VIII SA/Wa 458/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]z dnia 21 marca 2025 r. nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]na rzecz skarżącego K. B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Syg. akt VIII SA/Wa 458/25 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia 13 maja 2025 roku, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2024 roku, poz. 572, dalej jako k.p.a.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania K.B.od decyzji wydanej przez Starostę G. z dnia 21 marca 2025 roku, nr [...] odmawiającej rejestracji pojazdu [...], numer rejestracyjny brak, nr VIN [...], rok produkcji 2008 jako pojazdu zabytkowego – orzekło - utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy w całości. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Opisaną wyżej decyzją po rozpatrzeniu wniosku K.B. o rejestrację pojazdu zakupionego w dniu 18.1O.2O24r. marki [...] numer rejestracyjny brak, nr VIN [...], rok produkcji 2008 Starosta G.odmówił rejestracji ww. pojazdu jako pojazd zabytkowy. Jako powód odmowy Starosta G.wskazał niespełnienie przesłanki wskazanej w art. 21 ust. 1a, ustawy o muzeach i brak podstaw prawnych do wpisania pojazdu marki [...]numer rejestracyjny brak, nr VIN [...], rok produkcji 2008 do inwentarza Muzeum Motoryzacji w T. (w organizacji) jako zabytek. Pojazd został zakupiony przez firmę: [...] K.B. NIP [...], REGON [...]. Ponadto Muzeum zgodnie z § 8 pkt. 1 swojego regulaminu gromadzi pojazdy historyczne i kolekcjonerskie. K.B.(dalej: skarżący) złożył w ustawowym terminie odwołanie od powyższej decyzji. W piśmie odwoławczym Skarżący nie godzi się ze stanowiskiem organu I instancji. Wyjaśnił, że jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą z punktu widzenia prawa zachowuje status osoby fizycznej. Firma skarżącego nie ma osobowości prawnej, nie jest spółką akcyjną, ani spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Ponadto skarżący wyjaśnia, iż pojazd używany do celów specjalnych np.: przez policję bez najmniejszego problemu można traktować jako pojazd historyczny, kolekcjonerski, a nawet zabytkowy i przedstawił stosunek muzeum do przedmiotowego pojazdu. W oparciu o powyższe odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. ustaliło i zważyło co następuje: Art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm.) - dalej p.r.d albo ustawa, wskazuje, że rejestracji dokonuje się na podstawie wymienionych tam dokumentów, tj.m.in. dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; karty pojazdu, jeżeli była wydana, itd. Z kolei w świetle art. 72 ust. 3 p.r.d. "Dodatkowo wymaga się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 39 - w stosunku do pojazdów zabytkowych". Art. 2 pkt 39 p.r.d. stanowi zaś, że użyte w ustawie określenia oznaczają; "pojazd zabytkowy - pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także pojazd wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami". Art. 21 ustawy o muzeach (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 385, dalej: u.m.) stwierdza natomiast, że "Muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność muzeum i wpisane do inwentarza muzealiów. Muzealia stanowią dobro narodowe."(ust. 1). W przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył muzeum, oraz wpisane do inwentarza muzealiów (ust. 1a). W dniu 13 stycznia 2025r. K.B. wystąpił do Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w G. z wnioskiem o rejestrację na swoje nazwisko samochodu osobowego marki [...]numer rejestracyjny brak, nr VIN [...], rok produkcji 2008 jako zabytkowego. Wraz z wnioskiem przedłożył: umowę sprzedaży ww. pojazdu zawartą 18 października 2024r. potwierdzającą nabycie prawa własności pojazdu przez [...]K.B.NIP [...], REGON [...], zaświadczenie z dnia 9 stycznia 