VIII SA/Wa 759/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi T. M., M. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania renty strukturalnej, po wznowieniu postępowania oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. (Kierownik, organ I instancji), działając na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej kpa) orzekł o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w sprawie przyznania renty strukturalnej. Podał, iż przedmiotowa decyzja została wydana w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 782/10 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r. (VIII SA/Wa 798/09), którym Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (Dyrektor, organ odwoławczy) z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, iż w dniu [...] marca 2005 r. M. M. (wnioskodawca, rolnik, skarżący) złożył "wniosek o przyznanie renty strukturalnej". Z dołączonych do wniosku dokumentów wynikało, iż o rentę strukturalną ubiega się wnioskodawca i nie występuje on o dodatek na współmałżonka zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 114, poz. 1191 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem). W wyniku weryfikacji wniosku i dołączonych doń dokumentów w dniu [...] maja 2005 r. Kierownik wydał postanowienie (Nr [...]) o spełnieniu wstępnych warunków do uzyskania renty strukturalnej. Gospodarstwo rolne T. i M. małżonków M., przekazane zostało aktem notarialnym Repertorium Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., zaś dokumenty potwierdzające ww. okoliczność wpłynęły do organu I instancji [...] lipca 2005 r. Wskazał, iż w chwili przekazania gospodarstwa żona wnioskodawcy T. M. spełniała warunek "wieku"', lecz nie zostały dołączone żadne dokumenty wskazujące na ubieganie się o 60% dodatek do renty strukturalnej, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Do momentu wydania decyzji zarówno skarżący jak i jego żona nie wnioskowali, ani nie składali dokumentów, z których wynikałoby, że ubiegają się o dodatek na współmałżonka, nie została też złożona zmiana do wniosku o przyznanie renty strukturalnej. Decyzja z dnia [...] lipca 2005 r. przyznająca rentę strukturalną bez zwiększenia na współmałżonka, doręczona została skarżącemu – M. M. w dniu [...] sierpnia 2005 r. i od decyzji tej ww. nie złożył odwołania, przy czym doręczył (w dniu [...] września 2005 r.) zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) z [...] sierpnia 2005 r. dotyczące okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników swojej żony oraz ([...] listopada 2005 r.) skrócony odpis aktu małżeństwa Nr [...]. Według ustaleń organu skarżący złożył ustne zapytanie o wysokość przyznanego świadczenia, na które udzielono mu ustnej odpowiedzi, iż osoba mająca przyznane prawo do emerytury lub renty nie może występować o przyznanie renty strukturalnej, dotyczy to również jej współmałżonka. Z informacji KRUS (z [...] marca 2006 r.) wynika, iż na dzień wydania decyzji przyznającej rentę strukturalną żona wnioskodawcy miała przyznane prawo do emerytury rolniczej (od dnia [...] lipca 2005 r.). W dniu [...] marca 2006 r. do organu wpłynęło podanie skarżącego i jego żony o przyznanie do renty strukturalnej dodatku 60 % na współmałżonka. W wyniku jego rozpatrzenia Kierownik wydał w dniu [...] kwietnia 2006 r. decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją Dyrektora z dnia [...] czerwca 2006 r. Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 listopada 2006 r. uchylił decyzje organów obu instancji. W związku z ww. orzeczeniem organ I instancji ustalił, iż wnioskodawca i jego żona podtrzymują uprzednio złożony wniosek o przyznanie do renty strukturalnej 60% dodatku na małżonka. Stwierdził ponadto, że decyzją znak [...] z dnia [...] lipca 2005 r. żonie wnioskodawcy przyznana została emerytura rolnicza od dnia [...] lipca 2005 r., zaś decyzją z dnia [...] marca 2006 r. wypłata ww. świadczenia wstrzymana została od [...] kwietnia 2006 r. Kolejnymi decyzjami z dnia [...] października 2007 r. Kierownik odmówił rolnikowi i jego żonie przyznania 60% zwiększenia do renty strukturalnej. W toku postępowania odwoławczego decyzje te zostały uchylone decyzjami z dnia [...] lutego 2008 r. z uwagi na błąd prawny (wydanie dwóch jednobrzmiących decyzji w tej samej sprawie). W toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji uznał, że żona rolnika nie spełnia warunków z § 4 pkt 1 rozporządzenia, wobec czego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. odmówił przyznania 60 % zwiększenia do renty strukturalnej. Decyzja utrzymana została w mocy przez organ odwoławczy. Natomiast wskutek skargi złożonej do sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 269/08 uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie przez Sąd, iż rozpatrując wniosek wnioskodawcy, organ I instancji zastosował tryb zwykły bez uprzedniego ustalenia, czy takie rozpoznanie było jego intencją oraz brak rozważenia, na etapie rozpoznania wniosku, czy w przypadku wnioskodawcy pozostającego w związku małżeńskim zachodzą przesłanki do przyznania zwiększenia renty strukturalnej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik wydał w dniu [...] lipca 2009 r. z urzędu postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. o przyznaniu renty strukturalnej, a następnie wydał decyzję w dniu [...] lipca 2009 r. (Nr [...]) uchylającą decyzję przyznającą rentę strukturalną oraz wydane w jej następstwie decyzje zmieniające określające wysokość ww. świadczenia. Rozstrzygnięcie powyższe utrzymane zostało w wyniku wniesionego odwołania – decyzją Dyrektora z dnia [...] sierpnia 2009 r. Na skutej wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 lutego 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 798/09 uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję. Złożona w sprawie skarga kasacyjna wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 782/10 została oddalona. Po ponownym merytorycznym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji rozstrzygając istotę sprawy wywnioskował, iż nie podejmie decyzji odmiennej co do istoty sprawy, ze względu na niezmienny stan okoliczności faktycznych, które by wskazywały przesłanki do ustalenia zwiększenia renty strukturalnej o 60% emerytury podstawowej na małżonka rolnika. Odwołania na powołaną decyzję (z dnia [...] czerwca 2012 r.) złożyli skarżący oraz jego żona działająca przez pełnomocnika. Skarżący wskazał, iż wydane rozstrzygnięcie jest bezzasadne, a treść nie odpowiada powołanej w niej podstawie prawnej. Podniósł naruszenie przepisów postępowania wywodząc, iż organ I instancji zaniechał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przytaczając jedynie w uzasadnieniu decyzji chronologię zdarzeń odnoszących się do wydanych uprzednio rozstrzygnięć. Pełnomocnik żony wnioskodawcy wskazał na naruszenie przepisów postępowania – art. 151 § 2 i 146 kpa, z treści rozstrzygnięcia nie wynika bowiem, że pierwotnie wydana decyzja podjęta została z naruszeniem prawa. Organ nie wykazał przy tym, że w razie uchylenia decyzji nowe rozstrzygnięcie byłoby z nią tożsame. Ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji, poza przywołaniem chronologii całego dotychczasowego postępowania nie wskazuje na jakiekolwiek naruszenie prawa procesowego w toku uprzednio prowadzonego postępowania. Organ wskazuje jedynie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy "wywnioskowano" o podjęciu tożsamej decyzji co uprzednio. Brak powyższych ustaleń w żaden sposób nie może prowadzić do weryfikacji decyzji skutkującego odmową uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Podniósł, iż postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem w nowej sprawie, którego granice są determinowane przez decyzję kończącą postępowanie we wznowionej sprawie. Oznacza to, że we wznowionym postępowaniu organ ma orzec dokładnie o takich samych zagadnieniach jakie znalazły się w decyzji kończącej pierwotne postępowanie. Przepisy rozporządzenia określają wysokość przyznanej renty strukturalnej, a także przesłanki do przyznania jej zwiększenia określając okoliczności faktyczne. Treść ww. przepisów nie budzi wątpliwości, przesłanki dotyczące zwiększenia wysokości renty poprzez użyte sformułowanie "zwiększa się" stanowią obligatoryjną część decyzji o wysokości przyznanej renty i winy być przedmiotem postępowania w toku uprzednio wydanej decyzji. Obligatoryjne przyznanie zwiększenia wysokości renty strukturalnej winno być przedmiotem tego samego postępowania co ustalenie wysokości tego świadczenia, tym bardziej, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona powyższą okoliczność w korespondencji z organem wielokrotnie podnosili. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Dyrektor, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W jej uzasadnieniu, po przedstawieniu przebiegu postępowania w sprawie organ odwoławczy podał, iż istota wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2005 r., przyznającej skarżącemu rentę strukturalną sprowadzała się do ustalenia, czy w sprawie spełnione były warunki z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, do zwiększenia renty strukturalnej z tytułu pozostawania wnioskodawcy w związku małżeńskim. Dotychczasowe rozstrzygnięcia (choć nie pozbawione błędów proceduralnych), jak i obecne w ocenie organu pozostają niezmienne. Wskazał, iż wobec posiadania przez żonę wnioskodawcy od dnia [...] lipca 2005 r. prawa do emerytury rolniczej przyznanej na podstawie decyzji KRUS z dnia [...] lipca 2005 r. nie było i nie ma podstaw prawnych zwiększenia renty strukturalnej przyznanej skarżącemu. Podstaw do przyznania zwiększenia renty nie było już w dniu wydawania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej tj. w dniu [...] lipca 2005 r. Przeprowadzone na wniosek skarżącego i jego żony w ramach wznowienia, postępowanie wyjaśniające w sposób jednoznaczny ustaliło, że nie było podstaw do zmiany pierwotnie wydanej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Przedmiotowa decyzja była wydana zgodnie istniejącym wówczas stanem faktycznym i prawnym. Strony nie wniosły do sprawy istotnych informacji, które mogłyby mieć znaczenie w sposobie rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie renty strukturalnej, złożyły jedynie wniosek o zwiększenie renty strukturalnej. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach organ odwoławczy podał, iż w czasie składania wniosku o przyznanie renty strukturalnej współmałżonka wnioskodawcy nie spełniała warunków do przyznania zwiększenia renty strukturalnej z tytułu pozostawania wnioskodawcy w związku małżeńskim. Wnioskodawca nie wyraził zainteresowania zwiększeniem renty strukturalnej po ukończeniu przez małżonkę wieku 55 lat tj. od dnia [...] czerwca 2005 r., nie złożył bowiem stosownej zmiany do wniosku. Zamiast powyższego żona wnioskodawcy złożyła w dniu [...] lipca 2005 r. wniosek do KRUS o przyznanie emerytury rolniczej, wskutek czego prawo do ww. świadczenia zostało jej przyznane od [...] lipca 2005 r. W dniu wydania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej ([...] lipca 2005 r.) żona wnioskodawcy miała przyznane prawo do emerytury rolniczej, nie spełniała zatem jednego z warunków wynikającego z przepisu § 4 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto pomimo braku zwiększenia renty wnioskodawca nie złożył odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. o przyznaniu mu prawa do renty strukturalnej. Jednocześnie organ przyznał, iż błędy proceduralne popełnione w dotychczasowych postępowaniach przez organy obu instancji, wskazane w orzeczeniach sądu administracyjnego, w żaden sposób nie mogły mieć wpływu na sposób rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Skargę na powyższą decyzję (z dnia [...] sierpnia 2012 r.) do sądu administracyjnego złożyli T. i M. (skarżący) małżonkowie M. wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wydanemu rozstrzygnięciu postawili zarzut naruszenia : 1. art. 10 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie zaskarżonej decyzji przez organ, który z mocy ustawy nie jest uprawniony do reprezentowania strony; 2. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) poprzez nie wykonanie przez organ wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 798/09; 3. art. 7, art. 77 kpa, poprzez nie rozpoznanie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż oddalenie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, wniesionej przez organ odwoławczy skutkuje tym, że wskazania zawarte w uzasadnieniu orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie co do dalszego postępowania są dla organu wiążące. Według skarżących Sąd w sposób oczywisty zakreślił wskazania do dalszego postępowania podnosząc, że przy przyznaniu skarżącemu renty strukturalnej, organ nie rozważył jego prawa do przyznania do niniejszego świadczenia - dodatku dla małżonka zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia. Przedmiotowa sprawa wobec wydanego z urzędu postanowienia Kierownika z dnia [...] lipca 2009 r. toczy się w ramach postępowania wznowieniowego. Jako podstawę prawną wznowienia organ wskazał przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. ujawnienie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych nie znanych organowi, który wydał decyzję. Autor skargi podał, że zgodnie z przyjętym w doktrynie jak i orzecznictwie poglądem postępowanie winno być prowadzone według przepisów postępowania przed organem I instancji. Skarżący podnieśli nadto, że utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy, organ odwoławczy nie rozstrzygnął ponownie sprawy, nie wskazał bowiem w jej uzasadnieniu, że przyjęta przesłanka wznowieniowa nie stanowi wady postępowania