VIII SA/Wa 749/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. R. o przywrócenie terminu do złożenia skargi ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] września 2009r. M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2009r. w przedmiocie płatności obszarowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w okresie doręczenia awizo dotyczącego decyzji z dnia [...] marca 2009r. tj. od [...] do [...]marca 2009r. przebywał w szpitalu w K., gdzie był operowany. Następnie w okresie rekonwalescencji poszpitalnej przebywał u rodziny. Do domu wrócił w dniu [...] kwietnia 2009r. O fakcie wydania decyzji przez Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. dowiedział się w dniu [...] września 2009r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] listopada 2009r. skarżący został wezwany do nadesłania skargi na powołaną wyżej decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. W dniu [...] grudnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. R., w której ponowił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, - równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ). Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej czterech przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym byłoby wydanie orzeczenia odmownego. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, Lex nr 344095). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] marca 2009r. Decyzja ta została doręczona na adres skarżącego. Decyzja doręczona została w trybie przepisu art. 44 § 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm.). Wezwanie uznano za doręczone po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo tj. w dniu [...] kwietnia 2009r. Tym samym termin do wniesienia skargi na w/w rozstrzygnięcie bezskutecznie upłynął w dniu [...] maja 2009 r. Skarżący złożył skargę w dniu [...] grudnia 2009r. Dodać należy, iż zaskarżona decyzja została wydana na skutek złożonego przez skarżącego odwołania. W tej sytuacji winien on spodziewać się, że zostanie wydane i doręczone mu rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Nie wskazał innego adresu do doręczeń. Nie ustanowił także pełnomocnika do odbioru korespondencji. Nie dbał zatem wystarczająco o swoje sprawy. Wpływu na wynik sprawy nie może mieć to, że z przedłożonych Sądowi przez skarżącego dokumentów wynika, iż w okresie od [...] do [...] marca 2009r. M. R. przebywał w szpitalu w K.. Okoliczność pobytu u rodziny w okresie od [...] do [...] kwietnia 2009r. nie została w ocenie Sądu udowodniona. Z powyższego wynika, że po zakończeniu hospitalizacji skarżący mógł skutecznie zapoznać się z treścią zaskarżonego aktu oraz wnieść do Sądu skargę. Skarżący nie wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Bez konieczności kontynuowania postępowania w tym zakresie przyjąć należy, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia skargi nie jest bowiem następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.