2025r. o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdu zabytkowego z 9 stycznia 2025r. nr [...], zaświadczenie wydane 1 grudnia 2024 r. przez Muzeum Motoryzacji w T. z siedzibą w T. przy ul. S., potwierdzające że przedmiotowy pojazd został ujęty w Inwentarzu Muzealiów tego Muzeum - nr inwentarzowy; [...], protokół zdawczo - odbiorczy przekazania pojazdu od KWP we W.na rzecz Fundacji M. W. z dnia 14 sierpnia 2020r., regulamin Muzeum Motoryzacji w T. w organizacji. Pismem z dnia 27.01.2025r. Starostwo Powiatowe w G.zwróciło się do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Warszawie o opinię w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w W. wskazało iż zgodnie z § 1 ust. 2 Regulaminu Muzeum Motoryzacji w T. (w organizacji) założycielami Muzeum są K.B.i P. B., oboje zamieszkali w T. ([...]), przy ul. S., zwani dalej łącznie "Założycielami", Muzeum Motoryzacji w T. (w organizacji) nie dysponuje zdolnością prawną, a przedmiotem wszelkich praw związanych z dzielnością muzeum są jego założyciele, co wynika wprost z art. 21 ust. 1a ustawy z dnia 21 listopada 1996r. o muzeach (Dz.U. z 2022r. poz. 385), zgodnie z którym w przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył muzeum, oraz wpisane do inwentarza muzealiów. Następnie wskazano, iż stroną umowy sprzedaży samochodu powinni być założyciele Muzeum i jednocześnie właściciele muzealium (osoby fizyczne). W dalszej części pisma Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w W. wskazało iż zgodnie z § 8 pkt. 1 swojego regulaminu Muzeum gromadzi pojazdy historyczne i kolekcjonerskie. Brak jest zapisów mówiących wprost o gromadzeniu pojazdów używanych do celów specjalnych np.: przez Policję. Następnie podano, iż terminy "pojazd historyczny", "pojazd kolekcjonerski", "pojazd zabytkowy" nie są tożsame i zostały wprowadzone do porządku prawnego w różnych celach. Mając na uwadze materiał dowodowy, w tym powyższą opinię decyzją z dnia 21.03.2025r. nr [...] Starosta G. orzekł o odmowie zarejestrowania samochodu osobowego marki [...]rok produkcji 2008 jako zabytkowego na nazwisko K. B.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podzieliło stanowisko organu I instancji iż, niewypełnienie przez wnioskodawcę wymogu posiadania prawa we własności pojazdu przez właściciela muzeum jako osoby fizycznej, który dokonał wpisu przedmiotowego pojazdu do inwentarza muzealiów, jest przeszkodą do zarejestrowania pojazdu. Zdaniem Kolegium stosownie do § 2 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia do zarejestrowania pojazdu zabytkowego strona jest zobowiązana do załączenia decyzji w sprawie wpisania pojazdu do rejestru zabytków lub dokumentu potwierdzającego ujęcie pojazdu w wojewódzkiej ewidencji zabytków albo potwierdzającego wpisanie pojazdu do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisani. Z uwagi na fakt, że strona wniosła o zarejestrowane pojazdu zabytkowego na podstawie dokumentu potwierdzającego wpisanie go do inwentarza muzealiów, koniecznym jest uwzględnienie treści przepisów art. 21 pkt 1 i la ustawy o muzeach, w których ustawodawca jednoznaczne wyjaśnia, które rzeczy ruchome i nieruchomości można uznać za muzealia. Muzealiami - w przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej - są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność muzeum oraz wpisane do inwentarza muzealiów. Oba warunki muszą być spełnione równocześnie. Tymczasem wnioskodawca załączył dokument, iż pojazd jest własnością firmy [...]K.B.NIP [...], REGON [...]