VIII SA/Wa 528/08
WyrokWSA w Warszawie2009-02-25
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Iwona Owsińska-Gwiazda, Artur Kot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod drogę krajową, wydana na podstawie art. 17 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, została wydana prawidłowo, z uwzględnieniem przesłanek uzasadniających niezwłoczne zajęcie oraz rygor natychmiastowej wykonalności?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod drogę krajową została wydana prawidłowo. Organy administracji właściwie zastosowały i uzasadniły potrzebę przyjęcia rozwiązania przewidzianego w art. 17 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Uzasadnienie wniosku o niezwłoczne zajęcie, w tym konieczność terminowego zrealizowania inwestycji i jej rozliczenia dla potrzeb wykorzystania środków z Unii Europejskiej, a także nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności ze względu na potrzebę uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zostały uznane za zasadne.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K.M., J.M., J.K. na decyzję Ministra Infrastruktury utrzymującą w mocy decyzję Wojewody o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod rozbudowę drogi krajowej. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa, w tym brak dobrowolnego wykupu, brak oferty, nieorzeczenie o lokalu zamiennym oraz nierozpoznanie zarzutów. Sąd oddalił skargę, uznając decyzje organów za zgodne z prawem.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009 r. sprawy ze skargi K.M., J.M., J.K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod drogę oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...] Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu odwołania K. M., J. M., J. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 roku orzekającej o udzieleniu zezwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie zabudowanej nieruchomości położonej w gminie G. , obręb S. , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m. kw. przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej Nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku G. – B. od km 418+546 do km 436+380 oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja Ministra Infrastruktury wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Przedmiotowa nieruchomość przeznaczona została pod rozbudowę drogi krajowej Nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku G. – B. od km 418+546 do km 436+380 decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2004 roku o ustaleniu lokalizacji drogi. Wnioskiem z dnia [...].06.2005 roku uzupełnionym aneksem z dnia [...].09.2006 roku Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w/w nieruchomości oraz wydanie decyzji o zezwoleniu na jej natychmiastowe zajęcie. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku orzekł o udzieleniu zezwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie niniejszej zabudowanej nieruchomości i o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Na skutek odwołania K. M., J. M., J. K. zwanych dalej skarżącymi od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.2005 roku Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...].03.2006 roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skarżący na powyższą decyzję wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 18.08.2006 roku, sygnatura akt I SA/Wa 871/06, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] wskazując na konieczność zgromadzenia dowodów świadczących o zasadności niezwłocznego zajęcia nieruchomości , traktując przy tym przedmiotową działkę jako zabudowaną.
Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2008 roku ponownie orzekł o udzieleniu zezwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości i o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Od decyzji tej skarżący wnieśli odwołanie do Ministra Infrastruktury podnosząc, iż decyzja narusza obowiązujące przepisy prawa, a w szczególności przepis art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wobec nie dopełnienia obowiązku dobrowolnego wykupu nieruchomości i nie przedstawienia realnej oferty oraz nie orzeczenia w decyzji o obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego.
W uzasadnieniu cytowanej wyżej decyzji Minister Infrastruktury podniósł między innymi, iż realizacja inwestycji służyć będzie obsłudze istotnych celów ruchu drogowego o krajowym znaczeniu , a także jest niezbędna z uwagi na względy gospodarcze i społeczne – poprawę płynności i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Realizacja inwestycji ma znaczenie dla społeczności lokalnej, a także ma strategiczne znaczenia dla regionu Polski Środkowej z uwagi na konieczność dostosowania połączeń drogowych do wymaganych parametrów , wynikających z kategorii drogi ekspresowej. Realizując wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA dołączono do akt m. in. Uchwałę Nr [...] z [...].09.2005 roku Komitetu Sterującego Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004 – 2006 w sprawie opinii i rekomendacji wniosków o dofinansowanie realizacji projektów z środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego dotyczących drogi krajowej Nr [...] do parametrów ekspresowej na odcinku G. – B., decyzję Wojewody [...] z [...].06.2006 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę , decyzję Ministra Finansów z [...].01.2006 roku o zapewnieniu dofinansowania realizacji przedsięwzięcia, harmonogram rzeczowo – finansowy dotyczący realizacji inwestycji na przedmiotowym odcinku oraz umowę z wykonawcą. Z w/w dokumentów wynika fakt zawarcia umowy w dniu [...].10.2007 roku pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie – dalej Generalną Dyrekcją , a wykonawcą na wykonanie robót związanych z rozbudową drogi krajowej Nr [...] na odcinku obejmującym nieruchomość skarżących. Zgodnie z art.31 ust.2 rozporządzenia Rady Unii Europejskiej z 21 czerwca 1999 roku pomoc ze środków Unii Europejskiej może być przyznana jedynie po rozliczeniu płatności do końca drugiego roku po dokonaniu zobowiązania, co w przypadku niniejszym oznacza konieczność rozliczenia płatności do 31.10.2008 roku. Przedmiotowa inwestycja została wymieniona wśród projektów przewidzianych do realizacji na lata 2006 – 2008 w rozporządzeniu Rady Ministrów z 18 stycznia 2006 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego. Jak wynika z notatki służbowej z dnia [...].12.2007 roku celem terminowego zakończenia robót związanych z realizacją inwestycji " Przebudowa drogi krajowej Nr [...] na odcinku G. – B. niezbędne jest przekazanie nieruchomości skarżących w najkrótszym terminie. Nadto z harmonogramu rzeczowo – finansowego obejmującego realizację przedmiotowej inwestycji na lata 2007 – 2010 wynika , konieczność wyburzenia obiektów budowlanych na niniejszej nieruchomości do końca kwietnia 2008 roku. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wynika z niezbędności do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane.
Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia było wniesienie przez skarżących skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008 roku w której zarzucili:
- przeprowadzenie postępowania administracyjnego bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co narusza art. 7 kpa;
- nierozpoznanie merytorycznych zarzutów strony zawartych w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] ;
- nieustalenie w decyzji obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego.
Jednocześnie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] oraz umorzenie postępowania w sprawie bądź o uchylenie obu w/w decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, iż organy uzasadniają niezbędność niezwłocznego zajęcia powołując się na rozporządzenie Rady Ministrów z 18.01.2006 zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego, które straciło już moc obowiązującą, a w aktualnie obowiązującym rozporządzeniu przedmiotowa inwestycja nie jest wymieniona jako przewidziana do realizacji na 2008 rok. Skarżący zarzucili także fakt czynienia ustaleń w oparciu o notatkę służbową, która nie może być dowodem w sprawie, bowiem nie jest to dokument urzędowy oraz podnieśli, iż potraktowano działkę skarżących jako niezabudowaną, ponieważ nie orzeczono o obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja zgodna jest zarówno z przepisami prawa materialnego, jak również przepisami postępowania administracyjnego. Kontrola sądowoadministracyjna decyzji organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania danej sprawy, czy organy te nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu jest rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.). Przepis ten przewiduje, że po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad udziela w uzasadnionych przypadkach , w drodze decyzji, pozwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej na pasy drogowe. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności , jeżeli jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika wprost , że zaistnienie wymienionych w nim przesłanek obliguje wojewodę do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej na pas drogowy oraz do nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
