VIII SA/Wa 661/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. K., R. M., J. P., C. N., C. S., T. P. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy"), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia C.S., A. S., R. M., T. P., C.N., J.P., B. K. (dalej jako skarżący), na postanowienie Prezydenta Miasta R. (dalej organ I instancji) z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...], odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta R. znak: [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdzającą uchylenie w części decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta R. znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. w punkcie 2, w sprawie zatwierdzenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszaru gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów oraz zatwierdzenia nowego wykazu uprawnionych do wspólnoty "[...]"; orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Kolegium wskazało, że organ I instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. odmówił skarżącym wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdzającą uchylenie w części decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2010 r. w punkcie 2, w sprawie zatwierdzenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszaru gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów oraz zatwierdzenia nowego wykazu uprawnionych do wspólnoty "[...]". Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z naruszeniem terminu określonego w art. 148 K.p.a. Organ podał, iż miarodajnym dla rozpoczęcia miesięcznego biegu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Organ nie uznał wskazanej przez wnioskodawców daty [...] października 2012 r. jako dnia dowiedzenia się o nowych okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Wyjaśnił, iż na rozprawach administracyjnych przeprowadzonych w dniu [...] października 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. strony były zapoznane z mapą podziału oraz z aktem notarialnym z 1969 r. Daty rozpraw organ uznał za daty początkowe, w których strony zapoznały się z dokumentami mającymi stać się podstawą wznowienia postępowania. Organ podał, iż dla C. N., który nie był obecny na rozprawach datą zapoznania się z tymi dokumentami jest miesiąc kwiecień 2009 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w przepisie art. 148 kpa biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia w którym skarżący prawidłowo ocenił znaczenie dowodu lub faktu. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli skarżący podnosząc, iż nie zgadzają się z podjętą przez Prezydenta Miasta R. decyzją. Dowodem na zachowanie jednomiesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest załączone do zażalenia pismo nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. z Archiwum Państwowego w R. potwierdzające datę korzystania z zasobu archiwum przez B.K.. Podali, iż byli oni obecni na rozprawach w dniu [...] października 2007 r. oraz [...] kwietnia 2008 r., jednakże uczestnikom postępowania przedstawiona została inna mapa, tj. mapa przygotowana przez Urząd Miejski do celów przeprowadzenia postępowania dotyczącego działki nr [...]. Podnieśli, iż na podstawie tej mapy nie można ustalić aby wspólnota wsi [...] obejmowała inne działki niż działka nr [...]. Natomiast po odczytaniu aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży działek nr [...] i [...] mówiono, że nie dotyczy on gruntów wspólnoty, i że stanowiły one odrębną własność rolników. Ich zdaniem Prezydent Miasta R. mając zasób wiedzy i dokumentacji archiwalnej podjął decyzje o ustanowieniu wspólnoty tylko na działce nr [...] z pominięciem pozostałych działek wydzielonych z nieruchomości wspólnoty, tj. działek nr [...][...][...][...][...]. Wnieśli o podjęcie działań zmierzających do właściwego uporządkowania stanu prawnego wspólnoty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając sprawę ustaliło i zważyło, co następuje. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzekł, iż nieruchomość położona w R. przy ulicy S.C., oznaczona w ewidencji gruntów miasta R. jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 obręb [...], arkusz [...] stanowi wspólnotę gruntową "[...]" oraz zatwierdził wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykaz obszarów gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów. Powyższa decyzja stała się ostateczna w dniu [...] maja 2010 r. W wyniku wniosków złożonych do Prezydenta Miasta R. o wznowienie postępowania i uzupełnieniu wykazu uprawnionych do wspólnoty gruntowej "[...]", w dniu [...] grudnia 2011 r., po przeprowadzeniu wznowionego postępowania wydana została decyzja uchylająca w części decyzję ostateczną z dnia [...] kwietnia 2010 r. w punkcie 2, w sprawie zatwierdzenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszarów gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów i zatwierdzono nowy wykaz uprawnionych do wspólnoty gruntowej "[...]". W przedmiotowej sprawie wniosek o wznowienie postępowania oparty został na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, bowiem wnioskodawcy uznali, iż ujawnione zostały nowe okoliczności faktyczne oraz dowody mające wpływ na zmianę treści decyzji. Wznowienie postępowania jest jednym z trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji ostatecznych. Przesłanki wznowienia postępowania określone zostały w art. 145 § 1 pkt 1 - 8 oraz art. 145a kpa. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa). Organ pierwszej instancji obowiązany był zatem do zbadania, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w powołanym art. 148 § 1 kpa. Wskazać jednocześnie należy, że to na stronie (stronach) ciąży obowiązek wykazania, że zachowany został termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. W przedmiotowej sprawie zdaniem skarżących dowodem na zachowanie jednomiesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest pismo nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Archiwum Państwowego w R. potwierdzające datę korzystania z zasobu archiwum przez B. K.. Jednakże z analizy akt sprawy wynika, iż o dokumentach (mapa podziału działki nr [...] z 1965 r. oraz akt notarialny z 1969 r.) strony wiedziały już w roku 2008. Skarżący uczestniczyli bowiem w rozprawach administracyjnych przeprowadzonych przez Urząd Miejski w R. w dniach [...] października 2008 r. oraz [...] kwietnia 2008 r. na których to spotkaniach strony były zapoznane z ww. dokumentami. Z wyjaśnień udzielonych przez Urząd Miejski w R. przy piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. wynika, że przedmiotowa mapa, tj. Nr [...] z dnia [...] maja 1965 r. została ujawniona w trakcie zbierania dowodów przed wydaniem decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Ponadto wyjaśniono, iż organ w styczniu 2008 r. w Archiwum Urzędu Miejskiego w R. odnalazł teczkę terenu targowiska przy ulicy F., w której znajdowała się również ww. mapa. Organ w tym czasie poszukiwał w archiwach mapy sporządzonej do tabeli nadawczej. Organ podał, że w aktach jedyną mapą źródłową pozostała mapa podziału z dnia [...] maja 1965 r. okazana stronom na zebraniach w dniu [...] kwietnia i [...] października 2008r. Ponadto w protokole z dnia [...] kwietnia 2013r. C.N. spadkobierca po J.N. podał, iż mapa i akt notarialny jako dokumenty w ww. sprawie są mu znane minimum 4 lata. Również K. N. Przewodniczący Komitetu Wspólnoty Gruntowej "[...]" w protokole z dnia [...] maja 2013 r. spisanym na okoliczność ustalenia od kiedy mapa podziału nr [...] z dnia [...] maja 1965 r. jest znana i w posiadaniu Przewodniczącego Komitetu Wspólnoty Gruntowej "[...]" oświadczył, że o mapie wiedział już od pierwszego zebrania, tj. od [...] kwietnia 2008 r. W niniejszej sprawie nie można zatem uznać, iż ww. okoliczność nie była znana wnioskodawcom w trakcie trwania postępowania, o której dowiedzieli się dopiero w dniu [...] października 2012 r. Słusznie stwierdził organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż datą początkową, w której strony zapoznały się z dokumentami mającymi stać się podstawą wznowienia postępowania jest data rozpraw administracyjnych. Składając zatem wniosek o wszczęcie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w dniu 5 listopada 2012 r. skarżący uchybili terminowi o jakim mowa w art. 148 § 1 kpa. Uchybienie terminu jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.). W skardze złożonej na powyższe postanowienie Kolegium skarżący zarzucili mu naruszenie art. 148 § 1 k.p.a., art. 7 kpa, art. 10 § 1 kpa, art. 75 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 78 § 1 kpa, art. 81 kpa, art. 86 kpa. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że nie polega na prawdzie ustalenie organu jakoby wniosek o wznowienie postępowania został złożony z naruszeniem art. 148 kpa. Faktem jest, że miarodajnym dla rozpoczęcia miesięcznego biegu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, jednak organ błędnie ów moment ustalił. Na rozprawach administracyjnych w dniu [...] października 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. strony były zapoznane jedynie z aktem notarialnym z 1969 r. W związku z powyższym datą początkowa zapoznania się z mapą z roku 1965 r. był dzień kiedy skarżąca B.K. skorzystała w dniu [...] października 2012 r. z zasobów Archiwum Państwowego na dowód czego złożyła pismo nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. potwierdzające datę korzystania z zasobów Archiwum w szczególności z mapy z 1965 r., a która to mapa stanowi nowy dowód w sprawie mający wpływ na jej rozstrzygnięcie. Po powzięciu informacji o istnieniu w aktach mapy, B.K. niezwłocznie poinformowała pozostałych skarżących. Zatem strony wykazały, że został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, którego bieg należy liczyć od dnia powzięcia informacji o istnieniu nowego dowodu. Ponownie skarżący podkreślają, że na rozprawach na których byli obecni nie mieli wglądu do mapy z 1965 r. a jedynie do mapy przygotowanej przez Urząd Miejski do celów przeprowadzenia postępowania dotyczącego działki nr [...]