. W tym kontekście należało więc ustalić, czy zasadne jest stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym rejestracja pojazdów, w tym zabytkowych, jest ściśle związana z własnością pojazdów, a obowiązujące w tym zakresie przepisy przypisują podstawowe znaczenie kwestii prawidłowego i rzetelnego ustalenia własności pojazdu, wiążąc w sposób wyraźny problematykę rejestracyjną z problematyką własnościową, ujmując przy tym status własnościowy jako warunek poszczególnych decyzji administracyjnych, czyniąc właściciela pojazdu adresatem określonych obowiązków prawo-administracyjnych. Jak przyjmuje się w piśmiennictwie "Wpis do inwentarza muzealiów jest (...) czynnością faktyczną (materialno-techniczną) konstytuującą domniemanie (domniemanie wynikające z dokumentu urzędowego), że objęte tym wpisem rzeczy ruchome lub nieruchomości stanowią własność muzeum (a w przypadku muzeum prywatnego - założyciela tego muzeum)" (P. Antoniak, Ustawa o muzeach. Komentarz, tezy do art. 21, LEX-el.; A. Jagielska-Burduk, D. Markowski, Wybrane zagadnienia dotyczące sposobów nabywania własności dzieł sztuki i zabytków przez muzea, Acta Universitatis Nicolai Copemici, Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo, XLIV, Toruń 2013, s. 534 i n. oraz podane tam orzecznictwo). Jest to zatem domniemanie "własności muzeum" (a w przypadku muzeum prywatnego - założyciela tego muzeum). Co więcej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie zakresu, form i sposobu ewidencjonowania zabytków w muzeach (Dz. U. z 2004 r. Nr 202, poz, 2073) i wg jego § 6 ust. 1 i 2 muzealium wpisane do księgi inwentarzowej otrzymuje zawsze, gdy to jest możliwe, nieusuwalne oznakowanie, składające się z oznaczenia właściciela i numeru z księgi inwentarzowej. Oznakowania dokonuje się techniką zapewniającą jego trwałość, bezpośrednio na przedmiocie, w miejscu najmniej widocznym, nienaruszającym wizualnego kształtu muzealium. W szczególnych przypadkach oznakowanie może być przymocowane do muzealium w sposób możliwie trwały. Zdaniem Kolegium, tak daleko idąca i trwała ingerencja w muzealium wymaga posiadania przez muzeum własności rzeczy. Jest to zresztą logiczna konsekwencja tego, że skoro muzealia - w świetle art. 21 ust. 1 zd. 2 u.m. - stanowią dobro narodowe, to z uwagi na konieczność zapewnienia im należytej opieki, czy dbałości o niepogorszenie ich stanu, m.in. w celu udostępnienia przyszłym pokoleniom, odpowiedzialność w tym zakresie ustawodawca złożył na barki muzeów, a w przypadku muzeum prywatnego - założyciela takiego muzeum, wzmacniając to warunkiem, iż muzealium musi stanowić własność takiego podmiotu. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy wyłącznym właścicielem pojazdu będącego przedmiotem spornej decyzji jest podmiot [...]K.B.NIP [...], REGON [...],, co wprost wynika z umowy sprzedaży znajdującej się w aktach sprawy. Nie pozwala to więc na realizację przez muzeum (jego założyciela) ustawowych celów odnośnie eksponatu. Tym samym nie można uznać, że wpis do inwentarza muzealiów został dokonany w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami. W kwestii regulaminu Muzeum Motoryzacji w T. (w organizacji) Kolegium przypomniało Skarżącemu, iż regulamin tworzą sami organizatorzy muzeów określając zakres działania. W Regulaminie Muzeum Motoryzacji w T. (w organizacji) brak jest zapisów dotyczących gromadzenia pojazdów używanych do celów specjalnych (np. przez Policję). Osoby decydujące się na tworzenie i prowadzenie prywatnych muzeów powinny zdawać sobie sprawę z tego, że wraz z utworzeniem muzeum ciążą na nich określone obowiązki, wynikające z przepisów ustawy o muzeach. I tak np. osoba tworząca prywatne muzeum obligatoryjnie musi prowadzić zgodnie z ustawą o muzeach odpowiednią ewidencję wszystkich zgromadzonych w swoim muzeum muzealiów, czyli tych zbiorów, które są jej prywatną własnością. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł K.B.. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów : Prawo o ruchu drogowym - art 72 ust 3 ustawa z dnia 20 czerwca 1997 (Dz. U. 2023 poz 1047 ze zm) oraz § 2 ust 7 pkt 1. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracji pojazdów (Dz.u 2022 poz 1847) oraz art 21 ust la ustawy z dnia 21 listopada 1996 o muzeach (Dz.U.2022 poz 285), oraz Ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) Art. 4 ust. 1..Przedsiębiorca wpisany do CEIDG jest osobą fizyczna wykonującą działalność gospodarczą." Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podnosił, że nieprawidłowe jest ustalenie, że zakupiony przeze niego pojazd na jednoosobową działalności gospodarczą (dalej JDG) nie stanowi jego prywatnej własności przez co odmawia mu się rejestracji tego pojazdu. Wyjaśniał, że "Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą z punktu widzenia prawa zachowuje status osoby fizycznej. Zatem działalność gospodarcza oraz osoba ją zakładająca, w rzeczywistości traktowane są jak jeden podmiot. Jednoosobowa działalność gospodarcza jest najprostszą formą prowadzenia firmy, w której przedsiębiorca działa pod własnym imieniem i nazwiskiem, ponosząc pełna odpowiedzialność za swoje zobowiązania całym swoim majątkiem osobistym. Z tego powodu jednoosobowa działalność gospodarcza nie jest uznawana za osobę prawną, a jedynie za formę aktywności osoby fizycznej w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorca nie traci swoich praw jako osoba fizyczna, a wszelkie działania, które podejmuje w ramach swojej działalności, są bezpośrednio z nim związane Podsumowując, jednoosobowa działalność gospodarcza to nadal osoba fizyczna, a jej prawny charakter wynika z tożsamości osoby, która ją prowadzi." Dz.U.2024 236 wersja od 19 marca 2025 Art 4 [Definicja przedsiębiorcy], Według przepisów o JDG nie mógł jako JDG sprzedać sobie sam pojazdu. Tak więc należy zauważyć iż jeżeli przedmiot jest zakupiony na JDG włada nim jako osoba fizyczna w 100% i jest on moją własnością, a nie innej osobowości prawnej, która to JDG nie posiada. Jego zdaniem należy zauważyć, iż kiedy rejestrujemy pojazd na JDG w dowodzie rejestracyjnym widniejemy jako osoba fizyczna (Załącznik 2)- przedstawia dowód rejestracyjny pojazdu zakupionego na moją własną działalność gospodarcza wraz z fakturą- widnieje tam jako osoba fizyczna - w takim razie proszę o wskazanie przez Wydział Komunikacji z jakiego powodu nie widnieje tam jako firma - wyjaśnienie: Przepisy prawa mówią wyraźnie, że na jednoosobową działalność gospodarczą nie można zarejestrować samochodu. Dlaczego? Ponieważ taka firma nie ma osobowości prawnej - w przeciwieństwie do spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - czym firma P&K K.B. nie jest, A na -Pragnę zaznaczyć iż ani wydział komunikacji ani SKO nie udzieliło odpowiedzi na to pytanie, w moim odczuciu z wiadomych przyczyn- twierdzenie przez te obydwa urzędy iż pojazd nie jest mój jako osoby fizycznej a firmy jako JDG jest wręcz absurdalny a jednocześnie pokazujący iż urzędnik nie wykazał się wystarczająca wiedzą w kwestii praw własności, (Akt prawny Ustawa o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej CElDGl. Wskazywał, że organ opisuje iż w regulaminie muzeum (Załącznik 3) nie posiadamy informacji iż muzeum w swoich zbiorach gromadzi pojazdy "używane do celów specjalnych ( np. Przez Policję). Pragnę zauważyć iż taki pojazd bez najmniejszego problemu można traktować jako pojazd historyczny bądź kolekcjonerki a nawet zabytkowy, tym bardziej iż w muzeum posiadamy już pojazdy specjalne (miedzy innymi motocykl policyjny, pojazdy pożarnicze, radiowóz marki FSO Polonez, pojazd pochodzenia wojskowego - patrol saperski, jak i pojazdy sanitarne tzw karetki). W regulaminie widnieje zapis "muzeum gromadzi pojazdy historyczne i kolekcjonerskie od 1940 roku do czasów współczesnych)" Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę iż Urzędnik twierdzi w rozmowie telefonicznej iż pojazd