VIII SA/Wa 761/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł M o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A D na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 761/14 oddalił skargę A D na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R w przedmiocie ustalenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane. Następnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 r. przyznano wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi stosowne wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 3 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, w którym poinformował on o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz wniósł o przyznanie kosztów za sporządzenie tej opinii. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W orzecznictwie podkreśla się, że z treści powyższego przepisu wynika, iż aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Innymi słowy złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09 – Lex nr 582846, postanowienie SN z 14 października 1998 r. sygn. akt II CKN 687/98). Tymczasem jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wyznaczony z urzędu pełnomocnik w złożonym wniosku nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia. Brak było zatem podstaw do jego uwzględnienia. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.