VIII SA/Wa 61/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Katarzyna Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A.S. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w R. przy [...] kwotę 180 ( sto osiemdziesiąt ) złotych oraz kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z [...] listopada 2007 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 2, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ) dalej "Op" oraz art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm. ) dalej "upol" a także uchwały Rady Miasta P. Nr [...] z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2007 r., Burmistrz Miasta P. ustalił S.K. podatek od nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] za 2007 r. w kwocie 918 zł. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła S.K. – dalej skarżąca, domagając się jej uchylenia pod zarzutem niezgodności z treścią złożonej przez nią deklaracji IN-1. W uzasadnieniu wskazała, że wbrew temu co wynika z powoływanej decyzji jej nieruchomość jest od kilkudziesięciu lat działką siedliskową, zabudowaną na gruntach rolnych. Ponadto skarżąca nie była stroną żadnego postępowania dotyczącego przeklasyfikowania jej nieruchomości. Decyzją z [...] stycznia 2008 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Op, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., podtrzymując argumentację zawartą w decyzji organu I instancji utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z [...] listopada 2007 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) dalej jako "pgk" podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Wskazał, że dla miasta P. ewidencję gruntów i budynków prowadzi Starostwo Powiatowe w R. Informacje o danych z ewidencji są dokumentami urzędowymi przesyłanymi z urzędu organom podatkowym. Dnia 24 lipca 2006 roku Starostwo Powiatowe w R. sporządziło zestawienie danych o jednostce rejestrowej [...]. Wynika z nich, że właścicielką nieruchomości położonej w P., przy ul. [...] jest M.O. Nieruchomość zawiera 0,2681 ha i jest oznaczona symbolem B- tereny mieszkaniowe. Informację podatkową IN-1 złożyła S.K. wykazując posiadane grunty jako grunty rolne zabudowane. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło, że argumenty skarżącej nie mogły zostać uwzględnione w ramach postępowania podatkowego. Kolegium nie jest bowiem władne rozstrzygać kwestii prawidłowości i zgodności z prawem wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie w/w decyzji wskazując, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie wyjaśniło wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącej działanie Starosty R. zmieniające klasyfikację gruntów działki [...] narusza jej wolność i prawa ekonomiczne. Naruszenie to polega na naruszeniu art. 64 Konstytucji tj. prawa własności. W związku z powyższym opieranie się Organu Podatkowego I instancji na decyzji Starosty R. w sprawie ewidencji gruntów i budynków jest bezprawne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi. Obecny na rozprawie w dniu 18 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącej okazał pismo Starostwa Powiatowego w R. skierowane do skarżącej z dnia 23 maja 2008 roku w sprawie [...] informujące, że trwa postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów odnośnie działki o nr ewidencyjnym [...] położonej w P., przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone między innymi przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm. ) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Należy więc podzielić stanowisko organu, iż podatek od nieruchomości ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1994 r., SA/Ka 2592/93, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995 r., SA/Wr 1703/94, por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r., III SA 1685/93). Ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych (por. wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004 r., III Sa/Wa 257/04, wyrok WSA z dnia 5 października 2005 r., III SA/Wa 1718/05, wyrok WSA z dnia 7 lipca 2005 r., III Sa/Wa 1206/05) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta. Następnie w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (por. wyrok NSA z 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94 - OSS 1994/4-5/164).Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę pogląd ten podziela. Należy podkreślić, że w postępowaniu, którego przedmiotem jest ustalenie wysokości podatku od nieruchomości za dany rok podatkowy, organ podatkowy obowiązany jest przyjąć dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, których to danych nie może on samodzielnie ani weryfikować ani modyfikować (art. 22 p.g.k.) Stanowisko powyższe, wiążące dla Sądu w niniejszej sprawie i podzielane przez ten Sąd, odzwierciedla ugruntowaną linię orzecznictwa. Tytułem przykładu wskazać można wyrok z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. akt II FSK 1522/05 (LEX nr 317357), w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów, o ile nie zostały one skutecznie - zgodnie z prawem - zakwestionowane w innym toczącym się lub zakończonym postępowaniu administracyjnym. Podkreślić przy tym należy, że w postępowaniu podatkowym skuteczność zakwestionowania zapisów ewidencji w innym toczącym się lub zakończonym postępowaniu administracyjnym będzie mogła być uwzględniona, jeżeli wynik zakończonego postępowania administracyjnego znajdzie wyraz w stosowanych zmianach zapisów ewidencji gruntów i budynków. Burmistrz Miasta P. - jako organ podatkowy - nie może dokonać zmian w ewidencji gruntów i budynków. Uczynić to może organ właściwy w sprawach tej ewidencji, tj. starosta, na podstawie zgłoszenia właścicieli nieruchomości lub decyzji właściwych organów, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków (art. 22 ust. 2 oraz art. 23 p.g.k.). Reasumując Sąd stwierdza, że skoro przepis art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nakazuje przy wymiarze podatków uwzględnić dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, a organ podatkowy dane te uznaje za miarodajne przy wymiarze podatku od nieruchomości, to działanie takie odpowiada prawu. Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd uznał, że ani zaskarżona decyzja, ani utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie przepisu art. 205 § 2 ppsa w związku z § 6 pkt 6 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami).