VIII SA/Wa 703/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-12
Skład orzekający: Iwona Owsińska - Gwiazda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy wydaną przed 1 czerwca 2017 r. w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wniesiona po tej dacie, wymaga uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy wydaną przed 1 czerwca 2017 r. w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wniesiona po tej dacie, podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Zmiana przepisów dotyczących obowiązku takiego wezwania, wprowadzona od 1 czerwca 2017 r., nie ma zastosowania do aktów wydanych przed tą datą.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 31 sierpnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, domagając się stwierdzenia nieważności jej części. Sąd zobowiązał skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miejskiej wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca oświadczyła, że nie dokonała takiego wezwania, argumentując, że przepis obowiązujący od 1 czerwca 2017 r. takiego wymogu nie przewiduje.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr 180/2015 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 14 sierpnia 2017 r. K. M. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr 180/2015 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej części uchwały, tj. § 1 ust. 3 o treści "Opłata za parkowanie pojazdów samochodowych obowiązuje w każdym miejscu SPPN, w całym pasie drogowym danej ulicy".
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Sądu z dnia 18 września 2017 r. zobowiązano skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miejskiej wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – w terminie 7 dni, od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca oświadczyła, że nie wzywała Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ przepis o którym mowa w piśmie Sądu w brzmieniu od 1 czerwca 2017 r. takiego wezwania nie wymaga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Niniejsza skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm., dalej "u.s.g."). Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. (art. 2 ustawy nowelizującej), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Jednakże zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Powyższe oznacza, że do uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała wydana została przed dniem 1 czerwca 2017 r., a więc zastosowanie do niej mają przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała wskazany tryb, co czyni skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło