VIII SA/Wa 35/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Sikora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2021 r. nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego K.W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją znak: [...] z dnia [...] listopada 2021 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej SKO lub organ odwoławczy) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2021 roku, poz. 735 ze zm. dalej kpa), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania K. W., od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2021 roku, znak: [...], w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie kserokopii listu intencyjnego z dnia [...] stycznia 2018 roku oraz kserokopii Porozumienia z dnia [...] kwietnia 2018 roku zawartych z Przedsiębiorstwem Państwowym "Porty Lotnicze" w W. dotyczących spółki Port Lotniczy "R." SA w upadłości orzekło – utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2021 roku odmówiono K. W. udostepnienia informacji publicznej w zakresie przesłania kserokopii listu intencyjnego z dnia [...] stycznia 2018 roku oraz kserokopii Porozumienia z dnia [...] kwietnia 2018 roku zawartych z Przedsiębiorstwem Państwowym "[...]" SA w W., dotyczących spółki Port Lotniczy ,,R.‘’ SA w upadłości. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia [...] września 2021 roku organ ponownie wystąpił do Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" SA w W. o zajęcie stanowiska w sprawie udostępnienia kserokopii powoływanych wyżej dokumentów. W odpowiedzi przedsiębiorstwo podtrzymało dotychczasowe stanowisko dotyczące braku wyrażenia zgody na udostepnienie żądanych dokumentów ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa z powołaniem się na przepis art. 5 ust.2 ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2018 roku, poz. 1330 ze zm. dalej u.d.i.p) oraz art. 11 ust.2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (DZ.U z 2003 roku, nr 153, poz. 1503 ze zm. dalej u.z.n.k.), a także orzecznictwo sądów administracyjnych podało, że wniosek skarżącego dotyczy dokumentów zawierających koncepcje rozwoju lotniska w R., w tym regulujących tryb działań zarządczych, organizacyjnych, prawnych związanych z przejęciem i dalszą rozbudową lotniska w Radomiu oraz rozwiązania koncepcyjne wynikające z doświadczenia i praktyki dotychczasowej działalności Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" SA jako zarządzającego lotniskiem C. w W. oraz podmiotu uczestniczącego w zarządzaniu innymi lotniskami w Polsce. Know – how stanowi pakiet informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia, które jest niejawne, istotne i zidentyfikowane. Podmiot ten podał, że dokumenty o których mowa we wniosku K. W. są ściśle związane z działalnością Portów Lotniczych i stanowią dla tego podmiotu wartość gospodarczą. Prezydent Miasta R. będąc dysponentem tych dokumentów uznał, że nie może naruszać tajemnic prawnie chronionych podmiotu, z którym zawarł umowę, a tym samym zobowiązany jest zgodnie z prawem chronić i zachować poufność informacji posiadających dla tego podmiotu wartość gospodarczą. Organ podnosił, iż żądane dokumenty objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa i przetwarzane są jedynie na określonych stanowiskach pracy gdzie obowiązuje nakaz przestrzegania tajemnicy służbowej. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożył K. W. i wskazał, że składając wniosek chciał dowiedzieć się jakie zobowiązania zostały zaciągnięte w imieniu Gminy R. przy przejęciu przez PP "[...]" SA w W. portu lotniczego w R.. Argumentował, że z wypowiedzi przedstawicieli stron wynikało, że takie zobowiązania na przyszłe lata były zawarte w tych dokumentach. W ocenie skarżącego ma on prawo dostępu do tych dokumentów ponieważ dotyczą majątku i finansów Gminy oraz jej funkcjonowania. Jego celem nie jest poznawanie informacji technicznych, technologicznych i organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą. Spółka Port Lotniczy "R." SA została powołana przez gminę R. i stanowiła jej własność, na którą gmina R. poniosła wydatki i zobowiązania w kwocie około [...] milionów złotych. Organ odwoławczy wskazywał, ze zasady udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Poza sporem pozostaje kwestia, że Prezydent Miasta R. należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostepnienia informacji publicznej, a żądane informacje mieszczą się mieszczą się w ustawowym pojęciu informacji publicznej, a zatem podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie. Prawo do informacji publicznej nie jest