W sprawie niniejszej, w ponownym postępowaniu, wnioskodawca uzupełnił swój wniosek o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego i wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości wskazując, iż współwłaściciele odrzucili ofertę nabycia nieruchomości w drodze umowy cywilnoprawnej, zaś wydanie decyzji zezwalającej jest niezbędne do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na potrzeby realizacji inwestycji jaką jest rozbudowa drogi krajowej Nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku G. – B. do parametrów dwujezdniowej drogi ekspresowej. W decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2004 roku o lokalizacji drogi ekspresowej [...] na odcinku G.- B. podniesiono, iż pilna potrzeba wydania decyzji uzasadniona jest interesem społecznym i gospodarczym kraju oraz poprawą bezpieczeństwa ruchu na istniejącej drodze krajowej nr [...] , rozbudowa zapewni poprawę ochrony środowiska w jej otoczeniu poprzez budowę ekranów akustycznych, nasadzenie zieleni izolacyjnej, budowę zbiorników retencyjnych, separatorów koalesceccyjnych oczyszczających spływające z drogi wody opadowe. Rozbudowa ta jest częścią zadania inwestycyjnego jakim jest budowa drogi [...] od W. do R. i dalej przez K. do K. Efektem inwestycji będzie stworzenie krajowego i międzynarodowego dalekobieżnego ciągu drogowego, dostosowanego do tranzytowego ruchu samochodowego osobowego i ciężarowego. Wniosek powyższy motywowany był również koniecznością terminowego zrealizowania inwestycji i jej rozliczenia dla potrzeb wykorzystania środków z Unii Europejskiej. Do wniosku załączono: uchwałę nr [...] Komitetu Sterującego Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004 – 2006 w sprawie opinii i rekomendacji wniosków o dofinansowanie realizacji projektów z środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego dotyczących również przebudowy drogi krajowej Nr [...] do parametrów ekspresowej na odcinku G. – B. ; decyzję Wojewody [...] z [...].06.2006 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obiektu : rozbudowa drogi krajowej nr [...] G. – B. od km 418+546 do km 446+380 ; decyzję Ministra Finansów z [...].01.2006 roku o zapewnieniu dofinansowania realizacji przedsięwzięcia – budowa drogi [...] G.-B. w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport; harmonogram rzeczowo – finansowy dotyczący realizacji inwestycji na przedmiotowym odcinku . Do akt dołączona również umowę z [...].10.2007 roku pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie, a wykonawcą na wykonanie robót związanych z rozbudową drogi krajowej Nr [...] na odcinku obejmującym nieruchomość skarżących. Zgodnie z art.31 ust.2 rozporządzenia Rady Unii Europejskiej z 21 czerwca 1999 roku pomoc z środków Unii Europejskiej może być przyznana jedynie po rozliczeniu płatności do końca drugiego roku po dokonaniu zobowiązania, co w przypadku niniejszym oznacza konieczność rozliczenia płatności do 31.10.2008 roku.
Środki na współfinansowanie przedsięwzięć realizowanych w ramach SPOT, w tym przedmiotowej inwestycji, pochodzić będą w głównej mierze z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Współfinansowanie to jest uwarunkowane pokryciem części kosztów z środków krajowych – budżetu państwa. Środki takie zostały zapewnione, co wynika z decyzji Ministra Finansów z [...] stycznia 2006 roku. Decyzja zakłada zakończenie inwestycji do 2008 roku. W przypadku opóźnień w zakończeniu i rozliczeniu kosztów inwestycji istnieje zagrożenie dla refundacji wydatkowanych środków, czego konsekwencją będzie strata funduszy Skarbu Państwa. Nadto, przedmiotowa inwestycja została wymieniona wśród projektów przewidzianych do realizacji na lata 2006 – 2008 w rozporządzeniu Rady Ministrów z 18 stycznia 2006 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego.
W ocenie Sądu przytoczona treść wniosku wskazuje przede wszystkim, iż został on złożony prawidłowo. Nadto argumentacja wniosku wskazuje na okoliczności, które w pełni zasługują na przyjęcie, iż zachodzi uzasadniony przypadek o którym mowa w art. 17 ust. 1 cytowanej ustawy, bowiem nie można uznać oceny przyjętej przez organy za dowolną lub niewłaściwą. Oczywistym pozostaje, że uzyskane środki pomocowe z Unii Europejskiej muszą być wykorzystane we właściwym terminie. Poza sporem jest również , że postępowanie w sprawie wywłaszczenia zostało wszczęte z dniem [...].06.2005 roku (k. 32 akt administracyjnych) to jest z datą złożenia wniosku przez GDDKiA do Wojewody [...]. Oznacza to, że spełnione zostały materialne przesłanki warunkujące wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości.
