VIII SA/Wa 334/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,4% do 18% zawartości alkoholu postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z 14 kwietnia 2016 r. (data złożenia w organie odwoławczym) M. K. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5 do 18% zawartości alkoholu. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu spowoduje niepowetowane straty w jej działalności. Wyjaśniła, iż prowadzona przez nią w ramach kawiarni działalność w znacznej mierze oparta jest na sprzedaży alkoholu do spożycia na miejscu. Niemożność dalszej sprzedaży alkoholu będzie skutkowało koniecznością zamknięcia lokalu, zwolnienia personelu, jak i wypowiedzeniem umowy najmu, gdyż głównym źródłem utrzymania kawiarni jest właśnie sprzedaż alkoholu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 (publ.: Lex Omega nr 948885), w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do wniosku skarżącej, Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi mu znaczne szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwa wystąpienia takich skutków nie uzasadnia bowiem stwierdzenie, że wskutek wykonania decyzji nastąpi istotne zmniejszenie przychodów z działalności handlowej. Podkreślić należy, że jakkolwiek obroty ze sprzedaży w lokalu skarżącej niewątpliwie zostaną ograniczone, jednakże w dalszym ciągu będzie mieć możliwość kontynuowania działalności w zakresie sprzedaży w ramach kawiarni innych produktów spożywczych czy napoi. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.