VIII SA/Wa 356/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk /sprawozdawca/, Protokolant Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi F. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VIII SA/Wa 356/09 Uzasadnienie Ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. nakazał F. K. doprowadzenie do stanu poprzedniego istniejącego budynku gospodarczego na terenie posesji przy ul. Z. [...] w R. poprzez rozbiórkę samowolnie wykonanych robót, tj. zrealizowanej więźby dachowej, ścianek działowych oraz nadbudowanych o 4 pustaki ścian wewnętrznych budynku. Od powyższej decyzji w dniu [...] marca 2009 r. odwołanie wniósł F. K., w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu twierdząc, że to nie jemu, lecz komuś innemu doręczono decyzję. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i decyzją z tego samego dnia nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienia organu odwoławczego jest przedmiotem skargi F. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżący podniósł, że chciałby zalegalizować samowolę budowlaną oraz, że płaci duży podatek od budynku, którego dotyczy postępowanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd bierze przy tym pod uwagę czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontroli legalności zaskarżonego aktu sąd dokonuje mając na uwadze stan prawny i akta sprawy, istniejące w dniu jego wydania. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art.145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, iż skarga okazała się zasadna, chociaż nie z powodów w niej wskazanych. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie dopuściły się naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu administracyjnym, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy. Dokonując czynności procesowych organ odwoławczy - zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej - o której mowa w art. 7 Kpa - obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w aspekcie ustalenia przyczyn uchybienia terminu. Jeżeli zaś wniosek nie zawierał niezbędnych danych do jego rozpatrzenia, organ drugiej instancji obowiązany był w trybie art. 64 § 2 kpa wezwać stronę do jego uzupełnienia Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej Kpa, w przypadku uchybienia terminu należy na prośbę zainteresowanego przywrócić termin, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę taką można wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że organ II instancji w ogóle nie zajmował się przesłankami wymienionymi w przytoczonym przepisie a uwagę skupił jedynie na prawidłowości doręczenia decyzji. W tej sytuacji należy uznać, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpoznał istoty sprawy co musiało skutkować uchyleniem postanowienia. Stosownie do art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W sytuacji, gdy strona postępowania administracyjnego w odwołaniu zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to organ zgodnie z art. 59 § 1 Kpa może postanowieniem odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, czym stwierdza okoliczność wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Tym samym nie zachodzi konieczność powtórnego stwierdzenia okoliczności wniesienia odwołania z uchybieniem terminu i wydanie takiego postanowienia jest zbędne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1490/07, Lex nr 500.040). Z tego powodu uchylono postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...]. Nie przesądzając o wyniku rozstrzygnięcia, zdaniem Sądu organ winien przy ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącego ustalić czy zaistniały łącznie wszystkie przesłanki przewidziane w art. 58 § 1 i 2 Kpa a wnioski zawrzeć w uzasadnieniu decyzji. Wobec powyższego, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienia są niezgodne z prawem i podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do przepisów art. 200 p.p.s.a., a o niewykonalności zaskarżonego aktu na podstawie art. 152 tej ustawy.