VIII SA/Wa 511/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z 3 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. G. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku. Postanowieniem tym organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie powiatowego organu nadzoru budowlanego, zobowiązujące E. Z. B., E. W. B. i E. B. do przedłożenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku. Ww. budynek na postawie umowy sprzedaży – akt notarialny nr Rep. [...] skarżący nabył 16 maja 2016 r. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc, iż wobec nieruchomości stanowiącej jego współwłasność nałożono określone obowiązki. Wiąże się to z obowiązkiem uiszczenia określonych wysokich kosztów, które zostaną utracone w przypadku uchylenia zaskarżonego postanowienia. Ekspertyza okaże się wtedy zbędna i bezprzedmiotowa. Pomimo tego na skutek działania organu strony stracą określoną cenę stanowiącą wynagrodzenie za taką ekspertyzę. Koszt takiej ekspertyzy wyniesie ok. [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie należy podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych, czy skutkująca koniecznością wydatkowania środków finansowych pociąga za sobą dolegliwość, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Jednakże nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z 28 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 171/13, LEX nr 1299429). Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał w przekonujący sposób, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub narazi go na wyrządzenie znacznej szkody. Przede wszystkim nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Poza wskazaniem, iż wykonanie postanowienia spowoduje poniesienie nakładów na ekspertyzę w kwocie ok. [...] zł, nie skonkretyzował wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. nie określił, jakie przełożenie miałyby te koszty na sytuację finansową skarżącego. Należy w tym miejscu podkreślić, że zaskarżone postanowienie wydane zostało wobec trzech współwłaścicieli budynku, natomiast skarżący nabył udział stanowiący własność tylko jednej z tych osób. Ponadto koszty wykonania postanowienia nie przesądzają automatycznie o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach, a argument taki musi być rozpatrywany przez pryzmat podmiotu, na który obowiązek został nałożony i jego możliwości płatniczych. Wobec tego, że skarżący nie podał nawet w przybliżeniu danych w tym względzie nie mogły być one rozważane. Zważyć ponadto należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanego rozstrzygnięcia. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd bada zaistnienie przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wyłącznie w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Zatem, na obecnym etapie postępowania, poza oceną Sądu pozostają argumenty skarżącego związane z zasadnością postanowienia. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.