VIII SA/Wa 737/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-06-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Fularski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony z powodu nagłej choroby strony, spełnia przesłanki określone w art. 86 i 87 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że nagła choroba strony, potwierdzona dokumentacją medyczną i hospitalizacją, stanowi przeszkodę uniemożliwiającą terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nawet przy zachowaniu należytej staranności. W związku z tym, wniosek o przywrócenie terminu został uznany za zasadny na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca A. Z. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który został oddalony wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r. Skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu nagłego pogorszenia stanu zdrowia, które wymagało wizyt lekarskich i hospitalizacji w okresie, gdy biegł termin na złożenie wniosku o uzasadnienie.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w postaci usług opiekuńczych postanawia : przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt: VIII SA/Wa 737/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w postaci usług opiekuńczych. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data złożenia na biurze podawczym Sądu), uzupełnionym pismem z 24 maja 2017 r., A. Z. (dalej: "skarżąca") zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 marca 2017 r. Wskazała, że na rozprawę nie zgłosiła się ze względu na pogorszenie stanu zdrowia. W związku z czym transportem sanitarnym odbyła 3 kwietnia 2017 r. wizytę w Klinice Ortopedycznej w [...] oraz 5 kwietnia 2017 r. specjalistyczne wizyty w Centrum Onkologii Ziemi [...] w [...]. Następnie w okresie od 25 kwietnia do 18 maja 2016 r. ponownie skarżąca przebywała Klinice Ortopedycznej w [...]. Ze względu na przytoczone okoliczności skarżąca wniosła o pozytywne ustosunkowanie się do jej prośby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie, gdyż jak wynika z wniosku skarżącej w dniach 3 i 5 kwietnia 2017 r. odbywała wizyty lekarskie w związku z pogorszeniem stanu zdrowia. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia ww. wniosku, który został złożony na biurze podawczym Sądu 11 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie wielokrotnie wskazywano też, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że skarżąca przedstawiła okoliczności, które uprawdopodobniają brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a zatem zasadnym jest orzeczenie o jego przywróceniu. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z niezawinionych przyczyn uchybienia terminu wymienia się między innymi nagłą chorobę strony (por. postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II FZ 988/13, Lex nr 1394970). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ – jak wynika z załączonej do wniosku dokumentacji medycznej – skarżąca dwukrotnie 3 i 5 kwietnia 2017 r. odbywała wizyty lekarskie, a następnie była hospitalizowana od dnia 25 kwietnia do 18 maja 2017 r. Uznać zatem należy, że z przyczyn niezależnych od skarżącej (nagłe pogorszenie stanu zdrowia) nie miała ona możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 30 marca 2017 r. w terminie, co czyni wniosek o przywrócenie terminu zasadnym. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło