VIII SA/Wa 556/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R B o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R B tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych 60/100) tytułem podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej H K prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w R wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata R B. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R w przedmiocie zasiłku stałego. Jednocześnie Sąd przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi stosowne wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 744/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie. W dniu 8 sierpnia 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W aktach sprawy znajduje się także protokół z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z którego wynika, że adwokat R B nie uczestniczył w rozprawie, jako pełnomocnik z urzędu skarżącej. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a jedynie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł, zatem łącznie 147,60 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.