VIII SA/Wa 472/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej jako k.p.a.) stwierdziło, że odwołanie wniesione przez P. N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] września 2010 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez R. R. polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, infrastruktury technicznej na części działki nr [...] w W. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazywał, że P. N. decyzję Burmistrza W. z dnia [...] września 2010 roku otrzymał w dniu [...] października 2010 roku. Odwołanie od niej zostało nadane w dniu [...] listopada 2010 roku. Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie termin dla skarżącego rozpoczął swój bieg w dniu [...] października 2010 roku, a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] października 2010 roku. Z tych też względów w ocenie organu odwołanie wniesione w dniu [...] listopada 2010 roku należało uznać za wniesione po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższymi ustaleniami organ biorąc za podstawę art. 134 k.p.a. orzekł jak w postanowieniu. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2010 roku wniósł P. N.. W uzasadnieniu skargi zarzucał, że organ błędnie ustalił, iż odwołanie od decyzji Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] września 2010 roku zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazywał, że odwołanie od tej decyzji zostało wniesione drogą pocztową w dniu [...] października 2010 roku, co pozwala uznać, że 14 dniowy termin do wniesienia odwołania został dochowany. Argumentował, że odwołanie, które wysłał w dniu [...] listopada 2010 roku dotyczyło zupełnie innej decyzji tj. decyzji nr [...] z dnia [...] września 2010 roku, którą otrzymał w dniu [...] listopada 2010 roku. Do odwołania od tej decyzji została dołączona kopia odwołania od decyzji nr [...] jako załącznik potwierdzający jego stanowisko w sprawie. Zwracał uwagę, że swoje stanowisko prezentował już organowi, co mogą potwierdzić wskazani przez niego świadkowie. Podnosił również, że wszelkie skargi i odwołania w sprawie decyzji Burmistrza W. nr [...] mają na celu uchylenie decyzji tylko w tej części co do wytyczenia drogi poprzecznej kosztem jego działki. Z tych też względów w jego ocenie skarga winna być uwzględniona. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, że podtrzymuje swoje stanowisko, iż skarżący odwołanie od decyzji z dnia [...] września 2010 roku wniósł uchybiając ustawowemu terminowi. Wskazywał, iż odwołanie przez skarżącego zostało nadane drogą pocztową w dniu [...] listopada 2010 roku, a w organie zostało ono zarejestrowane w dniu [...] listopada 2010 roku. Z tegoż to względu należało uznać, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu zarzuty skargi nie podważają prawidłowych ustaleń faktycznych i dokonanej oceny prawnej. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił, iż skarżącemu decyzja z dnia [...] września 2010 roku została doręczona w dniu [...] października 2010. Tak więc termin czternastodniowy do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] października 2010 roku. Skarżący w swoich zarzutach podnosił, że odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł drogą pocztową w dniu [...] października 2010 roku, a więc wbrew stanowisku organu nie uchybił terminowi wniesienia odwołania. Fakt, że w tej dacie zostało złożone przez skarżącego odwołanie nie został potwierdzony w materiale dowodowym. Organ ustalił i przyjął, iż datą wniesienia odwołania była data [...] listopada 2010 roku ( nadanie przesyłki pocztowej u operatora niemieckiego – [...]) na dowód czego załączona została poświadczona kserokopia koperty z której wynika data nadania przesyłki. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W niniejszej sprawie organ powołuje się na nadanie odwołania drogą pocztową u niemieckiego operatora pocztowego. Ze względu na treść wyżej powołanego przepisu stanowisko organu, iż skarżący wniósł odwołanie w dniu [...] listopada 2010 roku jest nieuprawnione. Uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Odwołanie skarżącego zostało przyjęte przez organ w dniu [...] listopada 2010 roku (data prezentaty), i należy uznać, iż data ta może być przyjęta jako data wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu organ wydając przedmiotowe postanowienie nie miał podstaw do przyjęcia, iż odwołanie skarżącego zostało wniesione w terminie – do [...] października 2010 roku. Datą wniesienia odwołania jest data złożenia odwołania bezpośrednio w siedzibie organu administracji publicznej bądź data nadania odwołania w urzędzie pocztowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2008 roku, II OSK 1863/08). Twierdzenia skarżącego o nadaniu odwołania w terminie drogą pocztową w dniu [...] października 2010 roku nie znalazły swojego potwierdzenia. Organ w świetle przepisu art. 80 k.p.a. ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Co prawda należy zgodzić się ze skarżącym, że dołączona koperta z datą nadania [...] listopada 2011 roku dotyczy nadania odwołania od decyzji nr [...] z [...] września 2010 roku ponieważ została również załączona do wyżej wskazanego odwołania (k-[...]). Jednocześnie należy zauważyć, że sam skarżący przyznał, iż załączył do odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] września 2010 kopie odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] września 2010 roku, co dawałoby podstawy do przyjęcia, iż skarżący wniósł drogą pocztową (nadane w placówce operatora niemieckiego w dniu [...] listopada 2010 roku) jednocześnie odwołania od dwóch decyzji – nr [...] z [...] września 2010 roku i [...] z [...] września 2010 roku. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a.( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 marca 1997 roku, syg. akt SA/Łd 2990/95). Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.