VIII SA/Wa 517/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 14 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę. Sygn. akt VIII SA/Wa 517/25 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 r. w Radomiu wniosku z dnia 19 stycznia 2026 r. Teresy Czarneckiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Niepubliczne Przedszkole "Królestwo Przedszkolaka" Teresa Czarnecka o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Teresy Czarneckiej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Niepubliczne Przedszkole "Królestwo Przedszkolaka" Teresa Czarnecka na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 14 maja 2025 r. znak: SKO.IN.4115.45.2587.2024 w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 5 września 2025r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z 14 maja 2025 r. znak: [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Pismem z dnia 19 stycznia 2026r. T. C., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Niepubliczne Przedszkole "[...]" T. C. (dalej: skarżąca), wystąpiła do Sądu z ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Kolegium, z uwagi na grożące skarżącej skutki finansowe i organizacyjne. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała m.in., że dotacje w 2025r. stanowiły kluczowy strumień finansowania działalności przedszkola. Żądanie natychmiastowego zwrotu 34 039,69 zł oznacza wprost konieczności pozbawienia przedszkola środków służących finansowaniu funkcjonowania "tu i teraz". Zdaniem skarżącej, jest to klasyczny przykład "znacznej szkody" w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a) – szkody rozumianej nie abstrakcyjnie, lecz jako realna utrata płynności i wymuszenie działań destrukcyjnych (zaległości płacowe, naruszenie terminowości ZUS/US, wypowiedzenia umów, przerwania świadczenia usług). Zdaniem skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, których nie da się cofnąć prostym zwrotem pieniędzy po ewentualnym wygraniu sprawy. Trudne do odwrócenia skutki obejmują w szczególności: 1) ryzyko utraty ciągłości finansowania placówki; 2) ryzyko redukcji zatrudnienia i utraty kadry; 3) uderzenie w dobro dzieci i rodziców (przerwanie opieki, dezorganizacja edukacji); 4) skutki reputacyjne i kontraktowe; 5) proporcjonalność i brak uszczerbku po stronie organu/ interes publiczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu". Wydanie przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi wyjątek od zasady ich wykonalności wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Skoro zaś udzielenie ochrony tymczasowej może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to na tym podmiocie spoczywa przede wszystkim ciężar wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody konieczne jest wykazanie takiej szkody, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu – a nie jakiejkolwiek szkody. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 193/19, LEX nr 2656482). Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w cytowanym powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., która uzasadniałaby uwzględnienie wniosku skarżącej. Skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem zaniechała przedstawienia pełnej sytuacji majątkowej. Skarżąca przedłożyła dokument, z którego wynikają jakie są kwoty uzyskiwanych dotacji w miesiącach lipiec-październik 2025r. na prowadzoną działalność oraz przychody za okres lipiec-listopad 2025r., jednak nie ujawniła danych, z których wynikałyby dochody przepadające na jej gospodarstwo domowe, w tym również dochody innych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, jak i stanu posiadanego majątku. Wobec tego nie można miarodajnie ocenić wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na potencjalne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku nie załączono dokumentów, które w sposób jednoznaczny i przekonywający wskazywałyby, że wykonanie decyzji mogłoby w rzeczywistości wiązać się z niewypłacalnością skarżącej. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o sytuacji majątkowej strony, gdyż zweryfikowanie tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla jej majątku, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnym stanie majątkowym, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych zasobach pieniężnych, obciążeniach, kosztach prowadzenia działalności gospodarczej, czy też ponoszonych wydatkach. Sąd zauważa, iż sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji sam w sobie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zwrotu określonych należności i związane z tym uszczuplenie majątku skarżącej są zwykłymi następstwami takiej decyzji. Obowiązkiem skarżącej było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak, zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała. Podniesiona przez skarżącą argumentacja dotycząca ryzyka redukcji zatrudnienia i utraty kadry, uderzenie w dobro dzieci i rodziców (przerwanie opieki, dezorganizacja edukacji), skutki reputacyjne i kontraktowe, jak i proporcjonalność i brak uszczerbku po stronie organu również nie może doprowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.