VIII SA/Wa 293/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 Sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 W piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. (data wpływu do tutejszego Sądu – [...] grudnia 2010 r.) skarżący G. W. złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10 podnosząc, że w w/w uzasadnieniu Sąd pomylił stronę wnosząca odwołanie od decyzji Wójta. Ponadto zażądał aby Sąd sprostował błędnie przedstawiony zarzut i stosownie do rzeczywistego zarzutu uzupełnił wykładnię. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Wójtowi skarżący zarzucał, że "zaakceptował prawidłowość wykonania operatu mimo, że nie posiada wykształcenia geodezyjnego i potrzebnych uprawnień". Tak sformułowany przez Sąd zarzut w żadnym stopniu nie odzwierciedla rzeczywiście podniesionego przez niego zarzutu, gdyż on zarzucał Wójtowi popełnienie wykroczenia względem art. 48 ust. 1 pkt 7 prawa geodezyjnego sam dokonując oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia granic na gruncie i sporządzonej dokumentacji technicznej z rozgraniczenia, a następnie wydając opinię z dnia [...].06.2009r. dotyczącą operatu rozgraniczeniowego bez wymaganych uprawnień geodezyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a ), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek w/w przepis regulujący instytucję sprostowania wyroku nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (tak też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2005 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 280/06 niepubl.) W powołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku (uzasadnienia) należy mieć również na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2006). Sąd rozpatrując wniosek o sprostowanie uzasadnienia nie stwierdził takich niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, których sprostowania mógłby dokonać na podstawie i w trybie art. 156 P.p.s.a. Skarżący w swoim wniosku o sprostowanie, słusznie wprawdzie zauważył, że w uzasadnieniu wyroku na stronie 1, rzeczywiście błędnie wskazano, że od decyzji organu I instancji odwołanie wniósł W. W.. W istocie bowiem odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. wniósł G. W.. Powyższa omyłka nie stanowi jednak niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego czy innej oczywistej pomyłki w rozumieniu w/w przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a., gdyż nie ma ona wpływu na treść orzeczenia z uwagi na fakt, że Sąd rozpatrywał skargę na decyzję organu odwoławczego, ponadto zarówno Sąd jak i organ odwoławczy przytoczył treść wskazanego odwołania. Co zaś tyczy się sprostowania zarzutu skarżącego skierowanego wobec Wójta, to ewentualna zmiana przez Sąd w uzasadnieniu wyroku, treści zdania zawartego przez skarżącego w jego pismach procesowych, nie stanowi jednak niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego czy innej oczywistej pomyłki w rozumieniu w/w przepisu art. 156 § 1 P.p.s.a., jest natomiast błędnym ustaleniem faktycznym. Stosownie zaś do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (postanowienie NSA z dnia 12 października 1998 r., II SA/Wr 1082/98 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz str. 359, Zakamycze 2006). Należy jednak zauważyć, że to błędne ustalenie faktu przez Sąd, nie miało jednak żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia zapadłego w wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 239/10 oddalającym skargę G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.. Wyrok oddalający skargę zapadł bowiem w związku z tym, że Sąd rozstrzygający sprawę nie stwierdził, aby decyzje organów obu instancji, tj. Wójta Gminy P., a następnie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. były niezgodne z prawem. Organy obu instancji nie dopuściły się bowiem naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym, decyzje organów, Sąd uznał za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a postanowiono, jak w sentencji. Uzasadnienie W piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. (data wpływu do tutejszego Sądu – [...] grudnia 2010 r.) skarżący G. W. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 293/10, z którego treści wynika, że w istocie żąda on uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Skarżący podniósł, że Sąd w swoim uzasadnieniu pominął podnoszony przez niego zarzut naruszenia przez organy obu instancji art. 32 ust. 2 pkt 2 prawa geodezyjnego, wniósł więc o uzupełnienie wyroku co do tego zarzutu oraz stosowną wykładnię. Wniósł również o uzupełnienie wykładni art. 107 kpa zwracając uwagę na sprzeczność decyzji organów obu instancji z decyzją Głównego Geodety Kraju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. ) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Brzmienie cytowanego przepisu jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. W szczególności nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Natomiast sędzia sprawozdawca nie może uzupełnić uzasadnienia wyroku po jego podpisaniu i po wysłaniu odpisów wyroku stronom. Wskazane przez skarżącego zarzuty mogą być podnoszone jedynie w skardze kasacyjnej. W świetle powyższych rozważań przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 157 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.