VIII SA/Wa 471/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. w Radomiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. G. G. (dalej: "skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd) na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] kwietnia 2016 r. Wystąpił o wstrzymanie jej wykonania z powodu możliwości wyrządzenia znacznej szkody majątkowej i trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje ograniczenia w prowadzonej działalności gospodarczej poprzez brak możliwości prawidłowego inwestowania w rozwój firmy. Wpłynie także negatywnie na wywiązywanie się z ciążących na skarżącym obowiązków publicznoprawnych. Wady zaskarżonej decyzji nakładającej karę ([...] zł) powodują również konieczność wstrzymania jej wykonania. Wyjaśnił, że w okresie od stycznia do października 2015 r. poniósł wydatki w kwocie [...] zł i osiągnął przychód w kwocie [...] zł. Poniósł także inne wydatki ([...] zł). Wskazał na swoje zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za 10 miesięcy 2015 r. ([...] zł). Oświadczył, że zapłata kary pieniężnej ([...] zł) stanowi dla niego znaczne obciążenie finansowe. Może też ograniczyć prowadzenie działalności gospodarczej. Powołał się na postanowienia NSA: z 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II GZ 770/15 oraz z 25 lutego 2015 r., I GSK 80/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 uppsa, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zdaniem Sądu, nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanych wyżej przepisach. Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest bowiem źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wykazał, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jego wniosku. Osiąga znaczne przychody i ponosi znaczne wydatki. Nie uprawdopodobnił, że zapłata [...] zł przekracza jego możliwości lub (i) może zachwiać jego płynnością finansową. Tym samym, w świetle przedstawionych przez skarżącego okoliczności, za pochopne należy uznać jego obawy związane z konsekwencjami wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący osiąga bowiem przychody stanowiące wielokrotność kwoty do zapłaty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Wskazywane w skardze wady prawne zaskarżonej decyzji nie stanowią zaś podstawy do wstrzymania jej wykonania, gdyż na tym etapie postępowania Sąd nie został wyposażony w kompetencje dokonywania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.