VIII SA/Wa 731/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. S., M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Decyzją znak [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Starosta G. (dalej: "Starosta", "organ I instancji"), działając na podstawie art. 124 ust. 1, 2, 3, 4, 6 i art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm., zwana dalej "u.g.n") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm., zwana dalej "Kpa"), po ponownym rozpatrzeniu wniosku [...] (dalej: "[...]", "inwestor"), orzekł o : 1/ udzieleniu [...] zezwolenia na przeprowadzenie na części nieruchomości, oznaczonej jako działki o numerach: [...] i [...] w obrębie M. przy ulicy R., będącej własnością małżonków A. i M. S. (dalej "skarżący"), przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej, tj. kablowej linii średniego napięcia o długości 80 m, biegnącej obok już istniejącej linii GPZ M. – G. - 3xAFL70 mm2 na granicy ww. działek; 2/ czasowym zajęciu nieruchomości w celu wykonania prac na okres trzech miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna; 3/ zobowiązaniu właścicieli do udostępniania nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii przewodów, o których mowa w pkt 1 decyzji, przy czym obowiązek udostępniania nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej; 4/ zobowiązaniu [...] do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po założeniu i przeprowadzeniu przewodów, o których mowa w pkt 1 decyzji oraz w przypadku powstania szkód lub zmniejszenia wartości nieruchomości określenia i wypłaty przysługującego odszkodowania. Organ I instancji podał, iż wnioskiem z dnia [...] stycznia 2011 r. inwestor wystąpił do Starosty o ograniczenie korzystania z części nieruchomości poprzez wydanie decyzji administracyjnej udzielającej zezwolenia na przeprowadzenie przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej i korzystania z tych przewodów na przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej własność skarżących, oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...], gdyż skarżący nie wyrażają na to zgody. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] Starosta udzielił [...] zezwolenia na przeprowadzenie ww. przewodów, służących do przesyłania energii elektrycznej, tj. kablowej linii średniego napięcia o długości 80 m, biegnącej obok istniejącej linii GPZ M. - G. Na skutek wniesionego przez skarżących odwołania, Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W toku ponownego rozpoznania sprawy Starosta ustalił, iż inwestor realizuje zadanie inwestycyjne pod nazwą: "Przebudowa linii napowietrznej ŚN 15 Kv GPZ M. – K. – G.", celem którego jest stworzenie możliwości właściwego programowania struktur sieciowych dla uzyskania prawidłowego i niezawodnego zasilania odbiorców energii elektrycznej oraz umożliwienie w przyszłości przyłączania do linii sieci elektroenergetycznej nowych odbiorców. Budowa tej linii na granicy działek nr [...] i nr [...] obok już istniejącej jest jednym z etapów inwestycji. Nowa linia umieszczona we wspólnym wykopie nie spowoduje dodatkowych utrudnień w korzystaniu z nieruchomości. Jest również jedynym możliwym i ekonomicznie uzasadnionym wariantem. Istniejąca linia magistralna GPZ M. –G. nie ma już możliwości przesyłania większej mocy. Dlatego budowa nowej kablowej linii elektroenergetycznej jest niezbędna i stanowi uzasadniony cel publiczny. Organ podał, że planowana trasa linii kablowej zlokalizowana jest na działce nr [...] wzdłuż granicy z działką nr [...] na długości 80 m. Szerokość rowu kablowego potrzebnego do wykonania prac na działce nr [...] wynosi 0,47 m, głębokość:0,9 m, zaś na działce nr [...] szerokość wykopu wynosi 0,31 m, a głębokość 0,9 m. Przy prowadzeniu prac związanych z budową nowej kablowej linii ograniczenie korzystania z nieruchomości nastąpi na granicy powołanych działek na szerokości około 1,5 m oraz na 80 m długości. Zakres prac prowadzonych na części ww. działek jest ograniczony do minimum niezbędnego do wykonania inwestycji ważnego celu publicznego. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - uchwała nr XLII/333/2006 Rady Miejskiej w Mogielnicy z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 194 z dnia 25 września 2006 r.). Organ I instancji wyjaśnił, iż skarżący nie wyrazili zgody na realizację celu publicznego na części swoich działek o numerach: [...] i [...]. Rozmowy i pertraktacje prowadzone przez przedstawiciela [...] ze skarżącymi obejmowały położenie kostki brukowej na terenie ich posesji lub wypłatę [...] zł za wyrażenie zgody na polubowne wejście w teren i ułożenie linii kablowej. Różnorodność form negocjacji nie doprowadziła stron do zawarcia ugody. W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie skarżący podnieśli naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 Kpa, polegające na zaniechaniu przeprowadzenia oględzin oraz niewłaściwym ustaleniu stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji jego błędnej ocenie. Wskazali także, iż w osnowie decyzji brak jest określenia, która część działki nr [...] i nr [...] podlega zajęciu, wyjaśnienia w tym zakresie wynikają dopiero z uzasadnienia decyzji. Brak w podjętym akcie danych dotyczących rozważenia ulokowania linii kablowej średniego napięcia bez konieczności ingerencji w działkę nr [...], czy też ulokowanie tej linii poza nieruchomością obejmującą działki nr [...] i nr [...]. Organ I instancji nie wykazał na czym polega "niezbędność" ww. inwestycji, nie sprecyzował również celu publicznego w niniejszej sprawie. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Wojewoda [...] (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), biorąc za podstawę art. 138 § 1 Kpa, orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Wojewoda stwierdził prawidłowość podjętego przez Starostę rozstrzygnięcia. Podał, iż decyzja o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości służy uzyskaniu czasowego tytułu prawnego do władania nią na cele budowlane dla wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej oraz dla pozostawienia tych urządzeń po ich wybudowaniu na nieruchomości bez naruszenia własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania m.in. energii elektrycznej może być udzielone tylko wówczas, gdy właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyrażają zgody na wykonanie ww. czynności. W niniejszej sprawie okoliczność braku takiej zgody jest bezsporna. Charakter przedmiotowego postępowania determinuje obowiązek zbadania czynności poprzedzających złożenie wniosku, w tym legalności przeprowadzonych między stronami rokowań. Ponadto, z uwagi na ograniczenie w swobodnym korzystaniu z nieruchomości, istotne jest jednoznaczne określenie przebiegu inwestycji przez daną nieruchomość, jak również precyzyjne wskazanie na czym polega uszczuplenie władztwa właściciela w zakresie niezbędnym do wykonania inwestycji. Ww. wymogi w toku postępowania przed organem I instancji zostały spełnione. Odnosząc się do argumentu skarżących, iż w osnowie decyzji organu I instancji brak jest konkretnego wskazania zajętej części nieruchomości organ odwoławczy wyjaśnił, iż w punkcie 1 sentencji decyzji udzielono zezwolenia na przeprowadzenie kablowej linii średniego napięcia o długości 80 m, biegnącej obok już istniejącej linii, na granicy działek nr [...] i nr [...]. Takie określenie lokalizacji i zakresu planowanych prac daje pełny obraz mającego nastąpić ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Zakres terytorialny ograniczenia uszczegółowiony został w uzasadnieniu decyzji poprzez wskazanie danych dotyczących szerokości oraz głębokości wykopu niezbędnego do wykonania planowanych prac. Obszar uszczuplenia władztwa skarżących do przedmiotowej nieruchomości w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia zaplanowanych prac został zatem określony ściśle i precyzyjnie. Co do zarzutu nierozważenia innej lokalizacji linii oraz obniżenia wartości nieruchomości poprzez wykonanie na niej przedmiotowej inwestycji Wojewoda podał, że akta sprawy jasno wskazują na prowadzenie przez [...] rozmów w zakresie zmiany lokalizacji przedmiotowych urządzeń infrastruktury (notatka służbowa z dnia [...] marca 2012 r.). Okolicznością determinującą ulokowanie nowej linii kablowej na granicy działek nr [...] i [...] jest fakt, iż planowana trasa ułożenia przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej przebiegać będzie w pasie bezpośredniej bliskości z istniejącą obecnie linią GPZ M.