VIII SA/Wa 583/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ż., A. P., A. Ż. – P., E. Ż., O. Ż. na decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego postanawia : odrzucić skargę kasacyjną S. Ż., A. Ż. – P. Sygn. akt VIII SA/Wa 583/09 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w wniosku A. Ż.- P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ze skargi S. Ż., A. P., A. Ż. – P., E. Ż., O. Ż. na decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego postanawia : odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę A. Ż - P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono stronom postępowania w dniach [...],[...] i [...] listopada 2009r. W dniu [...] listopada 2009r. skarżące S. Ż. i A. Ż. – P. złożyły w biurze podawczym tutejszego Sądu osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. ) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Doręczając skarżącym odpis postanowienia z [...] listopada 2009r. wraz z uzasadnieniem Sąd pouczył ich o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez uprawniony podmiot. Skarżące, nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym wniosły sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, zatem nie zastosowały się do wymogu przymusu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wykazały przy tym, że należą do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W tej sytuacji, skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 p.p.s.a. Dlatego też, mając na względzie art. 175 p.p.s.a. w związku z art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji. Sygn. akt VIII SA/Wa 583/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę A. Ż. – P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, iż skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych wniesionej w dniu [...] lipca 2009r. skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanej. Pismo w tym zakresie zostało skierowane do skarżącej w dniu [...] września 2009r. i pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (w dniach [...] września 2009 r. i [...] września 2009 r.), nie zostało podjęte przez A. Ż. – P.. W tym stanie sprawy, zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a. ) wezwanie niniejsze zostało doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Wezwanie uznano za doręczone po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo tj. w dniu [...] października 2009r. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi bezskutecznie upłynął w dniu [...] października 2009 r. Odpis postanowienia z uzasadnieniem o odrzuceniu skargi doręczono A. Ż. – P. w dniu [...] listopada 2009r. W dniu [...] listopada 2009r. skarżąca złożyła w biurze podawczym tutejszego Sądu pismo z dnia [...] listopada 2009r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, iż z powodu budowy i remontu drogi publicznej w kierunku R. – W. w okresie od czerwca do października 2009r., częściowego wyłączenia z ruchu odcinków drogi będących w generalnej budowie oraz utrudnień w ruchu – przesyłka polecona z Sądu zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została jej doręczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (87 § 2). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, sąd wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, Lex nr 344095). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowej w zakreślonym przez Sąd terminie. W tym stanie sprawy wniosek skarżącej z dnia [...] listopada 2009r. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.