VIII SA/Wa 334/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za uwierzytelnienie dokumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego W. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej także: "[...]WINGiK", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] marca 2015 r. działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") i art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.; dalej: "Prawo geodezyjne i kartograficzne"), po rozpatrzeniu odwołania W. B. (dalej także: "skarżący") od decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej także: "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w sprawie ustalenia opłaty za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez wykonawcę pracy geodezyjnej w kwocie [...] zł - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Prezydent Miasta [...] wskazał, iż w dniu [...] października 2014 r. W. B. - prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" Pracownia Geodezyjno-Projektowa z siedzibą w [...] przy ulicy N. [...], złożył zawiadomienie o wykonaniu prac geodezyjnych objętych zgłoszeniem, dotyczącym wykonania mapy z projektem podziału nieruchomości położonej w [...] przy ulicy J., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków m. [...] jako działki o numerach: [...],[...],[...],[...], na arkuszu [...], w obrębie [...] - [...], zgłoszonych do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] w dniu [...] września 2014 r. - identyfikator zgłoszenia [...], załączając operat techniczny. Po pozytywnym wyniku weryfikacji przedłożonej dokumentacji, utrwalonym w protokole weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r., przyjęto dokumentację do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wpisując do ewidencji materiałów zasobu pod numerem [...]. Wnioskiem z dnia 23 października 2014 r. (złożonym w dniu [...] listopada 2014 r.) skarżący zwrócił się do organu I instancji o uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez wykonawcę prac geodezyjnych lub kartograficznych. We wniosku wyszczególniono do uwierzytelnienia mapy z projektem podziału nieruchomości (cztery egzemplarze) i protokół z czynności wyznaczenia punktów granicznych i przyjęcia przebiegu granic nieruchomości (jeden egzemplarz). Organ I instancji podniósł, iż wysokość opłaty ustalił na podstawie art. 40b ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, według wysokości stawek określonych w Tabeli nr 16, lp. 3, 4 załącznika do ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z przedłożonym wnioskiem. W odniesieniu do uwierzytelnionego dokumentu - mapy z projektem podziału ustalono opłatę w kwocie [...] zł (nr 16 lp. 3), w odniesieniu do kopii mapy z projektem podziału – 3 egzemplarze po [...] zł tj. [...] zł (nr 16 lp. 4) oraz w odniesieniu do uwierzytelnionego dokumentu – protokołu – [...] zł (nr 16 lp. 3). Powyższe obliczenie utrwalono w Dokumencie obliczenia opłaty z dnia [...] listopada 2014 r. W dniu [...] listopada 2014 r. skarżący złożył wniosek o weryfikację wyceny, podnosząc, iż nie zgadza się z naliczeniem opłaty w kwocie [...] zł za uwierzytelnienie protokołu granicznego, który jest kopią z dokumentacji opracowanej w jednym operacie technicznym i stanowi część składową operatu. W wyniku rozpoznania tego wniosku organ I instancji w dniu [...] grudnia 2014 r., na podstawie art. 40f ust.1, art. 40b ust.1 pkt 3, art. 40d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2014 r., dotyczącego weryfikacji wyceny zawartej w Dokumencie Obliczenia Opłaty nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. za uwierzytelnienie dokumentów geodezyjnych powstałych w wyniku wykonania mapy z projektem podziału nieruchomości położonej w [...] przy ul. J., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków m. [...] jako działki o numerach [...],[...],[...],[...], na arkuszu [...], w obrębie [...] - [...] (ID zgłoszenia pracy geodezyjnej [...]) ustalił wysokość należności tytułem opłaty za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez wykonawcę pracy geodezyjnej, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1 b, lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na kwotę [...] zł. Organ I instancji podniósł, iż wykonawca składając wniosek o uwierzytelnienie dokumentów, zgodny ze wzorem o którym mowa w § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 914), przedstawił oprócz 4 egzemplarzy mapy z projektem podziału, protokół z czynności wyznaczenia punktów granicznych i przyjęcia przebiegu granic nieruchomości w 1 egzemplarzu. W ocenie organu I instancji forma złożonego wniosku określiła sposób naliczenia należności, albowiem jest związany treścią żądania strony i nie ma prawa ingerować ani w jego treść, ani formę. Wobec powyższego spełniając żądanie strony, z chwilą otrzymania wniosku o uwierzytelnienie dokumentów, wystawił Dokument Obliczenia Opłaty zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, a po ustaleniu, że opłata została uiszczona, uwierzytelnił przekazane przez wykonawcę dokumenty. Wskazano jednocześnie, iż nie było możliwe naliczenie należnej opłaty jako kopii uwierzytelnianego dokumentu, gdyż strona nie dołączyła kolejnych egzemplarzy tego samego dokumentu. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] złożył W. B., wnosząc o weryfikację wyceny Dokumentu Obliczenia Opłaty nr: [...] z dnia [...] listopada 2014r za uwierzytelnienie dokumentów geodezyjnych do zgłoszenia pracy geodezyjnej nr: [...] - projekt podziału nieruchomości ul. J.. W uzasadnieniu swojego żądania podniósł, iż naliczono opłaty za uwierzytelnienie pierwszej mapy podziału - [...] zł, oraz kopii protokołu granicznego - [...] zł. Wskazał, iż w jego ocenie protokół graniczny jest kopią i kolejnym egzemplarzem z dokumentacji opracowanej w jednym operacie technicznym, stanowiącej asortymentowo jeden rodzaj pracy geodezyjnej i jest konieczny i wymagany jako część składowa operatu. Z tego względu podniósł, iż nie zgadza się z interpretacją powyższego naliczenia opłaty w kwocie [...] zł, podnosząc jednocześnie opłata ta winna wynosić [...] zł, ustalona od kolejnego dokumentu powyższego opracowania. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2015 r. wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, iż zgodnie z art. 40 ust. 1 pkt 3 (wydaje się, iż omyłkowo wskazano powyższą jednostkę redakcyjną zamiast art. 40b ust. 1 pkt 3) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają opłaty za uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazano także, iż stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2014r. poz. 914; dalej: "rozporządzenie z 8 lipca 2014 r.") dokumenty opracowane przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych podlegają uwierzytelnieniu poprzez opatrzenie tych dokumentów odpowiednimi klauzulami urzędowymi, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, przy czym uwierzytelnienie dokumentów następuje na wniosek złożony do właściwego organu, który przyjął do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentację zawierającą zbiory danych oraz dokumenty, o których mowa w art. 12a ust. 1 ww. ustawy, na podstawie której sporządzone zostały dokumenty przedstawione do uwierzytelnienia. Stosownie do § 21 ust. 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013r., poz. 1183; dalej: "rozporządzenia z dnia 5 września 2013 r.") dokumenty będące rezultatem geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych oraz wysokościowych, a w szczególności mapy do celów prawnych, mapy do celów projektowych oraz mapy zawierające wyniki geodezyjnej inwentaryzacji obiektów budowlanych, których kopie są częścią składową operatów technicznych wpisanych do ewidencji materiałów zasobu, opatruje się klauzulą, której wzór określa załącznik nr 5 rozporządzenia. Jednocześnie znaczenie użytego § 21 ust. 3 pojęcia "mapy do celów prawnych" należy ustalić w oparciu o przepis § 75 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572), w świetle którego na potrzeby podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych sporządza się mapy do celów prawnych, w tym między innymi mapę z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014r. poz. 518 ze zm.; dalej: "ustawa o gospodarce nieruchomościami") - § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004r., Nr 268, poz. 2663; dalej: "rozporządzenie z dnia 7 grudnia 2004 r."). Organ odwoławczy podniósł, iż analiza przywołanych przepisów wskazuje jednoznacznie, że "mapa z projektem podziału nieruchomości" została wymieniona przez ustawodawcę w otwartym katalogu dokumentów stanowiących rezultat geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych oraz wysokościowych, wymienionych w § 21 ust. 3 rozporządzenia z dnia 5 września 2013r., w stosunku do których istnieje nałożony przez ustawodawcę obowiązek opatrzenia ich stosowną klauzulą. Jak wynika z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. do opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości niezbędne jest przyjęcie granic nieruchomości podlegającej podziałowi, z których to czynności sporządza się protokół. Tym samym protokół przyjęcia przebiegu granic nieruchomości jest dokumentem niezbędnym do sporządzenia mapy z projektem podziału. Wskazano także, iż art. 97 ust. 1a pkt. