VIII SA/Wa 33/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S. A. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanowił: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2016 r. (VIII SA/Wa 33/16) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2) oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z 5 lutego 2016 r., po rozpoznaniu wniosku [...] S. A. z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca"), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IS") z [...] października 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. Skarżąca nie wskazała bowiem okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 uppsa. Pismem nadanym w placówce pocztowej [...] lutego 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie od wyżej powołanego postanowienia Sądu. Autor zażalenia, występując o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania podług norm przepisanych, postawił zarzuty naruszenia przepisów postępowania: - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej: uppsa) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przez to, że Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, pomimo, że skarżąca takiego wniosku do Sądu nie składała; - art. 183 § 2 pkt 1 uppsa poprzez rozpatrywanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skierowanego do organu, a przez to dopuszczenie do drogi sądowej sprawy tej kognicji nie podlegającej. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że intencją skarżącej było wystąpienie tylko do Dyrektora IS o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 2 uppsa, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zdaniem Sądu, skoro intencją skarżącej było wystąpienie wyłącznie do Dyrektora IS o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to zażalenie Spółki należy uznać za oczywiście zasadne. Wystąpiła zatem przesłanka do jego uwzględnienia i uchylenia zaskarżonego postanowienia w trybie autokontroli. Za niezasadny, jako pozbawiony podstaw prawnych, Sąd uznał zaś wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Przepisy art. 203 i 204 uppsa, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie. Brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 uppsa. W świetle art. 197 § 2 uppsa brak jest odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienia NSA z 27 września 2011 r., sygn. akt II OZ 838/11; z 28 lutego 2012 r., akt I GZ 29/12, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Wobec tego, w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 uppsa) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 uppsa, Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Oznacza to, że nie istnieje podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 uppsa. Dlatego wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego Sąd oddalił. Dodać należy, że skarżąca wystąpiła o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji, gdy nie uiściła nawet wpisu sądowego od zażalenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 195 § 2 uppsa, Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. W pozostałym zakresie Sąd orzekał na podstawie art. 209 uppsa, oddalając wniosek skarżącej o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.