. Akt notarialny z 1969 r. dotyczy sprzedaży działek nr [...] i [...], które to działki nie dotyczyły gruntów wspólnoty, a stanowiły odrębną własność rolników. W konsekwencji Prezydent Miasta R. na podstawie niepełnej dokumentacji tj. z pominięciem mapy z 1965 r. podjął decyzję o ustanowieniu wspólnoty tylko na działce [...] pomijając działki [...][...][...][...][...]. Skarżący zostali wprowadzeni przez Organ w błąd, jakoby tylko działka oznaczona nr [...] stanowiła własność wspólnoty. Mapa z 1965 r. w chwili rozpraw administracyjnych w 2008 r. nie znajdowała się w aktach sprawy. Wynika z niej jednoznacznie, że jest to mapa "gruntów wspólnych" wsi K. przy ul. F.. Ponadto z zasad logiki i doświadczenia życiowego wynika, że gdyby uprawnieni - skarżący wiedzieli, że aktem notarialnym w 1969 r. są sprzedawane grunty wspólne, wystosowali by odpowiednie żądania. Zdaniem skarżących, gdyby mapa z 1965 r. znajdowała się w aktach sprawy w czasie rozpraw administracyjnych w 2008 r. to wspólnota i udziały osób uprawnionych byłyby rozliczone z uwzględnieniem osób sprzedających nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 1969 r. Z treści mapy wynika bowiem, że działki [...][...][...][...][...] należały do wspólnoty, a nie stanowiły odrębną własność. Zatem spadkobiercy rolników - właścicieli ww. działek nie powinni zostać uwzględnieni jako stanowiący wspólnotę działki [...], gdyż w innym wypadku stają się "podwójnymi" właścicielami. Ich udziały powinny zostać zatem proporcjonalnie pomniejszone do sprzedanych udziałów należących do wspólnoty. Z aktu notarialnego z 1969 r. wynika, że osoby w tymże akcie wymienione sprzedały bez zgody pozostałych osób uprawnionych do wspólnoty część ich wspólnej nieruchomości. Tymczasem organy rozpoznające sprawę niniejszą w ogóle nie odniosły się do mapy z 1965 r. Skarżący uważają, ze mapa z 1965 r. została w terminie późniejszym załączona do akt sprawy, co stanowiło niemożliwym zapoznanie się z nią. Ponadto z aktu notarialnego z 1969 r. nie wynika, aby sprzedający w chwili sporządzania aktu notarialnego dołączyli bądź okazali mapę z 1965 r. Zdaniem skarżących było to działanie celowe, gdyż w wypadku załączenia mapy niemożliwym by było wykupieniem przez Urząd gruntów, skoro stanowiły własność wspólnoty. Ponadto jedynie na podstawie mapy z 2007 r., która znajdowała się w aktach sprawy nie można było stwierdzić, aby wspólnota wsi K. obejmowała także inne działki prócz działki nr [...]. Natomiast z opisu mapy z 1965 r. wynika, że grunt oznaczone numerami działek [...][...][...][...][...] należą do wspólnoty wsi K.. Z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013 r. wynika, że organ zaniechał przesłuchania wszystkich stron (za wyjątkiem R.M. i C. N.) celem zebrania materiału dowodowego pozwalającego ustalić datę początkową od której należy liczyć termin do złożenia wniosku w sprawie wznowienia postępowania. Odstąpienie organu od przesłuchania stanowi poważne uchybienie naczelnym zasadom postępowania administracyjnego. Niezależnie od powyższego skarżący podnieśli, że zgodnie z protokołem (brak daty sporządzenia) sporządzonym w Wydziale Zarządzania Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w R. R.M. oświadczył, że z mapą z 1965 r. zapoznał się pod koniec 2012 r. Natomiast C. N. wprawdzie przyznał, że z dokumentami zapoznał się znacznie wcześniej, ale cofnął swoje oświadczenie z uwagi na to, że zostało złożone w stanie wyłączającym świadome podjecie decyzji i woli. Zatem koniecznym było zdaniem skarżących przesłuchanie ich wszystkich celem odebrania wyjaśnień pozwalających na ustalenie daty początkowej, od której zaczyna biec jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Co istotne - organ nie przesłuchał B.K., pomimo że w dniu [...] kwietnia 2013 r. zgłosiła się do Urzędu celem złożenia wyjaśnień, jednak urzędniczka uznała za zbyteczne sporządzenie protokołu. B.K. jako jedyna ze skarżących dowiedziała się o istnieniu mapy o czym poinformowała pozostałych, zatem jej wyjaśnienia w zakresie zasadności wznowienia postępowania były najistotniejsze. Wznowienie postępowania w sprawie niniejszej pozwoli na ponowne przeliczenie w sposób