jednak prawem nieograniczonym i ustawodawca, w granicach wyznaczonych w art. 16 ust.1 u.d.i.p. dopuścił możliwość odmowy udostępnienia takiej informacji. Zgodnie z art. 5 ust.2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej i tajemnicę przedsiębiorcy, jednak ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Powołując się tajemnicę przedsiębiorstwa organ pierwszej odmówił skarżącemu udostępnienia żądanych informacji. W ocenie organu odwoławczego Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny tego, czy organ prawidłowo powołał się na ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na przesłankę konieczności ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa została zawarta w art. 11 ust.2 u.z.n.k. zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze tych elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż w świetle art. 11 ust.2 u.z.n.k. ochrona danych jako tajemnicy przedsiębiorstwa wymaga spełnienia dwóch przesłanek – formalnej i materialnej. Aspekt formalny sprowadza się do podjęcia przez przedsiębiorcę stosownych działań w celu utrzymania informacji w poufności. Aspekt materialny wymaga dokonania oceny spornych informacji pod kątem tego, czy są to takie informacje( techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne), które mają wartość gospodarczą. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że organ pierwszej instancji przeprowadził stosowne postępowanie i dokonał weryfikacji informacji objętych wnioskiem. W wyniku tych działań uznał, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu powołanego przepisu. W ocenie organu odwoławczego w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki do uznania żądanych informacji za tajemnice przedsiębiorstwa. W aspekcie formalnym PP "[...]" SA w W. zarówno z treści listu intencyjnego z [...] stycznia 2018 roku, jak i z porozumienia z [...] kwietnia 2018 roku zastrzegło zachowanie poufności tych dokumentów. Strony zobowiązały się do ochrony i zachowania w ścisłej tajemnicy informacji uzyskanych w trakcie współpracy od innych stron, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, nie stanowiących tajemnicy przedsiębiorstwa drugiej strony, jeżeli ze względu na okoliczności ujawnienia ich lub inny charakter powinny być przez stronę otrzymującą traktowane jako poufne oraz jeżeli ich ujawnienie mogłoby narazić stronę ujawniającą na szkodę, zaszkodzić reputacji strony ujawniającej, niezależnie od formy przekazania tych informacji. W aspekcie materialnym ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa informacje zawarte w żądanych dokumentach odnoszą się do koncepcji rozwoju lotniska w Radomiu i stanowią nie tylko informacje techniczne i technologiczne, a także informacje organizacyjne i inne. Zamierzenia inwestycyjne będące przedmiotem studiów wykonalności niewątpliwie mieszczą się w zakresie takich informacji, które przedsiębiorca ma prawo zachować w poufności. Są to szczególnie dokumenty sporządzone w związku z zamierzeniami inwestycyjnymi tj. przejęciem i dalszą rozbudową lotniska w R.. Dokumenty te zawierają rozwiązania koncepcyjne wynikające z doświadczenia i praktyki dotychczasowej działalności przedsiębiorstwa jako zarządzającego lotniskiem C. i podmiotu posiadającego udziały w spółkach zarządzających innymi lotniskami w Polsce. Waga tego rodzaju dokumentów jest niezaprzeczalną wartością dla każdego przedsiębiorcy. W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zostały spełnione zarówno formalne, jak i materialne przesłanki ochrony informacji w zakresie udostępnienia kserokopii listu intencyjnego z [...] stycznia 2018 roku oraz kserokopii porozumienia z [...] kwietnia 2018 roku zawartych z PP "[...]" SA w W., dotyczących spółki Port Lotniczy "R." SAw upadłości jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł K.W.. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego mającą istotny wpływ na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia tj: - art. 5 ust.2 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przekazanie kserokopii listu intencyjnego z [...] stycznia 2018 roku oraz kserokopii porozumienia z dnia [...] kwietnia 2018 roku zawartych z PP "[...]" SA, dotyczących spółki Port Lotniczy "R." SA w upadłości naruszałoby tajemnicę tegoż przedsiębiorstwa, gdy jest on zainteresowany jedynie informacjami dotyczącymi majątku i finansów Gminy oraz jej funkcjonowania. Jego celem nie było poznawanie informacji technicznych, technologicznych i organizacyjnych przedsiębiorstwa, a weryfikacja wydatków Gminy R. oraz wydatków spółki Port Lotniczy "R." SA, która została powołana przez gminę R. i stanowiła jej własność, na którą poniosła wydatki i zobowiązania w kwocie około [...] mln złotych; - art. 11 ust.2 i 4 u.z.n.k. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, iż samo wskazanie przez spółkę, iż dane zawarte w żądanych dokumentach, dotyczących spółki Port Lotniczy "R." SA w upadłości stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa bez szczegółowego uzasadnienia w tym zakresie, co było wystraczające do uznania przez organ, że dane informacje faktycznie stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w zakresie odmowy udostepnienia informacji publicznej, pomimo, że spółka nie wykazała w sposób dostateczny, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 i 4 u.z.n.k., a tym samym organ miał obowiązek odtajnić tę część dokumentacji i udostępnić ją; - art. 1 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i odmowę udostępnienia informacji publicznej żądanych dokumentów; - art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w związku z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wnioskowane informacje są objęte tajemnicą przedsiębiorcy, a ich ujawnienie podlega ograniczeniu, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, iż nie podjęto w stosunku do tej informacji niezbędnych działań w celu dochowania poufności, a jedynie zdawkowo wskazano, że spółki zastrzegają te dane tajemnicą przedsiębiorstwa, co w konsekwencji doprowadziło do wydania przez organ odwoławczy błędnej decyzji utrzymującej w mocy decyzje organu pierwszej instancji, a tym samym spowodowało to naruszenie mojego prawa do informacji zagwarantowane w art. 31 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia, tj. - art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy organ odwoławczy na podstawie zebranego materiału dowodowego powinien uchylić zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. W związku z powyższym skarżący wnosił o uwzględnienie skargi i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie odwołania i udostępnienie żądanej informacji publicznej. Równocześnie skarżący wnosił o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podnosił, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwalał na przyjęcie stanowiska, iż nie zachodzą w sprawie przesłanki do udzielenia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego nie jest wystarczające stanowisko PP "[...]" SA w W., że sprzeciwia udostępnieniu informacji. Takie uzasadnienie nie powinno mieć miejsca w przedmiotowej sprawie ponieważ chodziło jemu o uzyskanie informacji w zakresie finansowania przez gminę R. spółki Port Lotniczy "R." SA. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 9 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (DZ.U z 2019 roku, poz. 869), że Gmina (w imieniu której działa niewątpliwie Port Lotniczy R.), jako jednostka samorządu terytorialnego była jednostką sektora finansów publicznych. Gospodarowała ona środkami publicznymi, które przeznaczyła także na realizację zobowiązań wynikających z zawieranych przez nią umów. Według art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Przy czym art. 35 tej ustawy stanowi, że klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa. Oznacza to, że zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności i z tego względu jednostka sektora publicznego nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do jej istnienia. Powinna ona samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie obowiązuje domniemanie braku wyłączenia jawności postanowień zawartej umowy, albowiem została zawarta przez spółkę Port Lotniczy "R." SA powołaną przez gminę R., która była finansowana przy zaangażowaniu środków publicznych. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien brać pod uwagę ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w literaturze przyjęto, że dla odmówienia udostępnienia danej informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione muszą być przesłanki formalne i materialne (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 118-119 wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 192/13; wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2490/14). Przesłanka formalna wyraża się w zamanifestowaniu woli konkretnego przedsiębiorcy utajnienia danych informacji. Z kolei przesłanka materialna polega na tym, że informacje objęte tajemnicą przedsiębiorcy powinny stanowić informacje, których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na jego sytuację ekonomiczną, jakkolwiek nie muszą mieć same w sobie wartości gospodarczej. Wobec powyższego wskazać należy, że