i nie stanowi podstawy do uchylenia. Brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji analizy w tym zakresie potwierdza zarzut wadliwego "przeprowadzenia postępowania wznowieniowego". Ponadto zdaniem skarżących postanowienie o wznowieniu postępowania nadal istnieje w obrocie prawnym, winno zatem skutkować prowadzeniem postępowania według wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 17 lutego 2010 r., zaś organy nie zrealizowały wskazań w nim zawartych. Za nieuprawnione skarżący uznali pogląd organu odwoławczego, co do niezasadności ich zarzutów odnoszących się do uzasadnienia decyzji wskazując, że podniesione w tym zakresie przez organ odwoławczy argumenty dotyczą oceny dowodów na dzień wydania decyzji będącej przedmiotem wznowienia. Organ wprawdzie wskazuje na błędy proceduralne bez wskazania, o jakie błędy chodzi. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swej decyzji w żadnej jego części nie odnosi się do przyznania dodatku do renty strukturalnej określonej w § 12 ust. 2 rozporządzenia i jego oceny w powołanych przesłankach wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W pierwszej kolejności należy wskazać, że niniejsza sprawa była przedmiotem wyrokowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyniku złożonej przez organ odwoławczy skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 782/11 oddalił skargę kasacyjną. Sąd orzekający w tej sprawie, w myśl art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a., związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Powołany wyżej przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania Sądu pierwszej instancji, który nie posiada już, na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań, co do dalszego postępowania. Jednakże, jak podkreśla się w piśmiennictwie, z określenia "związany wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 268), natomiast w pozostałym zakresie ocena wyrażona przez NSA wiąże sąd rozpoznający sprawę ponownie. W judykaturze i doktrynie zwraca się również uwagę, że wojewódzki sąd administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu NSA wykładni prawa jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w szczególności, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od wyjaśnionych przez NSA (wyrok SN z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I PKN 226/98, OSNAP 1999, nr 15, poz. 486), jak również w przypadku, gdy przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, zmienił się stan prawny (tak: H. Knysiak-Molczyk (w:) H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005). Analizując zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję Sąd stwierdza, iż w postępowaniu prowadzonym po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2012 r. organy wykonały wynikające z niego zalecenia. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, "iż skoro w sprawie nie wyeliminowano z obrotu postanowienia o wznowieniu postępowania (prawidłowość tego postanowienia nie została przez Sąd I intencji zakwestionowana i w tym zakresie wyrok nie był podważany skargą kasacyjną), to konieczność ponownego rozpatrzenia wniosku skarżących w trybie wznowieniowym nie powinna budzić wątpliwości. Rozpatrzenia w tym postępowaniu wymagało będzie, czy przesłanka przewidziana w art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazana w rozpoznawanej sprawie jako podstawa wznowienia postępowania, rzeczywiście wystąpiła i czy zachodzą podstawy do uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie ww. przepisu – co zostanie zawarte w decyzji określonej art. 151 § 1 lub § 2 w związku z art. 146 kpa". Podstawę wznowienia postępowania w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa, który stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi , który wydał decyzję. Dokonując wykładni tego przepisu należy stwierdzić, że wznowienie postepowania może nastąpić tylko w przypadku kumulatywnego spełnienia trzech warunków. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe, zatem nowo odkryte jak i po raz pierwszy zgłaszane przez stronę. Nadto nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne tj. mieć wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Drugą i trzecią przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji, lecz nie znanych organowi, który wydał decyzję. Istotne jest, iż nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody nie mogą dotyczyć jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, ale sprawy tożsamej ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną. Jednocześnie chodzi o okoliczność faktyczną istotną dla sprawy, taką która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2007 r. , I OSK 429/06, niepubl. dostępny w Systemie Informacji Lex, Lex nr 348005, wyrok WSA z dnia 9 marca 2006 r., V SA/Wa 2510/05, niepubl. dostępny Lex nr 202375; wyrok WSA z dnia 19 grudnia 2005 r., VII SA/Wa, niepubl. dostępny Lex nr 196284). Tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że przy ocenie wskazanych przesłanek najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Warunek ujawnienia tych nowych okoliczności należy odnieść do organu, a nie do strony. Nie jest istotne, czy ujawnienie tych okoliczności nastąpiło w wyniku zaniedbań tego organu, czy też z innych powodów. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1985 r., I SA 198/85, publ. ONSA 1985/1/35). Analizując zgromadzony w sprawie niniejszej materiał dowodowy, stwierdzić należy, że po wydaniu decyzji w dniu [...] lipca 2005 r. o przyznaniu renty strukturalnej wyszły na jaw nowe okoliczności, nie znane organowi – w postaci ujawnienia przyznania prawa do emerytury na rzecz T. M. od dnia [...] lipca 2005 r. (okoliczność bezsporna). Wobec tego zachodziła przesłanka wznowienia postępowania. Nie mniej mając na uwadze, iż wysokość renty strukturalnej dla skarżącego (M. M.) uzależniona była od spełniania kryteriów wynikających z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, należało ocenić, czy skarżącemu przysługiwałoby zwiększenie o 60% kwoty najniższej emerytury, bowiem skarżący pozostawał w związku małżeńskim. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem wysokość renty strukturalnej zwiększa się o 60% kwoty najniższej emerytury, jeżeli wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim i spełnia określone przepisem warunki, w tym (§ 12 ust. 2 pkt 1 lit. b) oboje małżonkowie w dniu przekazania gospodarstwa rolnego spełniają warunki określone w § 4, tj. m.in. mają ukończone 55 lat (§ 12 ust. 2 pkt 1 lit b w związku z § 4) oraz małżonek wnioskodawcy nie posiada własnych źródeł dochodu z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z wyjątkiem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, i nie ma ustalonego prawa do emerytury albo renty z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego. Rozpatrując sprawę w tak wyznaczonym zakresie organy obu instancji wyjaśniły, iż decyzją KRUS z dnia [...] lipca 2005 r. żonie skarżącego przyznane zostało od dnia [...] lipca 2005 r. prawo do emerytury rolniczej. Z kolei decyzja przyznająca skarżącemu prawo do renty strukturalnej wydana została w dniu [...] lipca 2005 r. Wobec braku wniosku w tym przedmiocie w wysokości świadczenia nie uwzględniono zwiększenia w wysokości 60% emerytury podstawowej na małżonka. Jednocześnie w dacie wydawania ww. decyzji ostatecznej organ I instancji nie posiadał wiedzy o przyznaniu żonie skarżącego świadczenia z zabezpieczenia społecznego rolników. Organy prawidłowo ustaliły, iż w dacie wydania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej nie było podstaw prawnych do zwiększenia wysokości tego świadczenia. Przeprowadzone na wniosek skarżących w ramach wznowienia postępowanie, potwierdziło jedynie, iż nie było podstaw do zmiany pierwotnie wydanej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. Reasumując, w ocenie Sądu, w tym stanie faktycznym i prawnym sprawy, organ administracji prawidłowo wznowił postepowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu renty strukturalnej. Prawidłowo również orzekł obecnie na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 kpa, gdyż odmawiając uchylenia decyzji ostatecznej, stwierdził tym samym po ponownym rozpoznaniu sprawy, że podjąłby decyzję odpowiadającą dotychczasowej decyzji ( z dnia [...] lipca 2005 r.). Wznowienie postępowania nie doprowadziło bowiem do ustalenia, że skarżącemu przysługiwałoby zwiększenie renty strukturalnej. Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że podnoszone w skardze zastrzeżenia strony nie stanowią naruszenia prawa materialnego, ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, pomimo słusznie podniesionego argumentu o braku uzasadnienia decyzji w zakresie oceny przesłanki wznowieniowej. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 kpa. Niezasadny jest także zarzut skargi, odnośnie wydania decyzji przez zastępcę Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w W., gdyż jak wynika z załączonego do akt (k-[...] akt sądowych) – upoważnienia, ww. jest uprawniony do wydawania decyzji administracyjnych. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.