VIII SA/Wa 658/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uśnięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "[...]WINB" lub "organ odwoławczy") na podstawie której ww. organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej jako: "kpa"), po rozpatrzeniu odwołania E. Ł. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nakazującej współwłaścicielom nieruchomości przy ul. Ż. [...] w R. tj. P. A. B., P. I. E., P. R. E., P. M. K., P. T. K., P. E. Ł., P. L. R., P. G. S. i P. K. S. usunięcie w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r. stwierdzonych nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Ż. [...] w R. poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na: – naprawie i zabezpieczeniu przed korozją elementów stalowych i żeliwnych balkonów w budynku frontowym, – naprawie tynków zewnętrznych na ścianach i gzymsach budynku frontowego i oficyn, – naprawie pękniętej ściany szczytowej w zachodniej (prawej) oficynie mieszkalnej oraz orzekającej o odmowie wydania zakazu użytkowania części obiektu budowlanego przy ul. Ż. [...] w R., a w szczególności nieużytkowanych lokali nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] usytuowanych w oficynach, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższa decyzja zapadła po przeprowadzeniu przez organy nadzoru budowlanego postępowania, w przebiegu którego ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2013 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. Ż. [...] w R. W trakcie przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2013 r. oględzin stwierdzono, że przy ul. Ż. [...] w R. istnieje budynek mieszkalny frontowy - piętrowy z poddaszem użytkowym, w głębi posesji istnieją dwie oficyny mieszkalne częściowo użytkowane oraz budynki gospodarcze i garaż. Oficyny mieszkalne parterowe - w każdej z nich użytkowany jest 1 lokal mieszkalny. Budynki gospodarcze w głębi posesji zawierają m.in. komórki dwukondygnacyjne. W udostępnionym lokalu przez P. F. D. znajdującym się w prawej oficynie, przylegającym do budynku frontowego widoczne są zacieki wilgoci na sufitach i ścianach. W przedpokoju zapadnięta podłoga z desek, ubytek tynku na suficie. Na obu oficynach brak jest rynien i rur spustowych. Widoczne są spękania komina w prawej oficynie oraz spękane gzymsy pod dachem oficyn, liczne ubytki tynków. W związku powyższym organ powiatowy postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. zobowiązał współwłaścicieli nieruchomości przy ul. Ż. [...] w R. do przedłożenia oceny stanu technicznego budynku (frontowego i oficyn) oraz protokołu badania instalacji elektrycznych i gazowych w w/w budynku. Powyższy obowiązek został wykonany przy piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. Po analizie przedłożonej dokumentacji PINB w m. R. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] września 2013 r., nakazującą wyłączenie z użytkowania pomieszczeń gospodarczych w budynku przy ul. Ż. [...] w R. oraz decyzję Nr [...] z dnia [...] września 2013 r. nakazującą współwłaścicielom nieruchomości usunięcie nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Ż. [...] w R. poprzez wykonanie robót określonych w w/w decyzji. W wyniku postępowania odwoławczego [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...], uchylił w/w rozstrzygnięcie Nr [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dalszej kolejności organ nadzoru budowlanego I instancji wydał w dniu [...] kwietnia 2014 r. postanowienie Nr [...], którym zobowiązał współwłaścicieli w/w nieruchomości do usunięcia braków w przedłożonym opracowaniu oraz do przedłożenia aktualnych protokołów badań sprawności instalacji elektrycznych, gazowych oraz przewodów kominowych dla całego obiektu, w tym również lokali nieużytkowych. Przy piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. P. I. E. dołączyła do akt część dokumentów. Następnie PINB w m. R. w dniu [...] sierpnia 2014 r. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nakazującą P. A. B., P. I. E., P. R. E., P. M. K., P. T. K., P. E. Ł., P. L. R., P. G. S. i P. K. S. usunięcie nieprawidłowości występujących w obrębie nieruchomości poprzez wykonanie w terminie do dnia [...] grudnia 2014 r. robót budowlanych określonych w ocenie stanu technicznego opracowanej w lipcu 2013 r. przez mgr. inż. J. M., uzupełnionej w lipcu 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania P. A. B. od powyższego rozstrzygnięcia, decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. znak: [...], uchylił decyzję organu powiatowego Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie VIII Wydział Zamiejscowy w Radomiu wyrokiem z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1290/14, oddalił skargę I. E. na decyzję [...]WINB Nr [...]. W toku dalszego postępowania P. I. E. przedłożyła aktualne protokoły badań instalacji nieruchomości przy ul. Ż. [...] w R., tj. przegląd przewodów kominowych z dnia [...] września 2015 r., przegląd instalacji gazowej z dnia [...] września 2015 r. oraz przegląd instalacji elektrycznej w lokalach nieużytkowych. Podczas oględzin, które odbyły się w dniu [...] grudnia 2015 r. ustalono, że w prawej oficynie (zachodniej) użytkowany jest jeden lokal nr [...] ([...]). W pozostałych lokalach nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] brak jest liczników gazowych i energii. Lokale wykazują znaczny stopień zużycia. Mieszkania stoją nieużytkowe od kilku lat - nawet 7 lat. W lewej oficynie (wschodniej) użytkowany jest lokal nr [...] oraz lokal [...] + [...] (lokale połączone). Pozostałe mieszkania są nieużytkowane (nr [...] i w dalszej części oficyny - komórki dwukondygnacyjne w parterze, lokal nr [...] nieużytkowany). W lokalach nieużytkowanych brak jest liczników gazu i energii. W obu oficynach liczniki znajdują się na zewnątrz budynku. Stan techniczny lokali wskazuje na znaczne zużycie eksploatacyjne (lokale nieużytkowe). Parterowa oficyna prawa, w której znajdują się lokale [...]+[...] ma spękanie ściany podłużnej i szczytowej (cała ta część oficyny jest nieużytkowana). Zarówno na budynku frontowym, jak i oficynach widoczne są ubytki tynku na ścianach i gzymsach, uszkodzone tynki na 1 kominie prawej oficyny oraz skorodowane balkony w budynku frontowym (lokal [...]). Następnie P. I. E. przedstawiła protokół Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. kontroli okresowej wykonanej przez mgr inż. J. M. (nr upraw. [...]), z którego wynika, że prace budowlano-remontowe wykonane przez P. I. E. zostały wykonane dobrze i obecnie nie ma zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania budynku frontowego i oficyny wschodniej i zachodniej. Konstrukcja budynku jest w dostatecznym stanie technicznym. Naprawy wymaga natomiast elewacja budynku, w szczególności od strony ul. Ż. Elementy stalowe i żeliwne balkonu od strony ul. Ż. wymagają pilnej naprawy i konserwacji. Budynek od strony frontowej ma nieestetyczny wygląd, szczególnie od strony zachodniej. Stolarka okienna i drzwiowa wymaga konserwacji. Naprawy wymagają gzymsy. Elewacja południowa od zachodniej strony wymaga naprawy tynków, konserwacji stolarki okiennej i drzwiowej oraz doprowadzenie tej części do odpowiedniego stanu estetycznego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...], nakazano współwłaścicielom nieruchomości przy ul. Ż. [...] w R. tj. P. A. B., P. I. E., P. R. E., P. M. K., P. T. K., P. E. Ł., P. L. R., P. G. S. i P. K. S. usunięcie w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r. stwierdzonych ww. nieprawidłowości występujących w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Ż. [...] w R., poprzez wykonanie robót budowlanych określonych w sentencji decyzji oraz odmówiono wydania zakazu użytkowania części ww. obiektu budowlanego , a w szczególności nieużytkowanych lokali nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] usytuowanych w oficynach. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła E. Ł. Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie przedstawił następującą argumentację, w której podzielił ustalenia i oceny organu I instancji: Przede wszystkim wskazał, że podstawą prawną decyzji jest art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany lub jego część może zagrażać lub jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, jest w nieodpowiednim stanie technicznym bądź powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, właściwy organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania nałożonego obowiązku. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że na podstawie ww. przepisu można nakazać wykonanie tylko takich czynności bądź robót, które są niezbędne do przywrócenia należytego stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ odwoławczy wskazując na wyniki kontroli stanu technicznego ww. obiektu budowlanego zawartych w protokole Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. stwierdza, że prace budowlano-remontowe (wykonanie schodów drewnianych do komórek, naprawa pokryć dachowych wszystkich dachów, stropów, ścian, kominów nad oficyną zachodnią, rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich, schodów w oficynie zachodniej, schodów i klatki schodowej w budynku fontowym, tynków zewnętrznych) wykonane przez P. I. E. zostały wykonane dobrze i obecnie nie ma zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania budynku frontowego i oficyny wschodniej i zachodniej. Wyłączony z użytkowania ustęp jest w dobrym stanie technicznym i nie zagraża bezpieczeństwu użytkowania. Konstrukcja budynku jest w dostatecznym stanie technicznym. Naprawy wymaga natomiast elewacja budynku, w szczególności od strony ul. Ż. Nakazane przez PINB w m. R. czynności mające na celu wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości są prawidłowe. Ponadto organ powiatowy odniósł się w sposób merytoryczny do wniosku P. I. Ł. reprezentowanej przez radcę prawnego M. K. z dnia [...] stycznia 2016 r. o zakazie użytkowania lokali w budynku przy ul. Ż. [...] w R. Wskazać należy, że nieużytkowane lokale mieszkalne są pozbawione dostępu do instalacji gazowej i energetycznej, zatem nie można mówić o zagrożeniu bezpieczeństwa pozostałych lokatorów. Zagrożenia tego nie wykazuje również przedłożona w toku postępowania dokumentacja tj. opinia techniczna oraz protokół oględzin przeprowadzonych w dniu [...] grudnia 2015 r. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, że przepisy będące podstawą prawną rozstrzygnięcia odnoszą się do "obiektu budowlanego", czyli budynku wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi traktowanego jako całość. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądowo-administracyjne, przyjmuje się bowiem, że: "art. 61 i art. 66 Prawa budowlanego odnoszą się do obiektów budowlanych, a nie lokali znajdujących się w tych obiektach. Generalnie więc nakazy określone w art. 66 tego prawa mogą dotyczyć usunięcia nieprawidłowości samego obiektu, co w konkretnym przypadku nie wyklucza nałożenia obowiązku wykonania określonych robót również w lokalu lub lokalach. Chodzi tu jednak o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości" (wyrok NSA IV SA 757/96). Fakt niewłaściwego stanu technicznego poszczególnych lokali nie może być więc przesłanką do wydania rozstrzygnięcia przez organ nadzoru budowlanego obejmującego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w poszczególnych lokalach. Zdaniem tut. organu argumenty podnoszone przez skarżącą w odwołaniu dotyczą wyłącznie kwestii cywilnych, które nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu administracyjnym z zakresu nadzoru budowlanego. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem E. Ł. (dalej jako: "skarżąca") reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym pismem z dnia [...] lipca 2016 r. złożyła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona w zakresie, w którym organ odmówił wydania zakazu użytkowania części obiektu budowlanego przy ul. Ż. [...] w R. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 7 kpa poprzez brak podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poprzez załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony, w tym brak przeprowadzenia oceny stanu technicznego budynku i jego części z własnej inicjatywy i przy udziale osób postronnych, niezależnych od uczestników postępowania oraz brak dokonania oględzin i zweryfikowania stanu wszystkich lokali w budynku; - art. 8 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który powoduje utratę zaufania obywateli do organów Państwa oraz nie kształtuje prawidłowo świadomości i kultury prawnej obywateli; - art. 77 kpa poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia i zebrania całego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności brak merytorycznego odniesienia się do wniosków i dowodów składanych przez stronę, brak podjęcia inicjatywy dowodowej w związku z wątpliwościami udokumentowanymi przez stronę oraz podczas oględzin, w tym przede wszystkim brak odniesienia się do złożonej przez stronę opinii