determinowane art. 107 § 1 i 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji odmawiającej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy powinno zawierać argumentację na okoliczność spełnienia w sprawie przesłanek formalnych i materialnych tej odmowy. Obie te przesłanki muszą być bowiem spełnione, aby dana informacja podlegała ochronie w świetle ww. przepisów. Nie wystarczy więc ogólnikowe wskazanie w decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji, iż żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa, konieczne jest bowiem wykazanie, że żądane informacje w istocie tę tajemnicę zawierają. Szczególnie precyzyjne i wyczerpujące uzasadnienie powinny zawierać te decyzje, które oparte są na uznaniu administracyjnym oraz – jak w niniejszej sprawie – na pojęciach niedookreślonych, a takimi są "tajemnica przedsiębiorcy" i "tajemnica przedsiębiorstwa". Należy zauważyć, że ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. Oznacza to, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie może ograniczyć się do zdawkowego oświadczenia o istnieniu takiej tajemnicy. Wskazanie konkretnej podstawy i zakresu utajnienia danej informacji jest konieczne ze względu na specyficzny charakter objęcia ochroną tajemnicy przedsiębiorcy. W tych przypadkach organ musi szczegółowo określić, biorąc pod uwagę podstawy ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, z czego wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie. Ewentualne przesłanki nieudzielenia informacji publicznej ze wskazanego powodu muszą być omówione i wyjaśnione w sposób wyczerpujący i precyzyjny. Dopiero taka argumentacja organu, w połączeniu z udostępnionymi sądowi administracyjnemu materiałami źródłowymi, umożliwi ocenę zasadności zastosowanych przesłanek utajnienia wnioskowanej informacji publicznej. W niniejszej sprawie uzasadnienia podjętych rozstrzygnięć nie wskazują na przeprowadzenie przez spółkę rzeczywistego testu proporcjonalności między potrzebą ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, a obywatelskim prawem do informacji. Z akt sprawy wręcz odwrotnie wynika, iż organ odwoławczy nie dysponował materiałem źródłowym( listem intencyjnym, porozumieniem), co pozwala uznać, że nie przeprowadził ,, faktycznej ‘’ kontroli decyzji organu, a jedynie powielił argumentację zaprezentowaną przez organ pierwszej instancji. Akta administracyjne są niepełne i nie zawierają niezbędnych materiałów źródłowych – list intencyjny, porozumienie( które powinny stanowić część utajnioną akt), co dawałoby możliwość weryfikacji stanowiska organu pierwszej instancji. Poza sporem jest że żądane informacje są informacjami publicznymi i zadaniem organu jest rzeczywiste ustalenie, czy całość tych dokumentów należy zakwalifikować jako objęte pod pojęciem tajemnicy przedsiębiorcy. Należy zauważyć, iż w toku postepowania skarżący wskazywał, iż de facto nie chodzi mu o ,, całość ‘’ żądanych dokumentów, a jedynie tylko o te części, które odnoszą się do gospodarowania środkami publicznymi – majątkiem i zobowiązaniami przyjętym przez Gminę Miasta R. w związku z zawartym porozumieniem z PP ,, [...] ‘’ SA w W.. W sytuacji gdy takie zapisy w żądanych dokumentach się znajdują to nie mogą być nieujawnione z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. Tak więc w takiej sytuacji, co części dokumentów obejmujących tajemnicę przedsiębiorstwa może zostać wydana decyzja o odmowie, a w części, która nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa informacja winna być udostępniona, zwłaszcza jeśli odnosi się do gospodarowania majątkiem publicznym i odnosi się do wydatków publicznych. W sytuacji gdy akt sprawy nie zawierają pełnej dokumentacji zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji nie mogą być poddane pełnej weryfikacji merytorycznej sprawy. Należy pamiętać, że w sytuacji gdy podmiot zobowiązany do udostepnienia informacji publicznej dokonuje wykładni użytego w art. 5 ust.2 u.d.i.p. niedookreślonego pojęcia ,, tajemnicy przedsiębiorcy ‘’ powinien odczytywać jego treść przez pryzmat art. 61 ust.3 Konstytucji RP. Ograniczenie dostępności informacji publicznej, ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną ma charakter wyjątku od zasady jawności informacji publicznej. Z tych też względów organ ponownie rozpoznając sprawę winien zastosować się do wskazań zawartych w uzasadnieniu sądu. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 145 §1 pkt 1 lit.a i c) p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. O kosztach postepowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 §1 p.p.s.a.