-G.-3xAFL70 mm2, wskutek czego teren po realizacji inwestycji będzie można nadal wykorzystywać zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem. W zakresie obniżenia wartości ww. działek Wojewoda wyjaśnił, iż właścicielowi przysługuje w przyszłości odszkodowanie za zmniejszenie wartości nieruchomości wskutek wybudowania na niej urządzenia infrastruktury technicznej. Roszczenie odszkodowawcze dochodzone jest w odrębnym, prowadzonym przez starostę postępowaniu administracyjnym na wniosek uprawnionej osoby po zrealizowaniu inwestycji. Dlatego zarzut dotyczący obniżenia wartości objętej zezwoleniem nieruchomości jest przedwczesny. Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, że kwestia nieuregulowania przez inwestora zobowiązań wynikających z dotychczasowego bezumownego korzystania z nieruchomości ma charakter cywilnoprawny i nie podlega rozpatrzeniu w niniejszym postępowaniu. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego złożyli skarżący, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Podnieśli, iż nie zgadzają się z rozstrzygnięciem, że wskazanie w uzasadnieniu decyzji szerokości oraz głębokości wykopu koniecznego do wykonania planowych prac stanowi szczegółowe określenie obszaru ograniczenia własności. Prawidłowe ograniczenie prawa własności nieruchomości w związku z planowaną inwestycją powinno nastąpić przez wskazanie zajętej powierzchni w metrach kwadratowych. Jedynie określenie w takiej formie pozwala stwierdzić na jakim obszarze własność nieruchomości ulega ograniczeniu. Wskazanie obszaru zajętego pod inwestycję w sposób określony w zaskarżonej decyzji ma jedynie znaczenie techniczne pod kątem przeprowadzenia linii średniego napięcia. Orzekające w sprawie organy nie wzięły pod uwagę faktu, że nieruchomości o nr [...] i nr [...] stanowią gospodarczo jedną całość. Usytuowanie przebiegu kablowej linii średniego napięcia w zaplanowany sposób skutkować będzie obniżeniem wartości nieruchomości i uniemożliwi wykorzystanie obydwu działek w sposób faktyczny, tj. korzystanie jako jedna całość, co może skutkować np. utrudnieniem przy ewentualnej sprzedaży nieruchomości, czy określonym korzystaniu z niej. Skarżący podnieśli również, że organy nie rozważyły możliwości innego umiejscowienia linii kablowej. Inwestor zaproponował lokalizację inwestycji w granicy zewnętrznej działki, na co oni się zgodzili. Jednak przedstawiona przez [...] dokumentacja sprawy ten wariant lokalizacji inwestycji pomija. W zaskarżonej decyzji wskazano, że nowa linia będzie przebiegać w bezpośredniej bliskością obecnej linii GPZ M.-G.-3xAFL70 mm2. Zdaniem skarżących nie jest uzasadnionym, aby nową inwestycję lokalizować w sąsiedztwie już istniejącej, gdyż w związku z tym następuje zwiększenie ograniczenia we własności przedmiotowych działek, co powoduje obniżenie wartości działki. Lokalizacja nowej inwestycji mogła być inna. Wiąże się to zapewne z dodatkowymi kosztami, które [...] jest w stanie ponieść. Wybrano natomiast rozwiązanie, które wiąże się z ujemnymi konsekwencjami dla skarżących, obniżeniem wartości nieruchomości oraz ograniczeniem w korzystaniu z własności działek. W przedmiotowym postępowaniu nie został więc uwzględniony słuszny interes strony. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej oraz poprzedzającą ją decyzji stanowił art. 124 ust. 1 u.g.n. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji), zgodnie z którym starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania m.in. energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zezwolenie wydane w omawianym trybie zastępuje zgodę właściciela na wejście na teren nieruchomości i stanowi dowód prawa do dysponowaniem określoną w decyzji częścią nieruchomości na cele budowalne. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że wydawane na podstawie art. 124 ust.1 u.g.n. decyzje ze swej istoty naruszają interes własny strony (właściciela nieruchomości), ograniczając sposób korzystania z nieruchomości. Są to bowiem decyzje ograniczające prawo własności, których wydawanie ustawodawca dopuścił w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich inwestycji, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 3 lutego 2011r., sygn. akt II SA/Ke 567/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Z art. 6 punkt 2 u.g.n. jasno wynika, że budowa przewodów i urządzeń służących do przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej stanowi cel publiczny w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 3 zd. 1 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Podkreślić należy, że takie zezwolenie może być udzielone tylko wówczas, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nie wyrażają zgody na budowę i zakładanie urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. W orzecznictwie uznaje się, iż niemożność uzyskania zgody właściciela zachodzi wówczas, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Braku rokowań nie oznacza fiasko rozmów pomiędzy inwestorem a właścicielem nieruchomości (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., I OSK 2036/10, wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 czerwca 2011 r., II SA/Lu 301/11, dostępne w CBOSA). Z przedstawionych Sądowi do kontroli akt postępowania administracyjnego wynika, że przebudowa linii napowietrznej SN 15 kV GPZ M. – K. – G., polegająca na budowie nowej linii kablowej średniego napięcia jest niezbędna, bowiem istniejąca linia magistralna nie ma już możliwości przesłania większej mocy, wymaganej w tym sadowniczym rejonie. Inwestor, dokonując analizy przebiegu projektowanej linii, wziął pod uwagę okoliczność, iż na działkach skarżących istnieje już linia kablowa średniego napięcia, a nowa linia tego rodzaju usytuowana równolegle do już istniejącej, umieszczona we wspólnym wykopie, nie spowoduje dodatkowych utrudnień w korzystaniu z przedmiotowych nieruchomości. Wniosek inwestora o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, poprzedzony był prowadzonymi ze skarżącymi w latach 2009 - 2010 rokowaniami, które jednak nie doprowadziły do zawarcia umowy. I tak: w dniu [...] marca 2009 r. [...] zaproponował skarżącym jednorazowe odszkodowanie w wysokości [...] zł (wartość odszkodowania wynikająca z wyceny opracowanej przez rzeczoznawcę majątkowego w lutym 2009 r. wynosiła [...] zł), następnie w dniu [...] sierpnia 2009 r. ww. zaproponowano odszkodowanie w kwocie [...] zł. Propozycje te nie zostały zaakceptowane przez właścicieli działek. Po kolejnych negocjacjach właściciel nieruchomości wyraził ustną zgodę na przeprowadzenie inwestycji przez jego działki pod warunkiem zabudowania na przedmiotowej nieruchomości wjazdu z kostki brukowej na powierzchni około 120 m2. Do podpisania umowy na tych warunkach nie doszło, bowiem skarżący uzależnili swoją zgodę od ułożenia kostki na powierzchni około 240 m 2. Wobec przeciągających się bezowocnych negocjacji inwestor zaproponował skarżącym odszkodowanie w kwocie [...] zł, na co nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Skarżący nie zaaprobowali również ostatecznej kwoty odszkodowania w wysokości [...] zł, czego konsekwencją było złożenie przez [...] do Starosty w dniu [...] stycznia 2011 r. wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - uchwała nr XLII/333/2006 Rady Miejskiej w Mogielnicy z dnia 21 lipca 2006 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 194 z 25 września 2006 r.), ponieważ wobec terenu działek skarżących w ramach symbolu G.3.2.RM brak zakazu lokalizacji takiej inwestycji. Na podstawie ww. rozważań stwierdzić należy, iż wynikające z powołanego wyżej przepisu przesłanki ograniczenia prawa własności zostały w niniejszej sprawie spełnione. Zdaniem Sądu, określenie w decyzji organu I instancji sposobu dokonania ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, wbrew zarzutom skargi, jest prawidłowe, tzn. wystarczające do ustalenia części działek objętych inwestycją i czasowo objętych władztwem inwestora. W decyzji tej podano, iż planowana trasa linii kablowej zlokalizowana jest na działce nr [...] wzdłuż granicy z działką nr [...] na długości 80 m. Wskazana została głębokość rowu kablowego potrzebnego do wykonania prac na obu działkach, tj. 0,9 m oraz jego szerokość: na działce nr [...] wynosi ona 0,47 m, a na działce nr [...] - 0,31 m. Starosta wskazał również, że przy prowadzeniu prac związanych z budową nowej kablowej linii ograniczenie korzystania z nieruchomości nastąpi na granicy powołanych działek na około 1,5 m szerokości i 80 m długości. Uszczuplenie władztwa skarżących odnośnie przedmiotowych działek nastąpiło więc w zakresie minimalnym i niezbędnym do wykonania planowanej inwestycji ważnego celu publicznego. Umieszczenie dokładnych technicznych wymiarów planowanej inwestycji oraz obszaru ograniczenia własności w uzasadnieniu decyzji, a nie w jej sentencji nie stanowi, w ocenie Sądu, istotnego uchybienia przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem decyzji do ponownego rozpatrzenia, zważywszy na okoliczność, że decyzja administracyjna składa się z sentencji i uzasadnienia i zawsze jako całość powinna być odczytywana i interpretowana. Odnosząc się do argumentu dotyczącego spadku wartości obu działek, które de facto stanowią jedną działkę, Sąd za prawidłowe uznał stanowisko organu odwoławczego, iż zarzut ten jest przedwczesny, bowiem kwestia niniejsza podlega ustaleniu w odrębnie prowadzonym przez Starostę postępowaniu odszkodowawczym już po realizacji inwestycji (art. 124 ust. 4 w związku z art. 128 ust. 4 u.g.n.). Jeśli jednak budowa przedmiotowej linii średniego napięcia uniemożliwi skarżącym dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, mogą oni żądać nabycia tej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 124 ust. 5 u.g.n. Odnosząc się do kwestii dotyczącej zaniechania rozważenia przez organy orzekające w sprawie innej lokalizacji przebiegu linii kablowej, Sąd wskazuje, że organy obu instancji zawierają w swoich decyzjach odniesienie do tej kwestii. Starosta wskazał, iż nowa linia, umieszczona we wspólnym wykopie z istniejącą już tam linią, nie spowoduje dodatkowych utrudnień w korzystaniu z nieruchomości i zagospodarowaniu gruntu, bowiem nad linią kablową w odległości 0,5 m od linii w pasie o szerokości 1,5 m nie można wznosić budynków i budowli trwale związanych z gruntem, na fundamentach, a takie ograniczenie skarżący już posiadają w związku z lokalizacją na tych samych działkach we wcześniejszym okresie linii średniego napięcia. Z kolei Wojewoda podniósł w tym zakresie, że akta sprawy jasno wskazują na prowadzenie przez inwestora rozmów ze skarżącymi w zakresie zmiany lokalizacji nowej linii kablowej średniego napięcia, czego dowodem jest spisana na tę okoliczność notatka służbowa z dnia [...] marca 2012 r. Okolicznością determinującą ulokowanie nowej infrastruktury na granicy działek nr [...] i [...] jest fakt, iż planowana trasa ułożenia przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej przebiegać będzie w pasie bezpośredniej bliskości z istniejącą obecnie linią GPZ M.-G.-3xAFL70 mm2, wskutek czego teren po realizacji inwestycji będzie można nadal wykorzystywać zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem. Inwestor rozważał również propozycję skarżących przesunięcia istniejących linii średniego napięcia i położenie nowej linii wzdłuż granicy działki nr [...] pod budynkami gospodarczymi, jednak po analizie odrzucił taką możliwość ze względu na brak argumentów merytorycznych przemawiających za takim rozwiązaniem. Nie zmieniłoby to bowiem sposobu zagospodarowania nieruchomości, a wiązałoby się z niewspółmiernymi kosztami takiej przebudowy. Zdaniem Sądu, organy dokonały prawidłowej oceny najmniej uciążliwej lokalizacji planowanej inwestycji. Skarżący nie skonkretyzowali, na czym będzie polegało owo zwiększenie ograniczenia we własności przedmiotowych działek przez nową linię średniego napięcia, jakie dodatkowe ujemne konsekwencje dla skarżących pociągnie za sobą planowana inwestycja, a jednocześnie dowolnie przyjęli, że inwestor jest w stanie ponieść dodatkowe koszty przebudowy linii średniego napięcia na ich działkach. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że zarzuty skargi są bezpodstawne. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się również innych naruszeń prawa materialnego mających wpływa na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrolą decyzji. Dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.