VIII SA/Wa 281/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk /sprawozdawca/, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2011 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] Wojewoda M., działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez P.S. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 2010 r., znak [...] w przedmiocie wymeldowania go z pobytu stałego z lokalu w R., ul. S. [...] m [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy przedstawił szczegółowo przebieg prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania wskazując, że ww. decyzja Prezydenta Miasta R. została doręczona w dniu [...] grudnia 2010 r. pełnoletniemu domownikowi odwołującego się, który zobowiązał się do oddania przesyłki adresatowi, stosownie do treści art. 43 kpa. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie do wniesienia odwołania, zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] grudnia 2010 r., odwołanie zaś zostało wysłane pocztą w dniu [...] grudnia, a więc z uchybieniem przepisanego terminu. Ponadto organ odwoławczy pouczył odwołującego, że termin do wniesienia odwołania jest terminem zawitym, nieprzekraczalnym, a jego niedotrzymanie powoduje utratę prawa wniesienia odwołania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody M.o z dnia [...] stycznia 2011 r. złożył P. S.i (dalej jako skarżący). Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne ustalenia faktyczne, bowiem w jego ocenie przesyłka została doręczona w dniu [...] bądź [...] grudnia 2010 r., zatem odwołanie wniósł w terminie. Wniósł o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka osoby, która odebrała przesyłkę. Podniósł, że gdyby rzeczywiście uchybił terminowi, to jego odwołanie odrzuciłby już organ I instancji, dlatego być może urzędnik organu odwoławczego w sposób błędny odczytał datę odbioru przesyłki. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Na rozprawie w dniu 27 lipca 2011 r. skarżący cofnął wniosek dowodowy o przesłuchanie świadka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd w niniejszej sprawie, było postanowienie Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2011 r., którym organ na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia skarżącego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 2010 r. orzekającej o jego wymeldowaniu. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Wskazać trzeba, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej - jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Termin do wniesienia odwołania ma charakter zawity, co oznacza, że nie może być ani skracany, ani przedłużany oraz, że uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zauważa się, iż każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania stanowi jego uchybienie jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32; wyrok NSA z dnia 18 października 1995 r., SA/Gd 2865/94, niepubl.; wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl. oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., I SA/Wa 1225/06, Lex nr 320589). Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego tj. po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do treści art. 43 kpa, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest to, że decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] grudnia 2010 r., co do tego Sąd nie ma żadnych wątpliwości, gdyż data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest wyraźna. Odbiór przesyłki pokwitowała H. H.. Zgodnie z art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy. Natomiast art. 43 k.p.a. stanowi, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W myśl powołanego wyżej przepisu tj. art. 43 k.p.a., H. H. kwitując odbiór decyzji, jako dorosły domownik adresata – P. S. była z pewnością osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skarżącego. Podjęcie przesyłki adresowanej do skarżącego i złożenie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, oznacza podjęcie się przez H. H. oddania decyzji adresatowi. Powyższe fakty wskazują, że decyzja była skutecznie doręczona skarżącemu w rozumieniu art. 43 k.p.a. Dodać należy, iż skarżący osobiście wskazał adres, na który została wysłana decyzja. Wcześniej wysyłane na ten adres pisma były odbierane przez skarżącego lub H. H. i taki sposób doręczania nie był przez nikogo kwestionowany. W postanowieniu z dnia 3 listopada 2009r. sygn. akt II OZ 955/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że,, okoliczność, że osoba, której wręczono pismo za pokwitowaniem, nie oddała pisma adresatowi, nie ma wpływu na skuteczność doręczenia. W wyroku NSA z dnia 12 lutego 1997 r., I SA/Łd 163/96 (nie publ.), trafnie przyjęto, że okoliczność, iż dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania. Określony w art. 43 k.p.a. sposób tzw. zastępczego doręczenia pisma opiera się na domniemaniu, że osoba wskazana na potwierdzeniu odbioru pisma jako domownik adresata i która pokwitowała odbiór pisma, przyjęła je w celu oddania go adresatowi oraz że pismo to zostało mu doręczone (wyrok NSA z dnia 14 marca 2007 r., II GSK 315/06, nie publ.). Odmienna interpretacja cytowanego przepisu prowadziłaby do sytuacji, w której każde pozostawienie przesyłki w trybie art. 43 k.p.a. powodowałoby niepewność co do skuteczności jej doręczenia, niwecząc jednocześnie cel istnienia tej regulacji. Stanowisko to w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 kpa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W sprawie bezsporne jest to, że skarżący wniósł odwołanie, w dniu 16 grudnia 2009 r. (data stempla urzędu pocztowego) za pośrednictwem Poczty Polskiej. Ponadto z akt sprawy wynika, iż Prezydenta Miasta R. w decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. zawarł prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie wniesienia odwołania tj. o trybie oraz o terminie do jego wniesienia. Skarżący w przedmiotowej sprawie nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym uprawdopodobniłby istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania tej czynności. Mając na uwadze wymienione wyżej okoliczności sprawy stwierdzić trzeba, iż Wojewoda M. w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...]stycznia 2011 r. prawidłowo uznał, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, gdyż w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upływał [...]grudnia 2010 r., a odwołanie wniesione zostało dopiero w dniu [...] grudnia 2009 r. Odnosząc się do złożonego w skardze wniosku o przesłuchanie H. H. na okoliczność daty odbioru decyzji Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. dowód taki w postępowaniu przed WSA jest niedopuszczalny. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.