VIII SA/Wa 563/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P., Z. P. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia częściowej zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia : odrzucić skargę W dniu [...] listopada 2012 r. Rada Miejska w W. (Rada Miejska) podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia częściowej zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Pismem z [...] lutego 2013 r., złożonym bezpośrednio do organu w dniu [...] lutego 2013 r., Z. P. i Z. P. (skarżący), działając na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, zwana dalej "u.s.g.") wezwali Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem spornego aktu. Na ww. wezwanie Rada Miejska nie udzieliła odpowiedzi. Następnie pismem z [...] czerwca 2013 r. (data złożenia w organie) skarżący, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na ww. uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Uchwała bądź zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego jedynie po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Zatem skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Taką wykładnię cytowanego przepisu potwierdza uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/2007 (ONSAiWSA 2007/3 poz. 60), która wiąże Sąd w niniejszej sprawie. Z uzasadnienia powyższej uchwały wynika, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest spóźniona. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem ww. uchwały skarżący złożyli w dniu [...] lutego 2013 r. Jak wyżej wskazano, gdy organ administracji publicznej nie udziela odpowiedzi na wezwanie, to bieg sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia organowi tego wezwania. W przedmiotowej sprawie, bieg sześćdziesięciodniowego terminu należy więc liczyć od dnia 26 lutego 2013 r. (wtorek). W ciągu tych 60 dni możliwym było zaskarżenie spornej uchwały do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął w dniu 27 kwietnia 2013 r. (sobota). Mając na względzie treść art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tak więc ostatnim dniem na złożenie skargi w tej sprawie był 29 kwietnia 2013 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 17 czerwca 2013 r. (data widniejąca na prezentacie przesłanej do Sądu skargi). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.