VIII SA/Wa 561/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Andrzej Kuna po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku o odszkodowanie postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy - Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF S.W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie wniosku "o odszkodowanie moralne w wysokości 50 tys. zł, ponieważ jest gnębiony psychicznie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II OZ 718/05 z dnia 16 września 2005 r. nie publ.) Tego rodzaju okoliczność zachodzi w niniejszej sprawie. Nie negując trudnej sytuacji materialnej skarżącego stwierdzić należy, że tak określony zakres skargi, obejmujący żądanie zasądzenia odszkodowania, nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądu administracyjnego, wobec czego oczywiste jest, że brak jest podstaw do uznania żądania skarżącego, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.