VIII SA/Wa 538/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku [...]spółka z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...]sp. z o.o. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...]maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 8 czerwca 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) [...]sp. z o.o. (zwana dalej: skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z [...]maja 2017 r. znak [...]w przedmiocie zwrotu środków na dofinansowanie. Jednocześnie spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zobowiązuje ona skarżącą do zwrotu całej otrzymanej dotacji w wysokości [...]zł wraz z odsetkami. Jest to kwota, której wysokość wielokrotnie przekracza możliwości spłaty spółki. Na dzień wniesienia skargi znajduje się kryzysowej sytuacji finansowej - nie osiąga żadnego dochodu od dłuższego czasu, nie ma innego majątku. Jak wynika z rachunku zysków i strat w 2015 r. spółka osiągnęła stratę w wysokości [...]zł, natomiast w 2016 r. stratę w wysokości [...]zł. Fakt, że spółka generuje wyłącznie straty potwierdzają załączone formularze CIT-8 za 2015 r. oraz za 2016 r. Spółka nie posiada żadnego majątku. Nie dokonuje żadnej sprzedaży - no co pokazuje rachunek z kasy spółki. Rachunek bankowy spółki prowadzony przez Bank [...]został zlikwidowany, ponieważ spółka nie posiadała środków na jego utrzymanie, Stan finansowy spółki do dnia złożenia skargi nie uległ poprawie, spółka nadal generuje włącznie straty. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji przed rozpatrzeniem sprawy przez sąd administracyjny doprowadzi spółkę do likwidacji. Wskazuje ona, iż jak przyjmuje się w orzecznictwie (post. NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, publ.: cbois) należy wstrzymać wykonanie decyzji jeśli wykonanie zaskarżonej decyzji skutkuje zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i dla jej rodziny. Podała, że spółka prowadzi stosunkowo niewielkie przedsiębiorstwo przewozowe o nieznacznych obrotach finansowych, które wobec próby ściągnięcia kwoty ponad [...]zł prowadziłoby do niewypłacalności i w konsekwencji do upadłości przedsiębiorstwa oraz pozbawienia spółkę i zatrudnianych przez nią pracowników źródła dochodów. Spółka ocenia, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie znacznej szkody majątkowej, co wymusi likwidację spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postepowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji przywołanej wyżej regulacji wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.). Przesłanki uwzględnienia przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.). Zdaniem Sądu przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sytuacja finansowa spółki, w zestawieniu z jej obowiązkiem zwrotu dofinansowania w wysokości [...]zł wraz z odsetkami może skutkować trudnymi do odwrócenia skutkami jak również znaczną szkodą. Wskazać w tym zakresie należy, iż przy ocenie sytuacji finansowej skarżącej Sąd posiłkował się danymi znajdującymi się w aktach niniejszej sprawy sądowej, przedłożonymi przy wniosku o prawo pomocy. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.