VIII SA/Wa 3/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ż. Z. – S. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia : odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Sygn. akt VIII SA/Wa 3/09 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2008r., znak. [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia : odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R. Pismem z [...] lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła adwokata Ż. Z. – S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej M. F. we wskazanej sprawie. Pismem z [...] lipca 2009r. adwokat Ż. Z. – S. wniosła o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 3/09 oddalającego skargę M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2008r. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2003r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stosownie do postanowień § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zdaniem Sądu brzmienie § 20 rozporządzenie jest jasne i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Użyte wyrażenie "powinien zawierać" oznacza, że oświadczenie, o którym mowa w tym przepisie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczenie to nie jest elementem formalnym wniosku, tylko stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, 3 wydanie, W-wa 2009, s. 704). W orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przyjmuje się, że brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 (por. NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945). W rozpoznawanej sprawie - ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, składając wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie złożył oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł uwzględnić złożonego przez pełnomocnika skarżącej wniosku i zobligowany był orzec o jego oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 250 p.p.s.a oraz § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzekł jak w sentencji postanowienia. Sygn. akt VIII SA/Wa 3/09 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2008r. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu [...] czerwca 2009r. W dniu [...] sierpnia 2009r. skarżąca złożyła w biurze podawczym tutejszego Sądu osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. ) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Doręczając skarżącej odpis wyroku z 3 czerwca 2009r. wraz z uzasadnieniem Sąd pouczył ją o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez uprawniony podmiot. Skarżąca, nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, zatem nie zastosowała się do wymogu przymusu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wykazała przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W tej sytuacji, skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 p.p.s.a. Dlatego też, mając na względzie art. 175 p.p.s.a. w związku z art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.