Nadanie zaś decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności uzasadnione jest koniecznością uzyskania przez wykonawcę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm. ).
Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie niniejszej właściwie zastosowały i uzasadniły potrzebę przyjęcia rozwiązania przewidzianego w art. 17 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych.
Skarżący w swej skardze podnieśli fakt, iż organy uzasadniają niezbędność niezwłocznego zajęcia powołują się na rozporządzenie Rady Ministrów z 18.01.2006r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego, które straciło już moc obowiązującą, a w aktualnie obowiązującym rozporządzeniu przedmiotowa inwestycja nie jest wymieniona jako przewidziana do realizacji na 2008 rok.
Bezspornym jest, iż przedmiotowa inwestycja została wymieniona wśród projektów przewidzianych do realizacji na lata 2006 – 2008 w rozporządzeniu Rady Ministrów z 18 stycznia 2006 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego ( Dz. U. Nr 25, poz.183), a następnie w rozporządzeniu Rady Ministrów z 17 sierpnia 2006 r. ( Dz. U. nr 147, poz. 176). Jak słusznie zauważa skarżący w kolejnym rozporządzeniu Rady Ministrów z 12 lutego 2008 r. w sprawie ustalenia programu rzeczowo – finansowego dla inwestycji drogowych realizowanych z wykorzystaniem środków Krajowego Funduszu Drogowego na rok 2008 ( Dz. U. Nr 30, poz.176) nie wymienia się już przedmiotowej inwestycji , aczkolwiek wymieniona jest budowa drogi [...] tyle, że na dalszym odcinku bo M. – L. Rozporządzenie powyższe wbrew twierdzeniom skargi nie zastępuje jednak tych wymienionych wyżej, a ustala program rzeczowo - finansowy kolejnych inwestycji drogowych na rok 2008 i 2009 ; z jego treści nie wynika bowiem by aktem tym zmieniono, czy uchylono rozporządzenie wymienione w decyzji.
Niezasadny jest także zarzut dotyczący uznania za dowód w sprawie niniejszej notatki służbowej z dnia [...].12.2007 roku z której wynika, iż celem terminowego zakończenia robót związanych z realizacją inwestycji " Przebudowa drogi krajowej Nr [...] na odcinku G. – B. "niezbędne jest przekazanie nieruchomości skarżących w najkrótszym terminie. Jak wynika z treści art. 75 kpa za dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera więc zamkniętego katalogu środków dowodowych, granicą ich dopuszczalności jest zgodność z przepisami prawa. Brak jest ograniczeń co do rodzaju dowodów, którym należy przyznać pierwszeństwo w ustalaniu danego faktu – przyjęto zasadę równej mocy środków dowodowych. Skarżący w żaden sposób nie podważyli treści w/w notatki i wniosków z niej płynących, nie przedstawili jakiegokolwiek dowodu przeciwnego na okoliczność o jakiej mowa w notatce, w związku z czym polemikę w tym zakresie uznać należy za gołosłowną a zarzut skargi chybiony.
Rozpatrując sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 kpa.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nie ustalenia w decyzji obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego stwierdzić należy, iż kwestia wskazania lokalu zamiennego aktualizuje się dopiero po wydaniu przez organ egzekucyjny postanowienia wzywającego do wykonania obowiązku wydania nieruchomości. Poza tym w orzecznictwie Sądu Najwyższego panuje pogląd, iż obowiązek dostarczenia dłużnikowi lokalu zamiennego ma charakter cywilnoprawny, a przepisy prawa nie przewidują wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie (por. uchwała SN z 28.05.1992 r., III AZP 5/92, OSNC 1992/10/175; uchwała SN z 7.02.1997 r., III CZP 128/96, OSNC 1997/6-7/70).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł, jak w sentencji.
-----------------------
8
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło