VIII SA/Wa 641/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego zajęcia pasa drogowego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 16 sierpnia 2018 r. (data złożenia bezpośrednio w organie) A. K. (zwany dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego zajęcia pasa drogowego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podał, że ma na utrzymaniu rodzinę: niepracującą żonę i studiującą córkę. Jego jedynym źródłem dochodów jest prowadzona działalność budowlana. Za wykonywaną pracę pobiera wynagrodzenie, które średnio za okres ostatnich 3 miesięcy wynosiło brutto [...] zł. Jednocześnie uiszcza miesięcznie opłaty: ZUS oraz wydatki na paliwo. Nie ma żadnych oszczędności. Konsekwencje egzekucji kwoty [...] zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Podał, iż branża, w której pracuje, wymaga ciągłych nakładów finansowych, nie może wykonywać działalności bez wydatków na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy. Egzekucja kary pieniężnej pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji przywołanej wyżej regulacji wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.). Przesłanki uwzględnienia przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.). Jak wynika z wniosku skarżącego, orzeczona na podstawie wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji, kara pieniężna w kwocie [...] zł jest znaczna i przekracza jego miesięczne dochody. Ponadto skarżący ma na utrzymaniu żonę i córkę, które nie osiągają dochodu. Wykonanie decyzji może spowodować po jego stronie brak płynności finansowej, co utrudni lub uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sytuacja dochodowa skarżącego, w zestawieniu z obowiązkiem uiszczenia nałożonej kary pieniężnej może skutkować trudnymi do odwrócenia skutkami jak również znaczną szkodą. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.