VIII SA/Wa 628/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. O. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. M. O. (dalej: skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 sierpnia 2013 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżącej prawidłowo doręczono powyższe wezwanie w dniu [...] sierpnia 2013 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem [...] sierpnia 2013 r. W piśmie z dnia [...] września 2013 r. (uzupełnionym pismem z dnia [...] września 2013 r.) skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wskazała, iż przesyłkę odebrał przez pomyłkę jej syn, natomiast ona wraz z mężem przebywała w tym czasie na urlopie. Przez okres urlopu nie kontaktowała się z synem. Kiedy wróciła z urlopu ([...] sierpnia 2013 r.) termin na uiszczenie opłaty już minął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony w terminie, gdyż jak twierdzi skarżąca datą ustania przyczyny uchybienia terminu jest 30 sierpnia 2013 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ww. wpisu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie wielokrotnie wskazywano też, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że nie mogą odnieść pożądanego skutku podnoszone przez skarżącą argumenty. Zdaniem Sądu, skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi. Taką okolicznością nie jest omyłkowe odebranie przesyłki sądowej przez syna. Bowiem – wbrew twierdzeniom skarżącej – przesyłkę sądową zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał w dniu [...] sierpnia 2013 r. dorosły domownik S.O. (mąż), a nie syn skarżącej (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych). Na wiarę nie zasługuje zatem stwierdzenie skarżącej, iż w tym czasie przebywała wraz z mężem na urlopie, a argumentacja zawarta we wniosku jako sprzeczna z ustalonym stanem faktycznym, dyskwalifikuje wniosek w kontekście możliwości jego uwzględnienia. Uznając, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.