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że do wniosku o podział nieruchomości należy dołączyć protokół z przyjęcia granic nieruchomości. Wykonawca prac do wniosku o uwierzytelnienie przedłożył protokół tylko w jednym egzemplarzu, w związku z powyższym organ I instancji nie mógł naliczyć należnej opłaty jako kopii uwierzytelnianego dokumentu, gdyż strona nie dołączyła kolejnych egzemplarzy tego samego dokumentu. Skargę na powyższą decyzję złożył W. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i weryfikację wyceny Dokumentu Obliczenia Opłaty nr: [...] z dnia [...] listopada 2014 r. za uwierzytelnienie dokumentów geodezyjnych do zgłoszenia pracy geodezyjnej nr: [...] - projekt podziału nieruchomości ul. J. w [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w pkt 2 nr tabeli poz. 16.3 - naliczono opłaty za uwierzytelnienie pierwszej mapy podziału - [...] zł oraz kopii protokołu granicznego - [...] zł. Wyraził opinię, że protokół graniczny jest kopią i kolejnym egzemplarzem z dokumentacji opracowanej w jednym operacie technicznym stanowiącej asortymentowo jeden rodzaj pracy geodezyjnej. Jest konieczny i wymagany jako część składowa operatu, dlatego nie zgodził się z interpretacją powyższego naliczenia dodatkowej opłaty, jako uwierzytelnienie odrębnego dokumentu w kwocie [...] zł. Dodał, iż opłata ta winna wynosić [...] zł, jako kolejny dokument powyższego opracowania, a interpretacja naliczonej opłaty nie wynika jednoznacznie ze znowelizowanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i jest wykorzystywana na niekorzyść wykonawcy prac geodezyjnych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 29 maja 2015 r. skarżący w uzupełnieniu skargi dołączył do akt sprawy kserokopie wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Lublinie (sygn. akt III SAB/Lu 74/14z dnia 18 lutego 2014 r.) i w Kielcach (sygn. akt II SAB/Ke 8/15 z dnia 4 marca 2015 r.), podnosząc, iż uzasadniają one słuszność prezentowanego przez skarżącego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., to jest przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2015 r., poz. 658), z uwagi na treść jej art. 2, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność, bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Tym samym legalność decyzji administracyjnej oznacza jej zgodność nie tylko z prawem materialnym, ale również z przepisami postępowania. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z powyższego wynika, iż organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Organ jest jednocześnie obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.). Zgodnie bowiem z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r. w sprawie II GSK 1942/13 (LEX nr 1637117): "Nieustalenie przez organy w ramach toczącego się postępowania lub pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, może stanowić przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż organy wydając decyzje w rozpoznaniu wniosku skarżącego o weryfikację wyceny Dokumentu Obliczenia Opłaty za uwierzytelnienie dokumentów geodezyjnych do zgłoszenia pracy geodezyjnej obejmującej projekt podziału nieruchomości swoją uwagę, a zatem także ustalenia skupiły wyłącznie na dokonaniu oceny rodzaju uwierzytelnianych dokumentów i ilości ich egzemplarzy, wyjaśniając przy tym, iż protokół z czynności wyznaczenia punktów granicznych i przyjęcia przebiegu granic nieruchomości został złożony w jednym egzemplarzu, co sprawiło, iż organ nie mógł naliczyć należnej opłaty jako kopii uwierzytelnionego dokumentu, wobec nie dołączenia przez stronę kolejnych jego egzemplarzy. Organy powołały się przy tym na treść art. 40b ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają opłaty za uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b, lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Brak jest jednocześnie ustaleń co do okoliczności, w których opłata została uiszczona i której weryfikacji domaga się skarżący. Tymczasem jak wynika z wyjaśnień skarżącego złożonych na rozprawie dokumenty, podlegające uwierzytelnieniu i których dotyczy opłata, będąca przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, były składane w trybie art. 12b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie Sądu wobec powyższego twierdzenia skarżącego, jak i wskazania na analogię niniejszego postępowania do problematyki będącej przedmiotem postępowań zakończonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem w sprawie III SAB/Lu 74/14 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem w sprawie II SAB/Ke 8/15 dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy koniczne jest dokonanie jej oceny z ustaleniem, w związku z jakimi czynnościami miało nastąpić uwierzytelnienie dokumentów. W przypadku bowiem dokonywania tej czynności w trybie art. 12b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (w okolicznościach niniejszej sprawy z uwagi na datę złożenia dokumentacji i ustalenia opłaty) w brzmieniu obwiązującym przed wejściem w życie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 831), to jest przed dniem 1 lipca 2015 r., wskazać należy, iż organ ma obowiązek przyjęcia dokumentacji wpisem do ewidencji, umieszczenia na nim odpowiednich klauzul urzędowych na egzemplarzach przeznczonych dla podmiotu, na rzecz którego została sporządzona praca geodezyjna bez osobnego wniosku, który podlegałby opłacie. Zgodnie bowiem z art. 12b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w brzmieniu, o którym mowa wyżej, przyjęcie zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej potwierdza wpisem do ewidencji materiałów tego zasobu, a także opatrzeniem dokumentów przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych realizuje prace geodezyjne lub prace kartograficzne, odpowiednimi klauzulami urzędowymi, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 8. Wskazać jednocześnie należy, że w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zgłasza prace geodezyjne lub prace kartograficzne przed ich rozpoczęciem właściwym miejscowo starostom. W myśl art. 12 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organ, który otrzymał zgłoszenie prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, w terminie 10 dni roboczych uzgadnia z wykonawcą listę materiałów zasobu niezbędnych lub przydatnych do wykonania zgłoszonych prac i udostępnia ich kopie za opłatą, o której mowa w art. 40a ust. 1. Stosownie do art. 12a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiadamia organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne lub prace kartograficzne, o zakończeniu tych prac przekazując stosowną dokumentację. W myśl art. 12b ust. 1 ww. ustawy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały przekazane zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Wynik weryfikacji utrwalany jest w protokole (art. 12b ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Pozytywny wynik weryfikacji stanowi zaś podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 12b ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Skutki przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego określa art. 12b ust. 5 ww. ustawy. Z powyższego wnosić należy, iż art. 12 b ust. 5, o którym mowa wyżej, w brzmieniu powyżej wskazanym stwarzał po stronie organu administracji obowiązek opatrzenia dokumentów przyjętych do zasobu geodezyjnego wpisem do ewidencji materiałów tego zasobu oraz opatrzeniem dokumentów przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonawca prac geodezyjnych lub kartograficznych realizuje te prace, stosownymi klauzulami urzędowymi. W sytuacji, gdy ustawodawca w przepisie tym nie wskazał terminu do opatrzenia dokumentacji klauzulami urzędowymi, czynność taka powinna być przez organ wykonana niezwłocznie po pozytywnej weryfikacji materiałów geodezyjnych i po przyjęciu tych materiałów do zasobu. Organ ma więc obowiązek, oprócz potwierdzenia przyjęcia dokumentacji wpisem do ewidencji, umieścić odpowiednie klauzule urzędowe na egzemplarzach przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego została sporządzona praca geodezyjna, bez osobnego wniosku, który podlegałby opłacie. Opatrzenie dokumentów przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonawca prac geodezyjnych realizuje prace geodezyjne odpowiednimi klauzulami urzędowymi, o których mowa w art. 40 ust. 8 stanowi konsekwencję pozytywnego wyniku weryfikacji i przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego. Dokonanie takiej czynności nie zostało uzależnione od uiszczenia jakichkolwiek opłat. Stanowisko Sądu w tej mierze jest zgodne z wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 10 września 2015 r. w sprawie II SA/Go 417/15 (dostępny w internecie), który nie jest też poglądem odosobnionym. Tym samym wobec nie ustalenia w sposób należyty stanu faktycznego w sprawie zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a., które to naruszenia, jak wynika z powyższych rozważań mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny ustalić, przy uwzględnieniu powyższych rozważań okoliczności, w związku z którymi miało miejsce naliczenie opłaty, ustalając jednocześnie prawidłowo stan faktyczny sprawy i dokonując zgodnej z przepisami prawa jego oceny. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Wskazana w punkcie 2 wyroku kwota stanowi uiszczony przez skarżącego wpis sądowy.