VIII SA/Wa 55/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego oddala skargę. Przedmiotem skargi I.S. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] listopada 2010 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z [...] czerwca 2010 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB), wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] maja 2009 r. I. S. wystąpiła o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Decyzją z [...] czerwca 2010 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. odmówił wnioskodawcy przyznania płatności OB na rok 2009. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wnioskodawczyni zaś decyzją z [...] kwietnia 2009 r. odmówiono wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego z powodu nieuzupełnienia zgody na wpis do ewidencji producentów współmałżonka wnioskodawczyni. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni wniosła o uchylenie tej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie ww. § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W uzasadnieniu odwołania odwołująca się podała, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. został rozwiązany jej związek małżeński, co ma wpływ na zakres jej praw i obowiązków, gdyż odpadła przesłanka odmowy nadania numeru identyfikacyjnego oraz wpisu do ewidencji. Ponieważ w chwili obecnej spełnia ona wymogi do nadania jej numeru identyfikacyjnego, o którym mówi art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, to decyzja o odmowie przyznania płatności OB na 2009 r. nie jest zasadna. Decyzją z [...] listopada 2010 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w całości zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja o odmowie nadania wnioskodawczyni numeru identyfikacyjnego jest ostateczna i prawomocna (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 543/09 oddalił skargę odwołującej się na decyzję organu II instancji w tym przedmiocie). Bezsprzecznie wnioskodawczyni nie został nadany numer identyfikacyjny, zatem nie została spełniona przesłanka do przyznania płatności. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że fakt spełnienia przesłanek do nadania numeru identyfikacyjnego jest bez znaczenia dla sprawy, gdyż na dzień wydania decyzji wnioskodawczyni takiego numeru nie posiadała, nie wystąpiła też ponownie z wnioskiem o jego nadanie. W skardze do Sądu skarżąca – l. S. zaskarżyła ww. decyzję z [...] listopada 2010 r. zarzucając jej naruszenie art. 6, 7 w zw. z art. 154 § 1 kpa polegające na błędnym przyjęciu, iż skarżąca nie spełnia wymagań określonych przepisami prawa do przyznania jej płatności OB za rok 2009, co narusza słuszny interes strony. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzyła wcześniej prezentowaną argumentację. Dodała, że w wyroku dotyczącym skargi na decyzję w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacyjnego, Sąd wskazał, że skarżąca może wystąpić do organu administracji w trybie art. 154 kpa o zmianę lub uchylenie przedmiotowej decyzji z uwagi na fakt, iż decyzja ta w chwili obecnej niewątpliwie narusza słuszny interes strony. Skarżąca wystąpiła o zmianę przedmiotowej decyzji w trybie art. 154 kpa – postępowanie jest w toku, zatem zaskarżona decyzja nie jest zasadna i narusza słuszny interes strony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, powtarzając wcześniej prezentowaną argumentację. Na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. skarżąca oświadczyła, że wystąpiła o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, jednak wniosek jej został rozpatrzony negatywnie decyzją z dnia [...] września 2010 r., która jest przedmiotem skargi w sprawie VIII SA/Wa 62/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie - stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa, v. art. 145 § 1 p.p.s.a.). W dacie wydawania zaskarżonych decyzji skarżąca nie posiadała numeru identyfikacyjnego producenta rolnego (t.j. nie spełniała warunku niezbędnego do przyznania płatności tak w zakresie płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, jak i z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania). Fakt, iż obecnie skarżąca (po rozwodzie) spełnia przewidziane prawem wymogi, aby został jej nadany numer identyfikacyjny pozostaje bez wpływu na zgodność z prawem zaskarżonych decyzji. Przepisy regulujące płatności w ramach wsparcia bezpośredniego i z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania jednoznacznie stanowią, że w dacie składania wniosków rolnik powinien posiadać numer identyfikacyjny producenta rolnego, czego skarżąca nie spełniała. Twierdzenia, że spełnianie wymogów do nadania numeru identyfikacyjnego jest równoznaczne w skutkach prawnych z jego posiadaniem – są całkowicie bezpodstawne. W ocenie Sądu organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zasadnie przyjęły, że samo spełnianie wymogów do nadania numeru identyfikacyjnego nie jest wystarczające do otrzymania wnioskowanych płatności, jeżeli do czasu wydania decyzji w tym przedmiocie skarżąca nie wykazała się posiadaniem numeru identyfikacyjnego producenta rolnego. Sąd nie stwierdził naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego, ani innych przepisów, które powodowałyby uchylenie lub stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.