z 2008 nie może być zarejestrowany jako pojazd zabytkowy "bo jest za młody" proszę zwrócić uwagę iż w żadnej ustawie nie ma informacji jak jest minimalny wiek do rejestracji pojazdów zabytkowych. Takie informacje są zawarte w zarządzeniach WUOZ, które to nie obowiązuje muzeum (ustawa o muzeach) "pojazd nie może by ujęty w ewidencji zabytków oraz jednocześnie w inwentarzu muzealiów..." tak więc przepisy te same wykluczają siebie. Jako ciekawostkę załączył pismo z WUOZ w O.oraz Opinie wydaną na prośbę tego urzędu na temat radiowozu z 2008 roku produkcji amerykańskie, przez NID w dniu 23.02.2024 stwierdzający iż mimo wieku pojazd należy klasyfikować jako pojazd zabytkowy (Załącznik 4). Wydział komunikacji podpiera się tym iż WUOZ w Warszawie w swoim zarządzaniu minimalny wiek dla pojazdów włączających do ewidencji zabytków podaje jako 35 lat, w ramach ciekawostki dodaje wpis do ewidencji zabytków z dnia 24 lutego 2025 roku pojazdu z roku 1996. (Załącznik 5). Wielokrotnie w obecnym roku konserwator włączył do ewidencji pojazdy nawet z 2000 roku. Natomiast zgodnie z ustawą o muzeach przedmiot nie może być jednocześnie w ewidencji zabytków i inwentarzu muzealnym. Pojazd ten jest to pojazd, który służył w polskiej policji, jest to pojazd który jest kamieniem milowym w polskiej policji ponad to jest to pierwszy "prawdziwy" pojazd nadający się do pościgów- jest on następcą Poloneza oraz Fiata 125p bądź Nysy, Radiowozy policyjne są to pojazdy które mają ciężki żywot, a ich przetrwanie w stanie nadającym się dłuższej eksploatacji bądź prezentacji graniczy z cudem- ten egzemplarz taki jest. Są to pojazdy, które pracują 24h na dobę. Pojazd jest zachowany w oryginalnym stanic bez remontów lakierniczych czy naprawczych, co jest świadectwem śladu jaki pojazd przeszedł pod czas w pracy w policji, np ślady na słupkach od "pałki" policyjnej, kajdanek czy porysowany lakier jak i lekkie uszkodzenia tapicerki, Z naklejki znajdującej nie na słupku można stwierdzić iż pojazd miał swoją historie w BOR. Pojazd posiada wyposażenie typowe dla radiowozu - radiostacja, belka oświetleniowa, radar prędkości iskra. Pojazd należy zachować zważywszy na to iż za 10 czy 20 lat nie będzie możliwości prezentacji takich pojazdów, to tak jak z polskimi Polonezami, Nysami, Warszawami pracującym w służbach w latach 90-tych, które były masowo złomowanie. Skutkuje to w obecnej chwili brakiem tych pojazdów w Polsce, przez co nie można ich prezentować oraz przedstawiać historii, pozostały nie liczne egzemplarze, w większość to repliki. Opiniowany pojazd to pierwszy pojazd osobowy użytkowany w policji z silnikiem wysokoprężnym. Można pomyśleć iż pojazd ten nie nadaje nie na miano pojazdu zabytkowego i należy go zezłomować bądź oddać strażakom na pocięcie, natomiast pamiętamy czasy kiedy np Warszawa pracująca w MO czy duży Fiat, Nysa, Żuk bądź Polonez pracujące w polskiej służbie były bardzo tanie i można było je kupić za 1 czy 5 tys. zł.... W chwili obecnej ich wartości historyczne pokazują ich wielką wartość średnio od 30 a nawet do 100 000 zł (ostatnia Nysa z wojska została sprzedana za 35 tys. zł netto - do kapitalnego remontu). Dlatego właśnie takie pojazdy jak [...]należy zachować z myślą o przyszłości, z myślą o młodych pokoleniach - dla nas te pojazdy to codzienność, ale dla człowieka który w obecnej chwili ma 5 lal już lak nie będzie, jeżeli pozwolimy na utylizacje tych pojazdów za kilka lat nie będziemy mieli co pokazywać i przedstawiać pamiątek historii. Ponadto 30 lat temu odbyła nie transformacji z milicji na policje, do dnia dzisiejszego nie mamy prawdziwego muzeum poświęconego tym lematom, więc jeżeli muzea prywatne same nie zadbają o zachowanie takich pojazdów to za jakiś czas będziemy mogli cieszyć się tylko i wyłącznic replikami takich