VIII SA/Wa 699/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia : odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 699/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. (skarżący) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2012 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego złożył w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 lutego 2012 r. Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1143/12 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną. Podstawę powyższego stanowiło stwierdzenie, iż złożony środek zaskarżenia wniesiony został z jednodniowym uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 22 lutego 2012 r. Wnioskiem z dnia 12 listopada 2013 r. (data nadania) skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako podstawę powyższego podał, że wprawdzie skarga kasacyjna złożona została z jednodniowym uchybieniem terminu, ale uchybienie to było minimalne i wynikało z interpretacji zapisów o terminie trzydziestodniowym, jako o terminie miesięcznym (tak jak to wynika z brzmienia art. 112 kodeksu cywilnego). Według takiej interpretacji, termin upływał w dniu 23 lutego 2012 r., a więc z chwilą wniesienia skargi kasacyjnej. Określając datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wskazał datę 4 listopada 2013 r., tj. dzień powzięcia tej wiadomości przez pełnomocnika w związku z otrzymaniem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 23 stycznia 2012 r. (k. 65 akt sądowych) na adres kancelarii pełnomocnika wskazany w piśmie Okręgowej Rady Adwokackiej w[...], którym organ ten postanowił o wyznaczeniu adwokata M. S. pełnomocnikiem skarżącego w ramach przyznanego przez Sąd prawa pomocy. Tym samym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej biegł od tej daty (23 stycznia 2012 r.) i upływał w dniu 22 lutego 2012 r. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi kasacyjnej), został złożony w ustawowym terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż o uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik dowiedział się w dniu 4 listopada 2013 r. (z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej) należy przyjąć, iż składając w dniu 12 listopada 2013 r. (data nadania) wniosek w tym zakresie, dochował terminu. Zauważyć przy tym należy, iż wprawdzie siedmiodniowy termin na dokonanie ww. czynności upływał w dniu 11 listopada 2013 r., jednak z uwagi na fakt, iż dzień ten jest ustawowo wolny od pracy, termin ten na podstawie art. 82 § 2 p.p.s.a. uległ przesunięciu do dnia następnego, tj. 12 listopada 2013 r. W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu w złożeniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał błędne obliczenie terminu do jej wniesienia, co wynikało z interpretacji zapisów o terminie trzydziestodniowym, jako o terminie miesięcznym (jak to wynika z brzmienia art. 112 kodeksu cywilnego). W ocenie Sądu, argumentacja wniosku nie pozwala na przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu, bowiem dołożenie jedynie należytej staranności w obliczeniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej wystarczyłoby do dochowanie terminu do dokonania tej czynności. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez pełnomocnika terminu do dokonania czynności nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu swoich spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.