VIII SA/Wa 599/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2014 r. w sprawie ze skargi B. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia uzupełniającej klasyfikacji gruntów postanawia : odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem ogłoszonym w dniu 16 października 2014 r. oddalił skargę B. S. (dalej: "skarżący") na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia uzupełniającej klasyfikacji gruntów Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 599/14. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż ustanowiony przez skarżącego i jego żonę profesjonalny pełnomocnik wypowiedział pełnomocnictwo przed rozprawą nie informując ich o tym. W dniu [...] października 2014 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu skarżący uzyskał informację, że wyrok wraz z uzasadnieniem nie zostanie przesłany pocztą, dlatego też złożył niniejszy wniosek. Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia [...] listopada 2014 r., adw. S.K. – J. w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. poinformowała, iż pełnomocnictwo wypowiedziała B. S. w dniu [...] września 2014 r. w formie pisemnej za pośrednictwem Poczty Polskiej. O fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa poinformowała również WSA w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu. Jednocześnie przekazała kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej oraz korespondencji skierowanej do B. S. związanej z wypowiedzeniem pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie, gdyż jak twierdzi skarżący datą ustania przyczyny uchybienia terminu jest [...] października 2014 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 16 października 2014 r. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie wielokrotnie wskazywano też, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że nie mogą odnieść pożądanego skutku podnoszone przez skarżącego argumenty. Zdaniem Sądu, skarżący nie przedstawił okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 16 października 2014 r. Za taką okoliczność nie można uznać braku poinformowania skarżącego i jego żony (M.S.) o wypowiedzeniu pełnomocnictwo przez pełnomocnika z wyboru. Sąd zauważa, iż adw. S. K. – J. poinformowała B. S. w formie pisemnej (pismo z dnia [...] września 2014 r.) o fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa udzielonego w przedmiotowej sprawie oraz o wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 16 października 2014 r. na godzinę 9.00. Przedmiotowe pismo z dnia [...] września 2014 r. zostało skierowane do skarżącego przez adw. S. K. – J. za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] września 2014 r. (przesyłką poleconą). Nadto z akt sądowych wynika, iż skarżący w dniu [...] sierpnia 2014 r. pokwitował odbiór zawiadomienia o terminie rozprawy skierowany do żony skarżącego – M.S.. Zawiadomienie to w pkt 3 zawierało m.in. pouczenie, iż w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (...). Zdaniem Sądu, okoliczność korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (wyznaczonego z urzędu lub ustanowionego z wyboru) nie zwalnia mocodawcy (strony postępowania) od dochowania należytej staranności i dbałości o własne interesy, tym bardziej, że wiedział o wyznaczonym na dzień 16 października 2014 r. posiedzeniu Sądu i mógł niezwłocznie uzyskać telefonicznie informację o wydanym przez Sąd rozstrzygnięciu. Stwierdzić także należy, że skoro pełnomocnik dokonał wypowiedzenia pełnomocnictwa skarżącemu, to tym bardziej powinien on wykazać staranność i podjąć działania celem ochrony własnego interesu prawnego (tutaj: dochowania terminów dla dokonania czynności procesowych). Uznając, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 16 października 2014 r. nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.