VIII SA/Wa 32/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Burmistrz Gminy K. (dalej organ I instancji), na podstawie 123 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej K.p.a.) oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego, na działce o numerze ewidencyjnym [...] w Ł., wszczęte na wniosek E. P. złożony w dniu [...] sierpnia 2012 r. Postępowanie zawieszono na okres 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy tj. do dnia [...] maja 2013 r. w związku z podjętą przez Radę Miejską w K. w dniu [...] marca 2008 r. uchwałą nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Ł. gmina K. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w oparciu o obowiązujące przepisy, ustalenia studium uwarunkowania i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. i złożone wnioski został sporządzony projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który uzyskał pozytywną opinię Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Ł. został przesłany organom upoważnionym zgodnie z ustawą do uzgodnienia i opiniowania. Ww. projekt, jak wyjaśnił organ I instancji, uzyskał już większość wymaganych uzgodnień i opinii, zaś obecnie trwa jedynie uzgadnianie projektu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Po uzyskaniu wszystkich wymaganych opinii i uzgodnień oraz wprowadzeniu zmian wynikających z tych opinii i uzgodnień, projekt miejscowego planu zostanie wyłożony do publicznego wglądu. Powołując się na art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ podniósł, że podjęcie prac nad przystąpieniem do sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego w pełni uzasadnia zawieszenie postępowania. Na powyższe postanowienie zażalił się inwestor – E. P. (dalej skarżący, inwestor), zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 62 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez arbitralne przyjęcie przez organ, że stopień zaawansowania prac projektowych nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania jest znaczny, nadto art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 9 K.p.a. poprzez pominięcie w zaskarżonym postanowieniu uzasadnienia prawnego stanowiska organu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie przez organ drugiej instancji co do istoty sprawy. Podniósł, że skorzystanie z uprawnień przewidzianych w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest formą decyzji uznaniowej i wymaga od organu podania skarżącemu wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego istnienia przesłanek zawieszenia w tej sprawie. Nadto w ocenie inwestora, ze stanu faktycznego nie wynika, że procedura uchwalenia miejscowego planu jest znacznie zaawansowana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej Kolegium, organ odwoławczy), rozpoznając zażalenie, postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawą do zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy z powodu przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego jest art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i zgodnie z ww. przepisem postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Dalej wyjaśnił, iż przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź też sam zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu objętego inwestycją. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że w sytuacji, gdy prace nad opracowaniem planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane, podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu i powstał projekt planu (jak w przedmiotowej sprawie), uzyskano wymagane uzgodnienia, zaś w trakcie jest ostatnie uzgodnienie z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, to uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Kolegium podkreśliło za organem I instancji, iż przyszły plan określi linię zabudowy, linie rozgraniczenia terenów, rozwiązania komunikacyjne i gabaryty budynków, co dodatkowo wzmacnia zasadność zawieszenia postepowania o ustalenie warunków zabudowy. Odnosząc się do kwestii podniesionych w zażaleniu organ odwoławczy wyjaśnił, że ani art. 62 powołanej ustawy, ani żaden inny przepis nie ogranicza możliwości zawieszenia postepowania od przewidywanych okresów uchwalenia planu oraz od przewidywań, czy okres zawieszenia jest wystarczający, czy nie. Interes skarżącego w ocenie Kolegium jest chroniony maksymalnym okresem zawieszenia postępowania, który nie może być dłuższy niż 9 miesięcy od daty złożenia wniosku. Nie uchwalenie planu w tym okresie czasu spowoduje konieczność wydania decyzji administracyjnej o ustaleniu warunków zabudowy. W wywiedzionej na powyższe postanowienie skardze, E. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i powtórzył argumentację z zażalenia. Samorządowe kolegium Odwoławcze w R. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Mając na uwadze ww. kryteria kontroli sądowej stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z dyspozycją art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w wersji obowiązującej w momencie wydania zaskarżonego postanowienia), postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Z treści powyższego przepisu wynika, iż przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, bądź nawet zamiar podjęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. W sytuacji, kiedy prace nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane, tzn. podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu i powstał projekt planu, uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy, podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tegoż uprawnienia organu. Władztwo planistyczne zastrzeżone zostało radzie gminy, która ma kompetencje do stanowienia planów zagospodarowania przestrzennego. Zawieszenie postępowania o warunki zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych, jest uzasadnione prymatem planu miejscowego, będącego instrumentem kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Tym samym możliwość zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy stanowi swoistą tamę dla możliwości obchodzenia władztwa planistycznego gminy w okresie kiedy organy gminy zamierzają uchwalić plan, bądź prowadzą już prace zmierzające do jego uchwalenia (vide : wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009 r., w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1312/09, LEX 583423). Podkreślić należy, że powyższa regulacja nie przyznaje uprawnienia do zawieszania postępowań w sprawie w sposób bezterminowy, bowiem stosunkowo krótki termin zawieszenia postepowania niewątpliwie uwzględnia interes inwestorów. Termin 9 miesięcy wynikający z przepisu stanowi kompromis pomiędzy władztwem planistycznym gminy, a uprawnieniami inwestora. Skarżący wniosek o warunki zabudowy złożył w dniu [...] sierpnia 2012 r. tj. już po podjęciu przez Radę Gminy K. uchwały Nr [...], z dnia [...] marca 2008 r., w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Ł. gminie K. W granicach opracowania planu pozostają działki stanowiące teren inwestycji określony we wniosku o warunki zabudowy. Skarżący mógł się liczyć z możliwością zawieszenia postępowania o warunki zabudowy z uwagi na rozpoczętą procedurę planistyczną w stosunku do terenu objętego wnioskiem. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy K. o zawieszeniu postępowania, wszczętego wnioskiem skarżącego o ustalenie warunków zabudowy. Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że Burmistrz Gminy K. nie wskazał podstawy prawnej rozstrzygnięcia, bowiem zauważyć należy, iż podstawę prawną dla postanowienia organu I instancji stanowi art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten został powołany w sentencji postanowienia, brak rozważań organu w kontekście powołanego przepisu, aczkolwiek jest naruszeniem, nie mniej błąd ten nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia organu. Przy tym podkreślić należy, że organ odwoławczy odniósł się do okoliczności i przesłanek zawieszenia postępowania. Również powołał się na stopień zaawansowania prac nad opracowaniem planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, wyjaśniając przy tym, iż do realizacji pozostało ostatnie uzgodnienie z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 9 K.p.a., bowiem Kolegium przedstawiło zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne w zaskarżonym postanowieniu. Sąd administracyjny kontroluje działalność organów administracji pod względem zgodności tych działań z prawem. W sytuacji, gdy przepis stanowiący podstawę prawną zaskarżonego zawieszenia postępowania administracyjnego, nie wprowadza innych, niż okoliczność wszczęcia procedury planistycznej, przesłanek zawieszenia postępowania o warunki zabudowy, nie można skarżonemu postanowieniu postawić skutecznie zarzutu naruszenia prawa. Na koniec zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli w okresie zawieszenia postępowania (tj. do [...] maja 2013 r.) nie uchwalony zostanie plan miejscowy dla Ł., Burmistrz Gminy K. winien podjąć postępowanie i wydać decyzje w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.