pojazdów. Prezentowany pojazd wygląda jak by właśnie zjechał z patrolu. Mimo relatywnie krótkiego czasu od wytworzenia wymienionego pojazdu istnieje zasadność postrzegania przedmiotowego pojazdu jako świadectwa minionej epoki, który nastąpił wraz z usuwaniem modeli [...]i generalnie z parków samochodowych instytucji policji w Polsce."' Należy wskazać, że powoływanie się w tej sprawę na brak posiadania własności przeze mnie jako osoby fizycznej jest bezzasadny. Jednocześnie należy zauważyć iż Muzeum jest utworzone wspólnie z P. B. (prywatnie żoną) jako małżeństwo nie posiadamy rozdzielności majątkowej co skutkuje tym "co zostało zakupione po zawarciu związku małżeńskiego" znajduje nie we władaniu obydwojga osób nawet jeżeli jest to kupione na firmę. Prosił w takim razie o udzielenie odpowiedzi przez SKO oraz Wydział Komunikacji dla czego opłata podatku za zakup pojazdu Pcc-3 musiała zostać dokonana jako osoba fizyczna - ta informacja wypłynęła z urzędu skarbowego w G.(Załącznik 9) W świetle art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o CEIDG oraz art. 43 k.c, właścicielem pojazdu, który ma zostać zarejestrowany, pozostaje osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Jednoosobowa działalność gospodarcza (JDG) nie jest odrębnym podmiotem prawa, nie posiada osobowości prawnej ani zdolności prawnej wyodrębnionej od przedsiębiorcy. Tezę tę jednoznacznie potwierdzają m.in. wyrok WSA w Warszawie z 3 kwietnia 2018 r., III SA/Wa 1907/17, w którym sąd wskazał, że pojazd "może być zarejestrowany wyłącznie na osobę fizyczną - przedsiębiorcę; dopuszczalne jest jedynie umieszczenie w dowodzie rejestracyjnym nazwy (firmy) obok imienia i nazwiska", wyrok WSA we Wrocławiu z 20 lutego 2019 r., I SA/Wr 1240/18, gdzie podkreślono, iż "JDG nie stanowi odrębnego właściciela rzeczy, organ rejestracyjny obowiązany jest wpisać w rubryce «właściciel» dane osoby fizycznej". W związku z powyższym odmowa rejestracji pojazdu z powołaniem się na brak osobowości prawnej JDG narusza art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym oraz zasadę legalizmu (art. 6 k.p.a). Organ powinien zatem zarejestrować pojazd na osobę fizyczną - przedsiębiorcę, z ewentualnym dopiskiem firmy i numeru NIP. W odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem sporu jest ustalenie, czy zasadne jest stanowisko skarżącego, zgodnie z którym spełnił ustawowy wymóg, i nabył jako osoba fizyczna i współwłaściciel muzeum motoryzacji pojazd marki [...]i były podstawy do wpisania przedmiotowego pojazdu do muzealiów i w konsekwencji do jego rejestracji. Organy administracji w sprawie zajęły stanowisko przeciwne. Rację w sporze, w ocenie Sądu, należy przyznać skarżącemu. Art. 72 ust. 1 ustawy wymienia dokumenty stanowiące podstawę rejestracji pojazdu. Z kolei w świetle art. 72 ust. 3 ustawy dodatkowo wymaga się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 39 - w stosunku do pojazdów zabytkowych. Art. 2 pkt 39 ustawy stanowi z kolei, że użyte w ustawie określenia oznaczają: "pojazd zabytkowy" - pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także pojazd wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami. Nadto stosownie do § 2 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych, w przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu zabytkowego, do wniosku o rejestrację właściciel pojazdu dołącza: uwierzytelnioną kopię decyzji w sprawie wpisania pojazdu do rejestru zabytków lub dokument potwierdzający ujęcie pojazdu w wojewódzkiej ewidencji zabytków albo potwierdzający wpisanie pojazdu do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami; zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdu zabytkowego oraz protokół oceny stanu technicznego pojazdu zabytkowego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 16 