prawidłowy udziałów uprawnionych we wspólnocie, gdyż obecnie udziały te zostały policzone w sposób, jakby organ nie orzekał na podstawie mapy z 1965 r. Natomiast mapą z 2007 r., Urząd nie zajmował się w ogóle, a jedynie był odczytywany akt notarialny z 1969 r. Skarżący dodali, że nawet z protokołu spisanego w dniu [...] października 2008 r. podczas rozprawy administracyjnej nie wynika z jakimi dokumentami zapoznały się strony, protokół jest ogólny i lakoniczny. Na marginesie skarżący dodali, że obecnie uprawnionych jest [...] osoby (a wcześniej było [...] osób) i skarżącym również nie udzielono wykazu powyższych osób. Także o decyzji wywłaszczeniowej skarżący dowiedzieli się dopiero w lutym 2012 r. Odpowiadając na skargę, Kolegium podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Istotną dla rozpoznania niniejszej sprawy jest kwestia związana ze wznowieniem postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Celem tego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej - doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej, merytorycznej decyzji. Prowadząc postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego organ ma ustawowy obowiązek w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność wznowienia postępowania, a więc istnienie przyczyn przedmiotowych i podmiotowych żądania oraz ocenić, czy wniosek o wznowienie postępowania złożony został z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem w pierwszej kolejności organ właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania sprawdza, czy jest on dopuszczalny z przyczyn podmiotowych oraz przedmiotowych, a także, czy strona zachowała termin do jego wniesienia. Wystąpienie którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek negatywnych skutkuje odmową wznowienia postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r., III SA 2802/97, LEX nr 34954 NSA). Aby odmówić wznowienia postępowania nie wystarczy wykazać, że strona miała możliwość dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę prawną do wznowienia, ale trzeba dowieść, że wiedziała o decyzji wcześniej niż miesiąc od dnia złożenia podania o wznowienie postępowania. To strona musi udowodnić kiedy, w jakiej dacie dowiedziała się o takiej okoliczności. Zatem dopiero moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania otwiera bieg terminu do złożenia podania o wznowienie, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., I OSK 99/09, LEX nr 595668). W ocenie Sądu prawidłowej interpretacji stanu prawnego w kontekście sytuacji faktycznej dokonały organy orzekające w sprawie. Podkreślenia wymaga, że w art. 148 § 1 Kpa chodzi o dzień, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie o dzień, w którym strona dowiedziała się, że dana okoliczność może stanowić podstawę wznowienia. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 Kpa (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2002 r. sygn. akt V SA 1460/2001; ONSA 2003/2 poz. 61). Zatem zarzut skargi naruszenia art. 148 Kpa należy uznać za chybiony. Oceniły również istnienie przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa i wyjaśniły, że wymaga on kumulatywnego ich spełnienia tj. nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, okoliczności te i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Podkreślić należy, że spełnienie warunku ujawnienia nowych okoliczności i dowodów należy odnieść do organu, a nie strony. Oznacza to, że organ nimi nie dysponował i nie były one mu znane. Nowe okoliczności przedstawiają zatem taki stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi z niezależnych od tego organu przyczyn, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Ewidentnym jest zatem, iż wniesienie wniosku o wznowienie postępowania dopiero w dniu [...] listopada 2012 r. miało miejsce z uchybieniem ustawowego, jednomiesięcznego terminu dla dokonania tej czynności. Obowiązkiem organów było zatem orzeczenie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Sąd ocenia prawidłowość kontrolowanych aktów na datę ich podjęcia [...] czerwca 2013r., zatem zgłaszane już po wydaniu postanowienia SKO oświadczenia skarżących, o tym że z mapą zapoznali się w październiku 2012 r., jak też oświadczenie C. N. z [...] lipca 2013 r. o cofnięciu swojego oświadczenia woli nie mogą mieć wpływu na ocenę sprawy. Z tych samych przyczyn nie mogą być brane pod uwagę przedłożone, uzyskane z archiwum [...] listopada 2013 r. dokumenty dołączone do pisma kierowanego do sądu w dniu [...] stycznia 2014 r. Dowody te mogą być ewentualnie podstawą do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Wydane w tym zakresie rozstrzygnięcia organów obu instancji są prawidłowe. Ponadto Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.