VIII SA/Wa 524/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 16 czerwca 2025 r. D. M. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wniesiona skarga stanowi kserokopię, a tym samym nie została oryginalnie podpisana. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wskazano, że chodzi o podpisanie skargi na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w zakreślonym terminie nadesłał pismo z 16 czerwca 2025 r., którego treść nie odpowiada treści pierwotnie nadesłanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie skarga z 16 czerwca 2025 r. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, wniesiona została w formie kserokopii, a tym samym nie została oryginalnie podpisana. Wobec powyższego skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 grudnia 2025 r. został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu wyraźnie wskazano, że chodzi o podpisanie skargi na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025r., znak: [...]. W tym miejscu należy zauważyć, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249). W ustawowym terminie skarżący nadesłał odpis podpisanej skargi jednakże nie odpowiada on treści pierwotnej skargi wniesionej do Sądu pismem z 16 czerwca 2025 r. Przede wszystkim nadesłane pismo zostało zatytułowane "Skarga na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dn. 11.06.2025 r. znak sprawy: [...]", a więc stanowi skargę na zupełnie inne rozstrzygnięcie niż to, które zostało wskazane w pierwotnej skardze. Przedmiotowe pismo posiada również zmienione zarzuty skargi, odmienne od oryginału wnioski procesowe oraz całkowicie inne uzasadnienie. Powyższe, w ocenie Sądu, pozwala na stwierdzenie, że pismo z 16 czerwca 2025 r., nadesłane przez skarżącego na wezwanie Sądu, nie może zostać potraktowane jako odpis skargi w rozumieniu art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jest to bowiem zupełnie nowe pismo - nowa skarga, które nie odpowiada treści złożonej do Sądu skargi z 16 czerwca 2025 r. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 czerwca 2025r., znak: [...]. W tym miejscu wskazać należy, iż nadesłanie odpisów innej skargi, nawet omyłkowe, nie jest równoznaczne z uzupełnieniem braków formalnych tego pisma. Przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują instytucji prawnej "sprostowania" tego rodzaju omyłek. Skarżący nadesłał odpisy pisma w innym przedmiocie i o całkowicie odmiennej treści od skargi złożonej w tej sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym. W związku z tym to na stronie ciąży obowiązek uzupełnienia braków formalnych skargi i uzupełnienie to musi być prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podpisu pod skargą, została doręczona na adres wskazany w skardze 9 grudnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.49 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął 16 grudnia 2025 r. Pismo z 16 czerwca 2025 r., jak zostało wskazane wyżej, nie jest odpisem złożonej pierwotnie skargi z tej samej daty, albowiem wskazuje inny przedmiot zaskarżenia i ma inną treść. Należało więc przyjąć, że skarżący w istocie nadesłał inne pismo, aniżeli to, do którego był wzywany. Tym samym nie można uznać, że skarżący prawidłowo wykonał wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego ustawowego terminu nie podpisał skargi wniesionej 16 czerwca 2025 r., ani nie nadesłał odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.