ustawy. Zgodnie z art. 21 ustawy o muzeach muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność muzeum i wpisane do inwentarza muzealiów. Muzealia stanowią dobro narodowe. (ust. 1). W przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył muzeum, oraz wpisane do inwentarza muzealiów (ust. 1a). Jak przyjmuje się w piśmiennictwie oraz orzecznictwie "Wpis do inwentarza muzealiów jest (...) czynnością faktyczną (materialno-techniczną) konstytuującą domniemanie (domniemanie wynikające z dokumentu urzędowego), że objęte tym wpisem rzeczy ruchome lub nieruchomości stanowią własność muzeum (a w przypadku muzeum prywatnego - założyciela tego muzeum)" (tak P. Antoniak, Ustawa o muzeach. Komentarz, tezy do art. 21, LEX-el.; A. Jagielska-Burduk, D. Markowski, Wybrane zagadnienia dotyczące sposobów nabywania własności dzieł sztuki i zabytków przez muzea, Acta Universitatis Nicolai Copernici, Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo, XLIV, Toruń 2013, s. 534 i n. oraz podane tam orzecznictwo). Jest to zatem domniemanie "własności muzeum" (a w przypadku muzeum prywatnego - założyciela tego muzeum). Co więcej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie zakresu, form i sposobu ewidencjonowania zabytków w muzeach (Dz. U. z 2004 r., Nr 202, poz. 2073) i wg jego § 6 ust. 1 i 2 muzealium wpisane do księgi inwentarzowej otrzymuje zawsze, gdy to jest możliwe, nieusuwalne oznakowanie, składające się z oznaczenia właściciela (a nie "oznaczenia właścicieli" – przyp. Sądu) i numeru z księgi inwentarzowej. Oznakowania dokonuje się techniką zapewniającą jego trwałość, bezpośrednio na przedmiocie, w miejscu najmniej widocznym, nienaruszającym wizualnego kształtu muzealium. W szczególnych przypadkach oznakowanie może być przymocowane do muzealium w sposób możliwie trwały. Ingerencja taka w muzealium jest więc obligatoryjna, chyba że nie będzie możliwa ze względu na charakter przedmiotu i zagrożenie jego zniszczenia, uszkodzenia (np. negatyw fotograficzny, bibuła z historycznymi zapiskami, itd.). Zatem tak daleko idąca i trwała ingerencja w muzealium wymaga, w ocenie Sądu, posiadania pełnej własności rzeczy. Stanowisko organu, iż z uwagi na fakt, że stroną umowy sprzedaży samochodu [...]był [...]K.B.NIP, Regon wyłącznym właścicielem jest ten podmiot i nie było podstaw do wpisania tej rzeczy do inwentarza muzealiów. Należy zgodzić się ze skarżącym, że w przypadku prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej z punktu widzenia prawa zachowuje status osoby fizycznej. Tak więc nieuprawnione są twierdzenia organu jakoby własność samochodu należała do innego podmiotu niż osoba fizyczna K.B., jednocześnie współwłaściel muzeum motoryzacji w T.. W związku z tym właściciel pojazdu miał prawo umieścić go w inwentarzu muzealiów prowadzonego wspólnie z małżonką muzeum motoryzacji. Tak więc zgodnie z art. 21ust.1a ustawy o muzeach w przypadku muzeum nieposiadającego osobowości prawnej, muzealiami są rzeczy ruchome i nieruchomości stanowiące własność podmiotu, który utworzył muzeum, oraz wpisanie do inwentarza muzealiów. Wskazywany przez organ przepis art. 21 ust.1 ustawy o muzeach nie mógł stanowić podstawy do wydania decyzji o odmowie rejestracji przedmiotowego samochodu jako samochodu zabytkowego. W ocenie Sądu organ błędnie ustalił, iż skarżący jako osoba fizyczna nie nabył własności samochodu marki [...], co skutkowało odmową rejestracji pojazdu. Organ ponownie rozpoznając sprawę weźmie pod uwagę stanowisko zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu. Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 a i c) p.p.s.a. orzekł jak sentencji. O kosztach postępowania orzeczono biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie kosztów postępowania( zwrot wpisu sądowego i wynagrodzenie pełnomocnika).