VIII SA/Wa 392/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.W. o przywrócenie terminu do wniesienie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W dniu [...] kwietnia 2009 r. U.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na błędne pouczenie jej przez Wojewodę [...], co do sposobu i możliwości zaskarżenia decyzji tj., że odwołanie od decyzji służy do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który to organ postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). Rozpatrując wniosek skarżącej o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności badał, czy w świetle podnoszonych przez skarżącą okoliczności, przedmiotowy wniosek został wniesiony w terminie. Jakkolwiek skarżąca nie wskazała wprost na zachowanie terminu do złożenia wniosku, to z jego treści wynika, że termin ten należy liczyć od daty doręczenia postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., bowiem z jego treści skarżąca dowiedziała się, że jej odwołanie od decyzji Wojewody [...] zostało uznane za niedopuszczalne, a skarga na tę decyzję mogła być wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z kolei z akt sprawy wynika, że postanowienie to doręczone zostało skarżącej w dniu [...] listopada 2008 r., zatem od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a i upłynął w dniu [...] listopada 2008 r. Tymczasem skarżąca przedmiotowy wniosek złożyła w dniu [...] kwietnia 2009 r. tj. po upływie terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu czynności. Z wyżej wymienionych względów wniosek skarżącej jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a