kominiarskiej zawierającej istotne zastrzeżenia do stanu przewodów kominowych; - art. 80 kpa poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego w sprawie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i odmowę wydania zakazu użytkowania części obiektu budowlanego; - art. 110 kpa poprzez wydanie decyzji całkowicie sprzecznej z wcześniej wydaną w sprawie decyzją [...]WINB z dnia [...] października 2014 r. nr [...], która wskazywała szczegółowo uchybienia postępowania i kierunki, w którym to postępowanie winno być w dalszym ciągu prowadzone; - art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez brak orzeczenia o zakazie użytkowania obiektu budowlanego - nieruchomości przy ul. Ż. [...] w R. w części dotyczącej lokali, których stan techniczny nie pozwala na użytkowanie z punktu widzenia bezpieczeństwa mienia oraz zdrowia i życia ludzkiego (w tych również w zakresie lokali, które nie zostały udostępnione do oględzin), do czasu usunięcia istniejących nieprawidłowości, mimo istnienia obiektywnych przesłanek do wydania takiej decyzji i mimo faktu, że lokale te nie spełniają warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji; - art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że stan techniczny poszczególnych lokali nie podlega kontroli przez nadzór budowlany, gdyż nie ma wpływu na użytkowanie całego obiektu. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi jej autor, rozwijając zarzuty zawarte w petitum skargi, wyeksponował, że nawet w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy błędnie w zaskarżonej decyzji odmówiono wydania na podstawie art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zakazu użytkowania części obiektu budowlanego przy ul. Ż. [...] w R., mimo istnienia ku temu uzasadnionych podstaw. Skarżąca w pełni popiera stanowisko [...]WINB wyrażone w decyzji z dnia [...] października 2014 r. Tym samym wewnętrzne instalacje w obiekcie budowlanym winny być cały czas utrzymywane w takim stanie, który pozwoli na możliwą realizację dostaw mediów w każdej chwili. Na powiązania stanu technicznego poszczególnych lokali ze stanem całego budynku i oddziaływanie na ten stan wskazuje bogate orzecznictwo sądowe (np. wyroki NSA z dnia 28 lutego 2007 r., II OSK 1036/06 oraz z 5 lutego 2009 r., II OSK 985/08). Ponadto w treści uzasadnienia skargi strona skarżąca podkreśliła, że niewłaściwy stan techniczny poszczególnych lokali może w tym wypadku wpływać na bezpieczeństwo użytkowania sąsiednich lokali i tym samym całego obiektu. Fakt, iż lokale o nienależytym stanie technicznym w chwili oględzin nie były zamieszkałe, absolutnie nie niweczy konieczności wydania decyzji o co najmniej częściowym zakazie użytkowania obiektu. Przeciwnie, brak takiej decyzji oznacza decyzję odwrotną, to znaczy dopuszczenie do użytkowania lokali mieszkalnych w bardzo złym stanie technicznym, pozbawionych możliwości zasilania energią elektryczną, lokali bez wentylacji, bez ciągu kominowego z niedrożnymi przewodami kominowymi, czy też bez podłączonych ciągów dymowych. Lokali, których stan techniczny nie spełnia, a wręcz pozostaje w rażącej sprzeczności z wymaganiami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. W związku z tym rozstrzygnięcie o zakazie użytkowania obiektu jest niezbędne, aby uniknąć ryzyka, że brak formalnego zakazu ze strony organów nadzoru budowlanego umożliwi komuś zamieszkanie bądź tylko czasowe przebywanie w ww. lokalach z narażeniem zdrowia lub życia. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację i twierdzenia zawarte w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Kontrola przeprowadzona według powyższych kryteriów sądowej kontroli administracji doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skarga jako niezasadna została oddalona. Materialnoprawną podstawą do wydania zaskarżonej decyzji, w brzmieniu obowiązującym w dacie jej wydania, jest przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) stosownie do którego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany : 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwa mienia, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie (art. 66 ust. 2 ww. ustawy). Przepis ten daje organowi administracji możliwość zapewnienia użytkowania obiektu zgodnie z dyspozycją wyrażoną w art. 61 cyt. ustawy, w myśl której właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2. W związku z tym art. 61 ustawy Prawa budowlanego nakłada określone obowiązki w zakresie utrzymywania obiektu budowlanego i jego użytkowania na właściciela lub zarządcę. W konsekwencji również art. 66 Prawa budowlanego stanowiący podstawę wydawania nakazów, mających na celu usunięcie nieprawidłowości, odnosi się do wszelkich obiektów budowlanych, a same nakazy mogą być adresowane do właściciela lub zarządcy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności protokołu Nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. kontroli okresowej wykonanej przez mgr inż. J. M. (osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane) wynika, że prace remontowo-budowlane (tj. wykonanie schodów drewnianych do komórek, naprawa pokryć dachowych wszystkich dachów, stropów, ścian, kominów nad oficyną zachodnią, rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich, schodów w oficynie zachodniej, schodów i klatki schodowej w budynku frontowym, tynków zewnętrznych) wykonane przez I. E. zostały wykonane dobrze i obecnie nie ma zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania budynku frontowego i oficyny wschodniej i zachodniej. Konstrukcja budynku jest w dostatecznym stanie technicznym i nie zagraża bezpieczeństwu użytkowania. Naprawy wymaga natomiast elewacja budynku, w szczególności od strony ul. Ż. Elementy stalowe i żeliwne balkonu od strony ul. Ż. wymagają pilnej naprawy i konserwacji. Budynek od strony frontowej ma nieestetyczny wygląd, szczególnie od strony zachodniej. Stolarka okienna i drzwiowa wymaga konserwacji. Naprawy wymagają gzymsy. Elewacja południowa od zachodniej strony wymaga naprawy tynków, konserwacji stolarki okiennej i drzwiowej oraz doprowadzenia tej części do odpowiedniego stanu estetycznego. Jednocześnie jest bezsporne, że nieużytkowane lokale mieszkalne są pozbawione dostępu do instalacji gazowej i elektrycznej, zatem nie można mówić o zagrożeniu bezpieczeństwa pozostałych lokatorów. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego zakres decyzji wydawanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego odnosi się jedynie do obiektów budowlanych, a nie do znajdujących się w nim lokali. W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami, nie zaś poszczególne lokale znajdujące się w budynku. Przepis art. 66 dotyczy usunięcia wad samego budynku jako całości. Nakazanie wykonania określonych robót w lokalu byłoby dopuszczalne tylko w sytuacji, gdyby dotyczyły one stanu samego obiektu. Nakaz oparty na art. 66 Prawa budowlanego nie może wkraczać w to, co mieści się wewnątrz lokalu i jest uregulowane przepisami prawa cywilnego, lokalowego lub spółdzielczego. Należy jednak mieć na uwadze, że w sytuacji, gdy zły stan techniczny lokalu oddziałuje na cały obiekt, możliwe jest nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w lokalu, bądź lokalach. W takim przypadku chodzi o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości lub jego części (por. wyrok NSA z dnia 4.03.2002 IV SA 908/00, Lex nr 81731). Podobne stanowisko zajął NSA w wyrokach z dnia 13.02.1998 IV SA 757/96 Lex nr 43310, z dnia 16.01.2002 II SA/Kr 1991/98, z dnia 28.02.2007r. II OSK 1036/06). Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela pogląd zawartych w cytowanych wyżej wyrokach. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa w związku z odmową wydania zakazu użytkowania ww. obiektu budowlanego w części dotyczącej lokali, których stan techniczny w ocenie skarżącej nie pozwala na użytkowanie z punktu widzenia bezpieczeństwa mienia oraz zdrowia i życia ludzkiego, w ocenie Sądu należy uznać je jako bezzasadne w świetle oceny zebranego materiału dowodowego w sprawie. Sąd uznał, że organy obu instancji w sposób prawidłowy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, prawidłowo też przeprowadziły postępowanie administracyjne dokonując przy tym jego oceny - zgodnie z dyspozycjami zawartymi w art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., wskazując przy tym właściwą podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. A zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż wszystkie zarzuty skargi należy uznać za nietrafne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a., stosownie do którego w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.