości przystąpienia skarżącego do drugiej części (praktycznej) egzaminu na prawo jazdy kat. D –wieku; d) art. 50 ust. 2 w związku z art. 8 ust 1 pkt 7 u.k.p. poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż wymóg osiągnięcia wieku 24 lat, stanowi kryterium uzasadniające niedopuszczenie do kolejnych części egzaminu, a nie kryterium umożliwiające samo rozpoczęcie cyklu egzaminacyjnego składającego się z dwóch etapów - egzamin teoretycznego i egzaminu praktycznego; e) art. 134 ust. 3 u.k.p. poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż przepis intertemporalny nakładający obowiązek uznania, że osoby, które złożyły egzamin z wynikiem pozytywnym przed dniem wejścia w życie ustawy spełniają jej warunki, nie obejmuje swym zakresem osób, które złożyły z wynikiem pozytywnym pierwszą część tego egzaminu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. polegającą na poinformowaniu go o zakończeniu postępowania w przedmiocie przeprowadzenia egzaminów sprawdzających kwalifikacje skarżącego do otrzymania prawa jazdy kategorii "D", o którym mowa art. 6 ust. 1 pkt 10 u.k.p. W ocenie Sądu stanowisko zawarte we wskazanym piśmie z dnia [...] lutego 2013 r., jak i w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. nie jest ani decyzją, ani też aktem z zakresu administracji publicznej stwierdzającym istnienie wynikającego z przepisów prawa obowiązku bądź uprawnienia. Sąd zauważa, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i przepisów wykonawczych do tejże ustawy, w szczególności Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r., w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004 r., Nr 24, poz. 215 ze zm.), organem uprawnionym do wydawania decyzji w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami – jest starosta. Zarówno wydanie, jak też odmowa wydania prawa jazdy następuje w drodze decyzji starosty (§ 2 ww. rozporządzenia), od którego służy typowa droga odwoławcza na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 127 k.p.a.). W ustawie Prawo o ruchu drogowym przewidziano dwa etapy postępowania w sprawie przyznania uprawnień do kierowania pojazdami, uwieńczonego wydaniem prawa jazdy na rzecz osoby ubiegającej się oto uprawnienie. Pierwszy etap to uczestnictwo w egzaminie teoretycznym i praktycznym, poprzedzone odbyciem kursu w dowolnym ośrodku szkolenia kierowców. Drugi etap to weryfikacja przez organ uprawniony do wydawania decyzji, zgromadzonej przez WORD dokumentacji, w tym sprawdzenie czy nie zachodzą okoliczności wyłączające przyznanie danej osobie prawa jazdy. Rola Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w procesie uzyskiwania przez kandydatów na kierowców uprawnień do kierowania pojazdami ogranicza się zatem wyłącznie do zorganizowania i przeprowadzenia egzaminu państwowego na prawo jazdy i skompletowania dokumentacji niezbędnej do wydania przez starostę tych uprawnień (vide: § 5 ust. 1 pkt 1 lit a - f rozporządzenia wykonawczego z 21 stycznia 2004 r.). Czynności przeprowadzane przed Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w procesie uzyskiwania przez kandydatów na kierowców uprawnień do kierowania pojazdami nie są etapem postępowania administracyjnego. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego pośredniczy tylko w jednym z etapów procesu uzyskiwania przez osoby uprawnień do kierowania pojazdami (vide: § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), tj. w etapie samego sprawdzenia umiejętności teoretycznych i praktycznych do kierowania pojazdami, a zatem w etapie egzaminowania (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt: II SA/Bk 22/08, Lex nr 1044961). Postępowanie administracyjne przed organem właściwym do wydania przedmiotowych uprawnień wszczęte zostaje dopiero z momentem wpływu do starostwa, przesłanego przez WORD wniosku wraz z pełną dokumentacją kandydata na kierowcę. Zatem czynności związane zarówno z postępowaniem poprzedzającym przeprowadzanie egzaminów sprawdzających kwalifikacje osoby ubiegającej się o uprawnienie do kierowaniem pojazdem, jak i sama czynność egzaminowania ma miejsce jeszcze przed wszczęciem indywidualnego postępowania administracyjnego w sprawie uzyskania prawa jazdy, które zakończy się wydaniem przez starostę stosownej decyzji (pozytywnej bądź negatywnej). Biorąc powyższe pod uwagę, na etapie egzaminowania w procesie uzyskiwania przez kandydata uprawnień do kierowania pojazdami nie mamy w ogóle do czynienia ze sprawą administracyjną. Z istoty kontroli administracji publicznej przez sądy administracyjne (art. 184 Konstytucji RP) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, przy czym zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Brak charakteru sprawy administracyjnej skutkuje niedopuszczalnością skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powołane okoliczności, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.