VIII SA/Wa 776/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga A. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] z [...] maja 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 13 lipca 2015 r. (data wpływu wniosku do organu - przekazanie według właściwości) do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB, organ I instancji) wpłynęło pismo A. W. (dalej: skarżący, wnioskodawca) informujące, iż w kwietniu 2012 r. bez jego wiedzy i zgody pod jego działką nr ewid. [...] położoną w miejscowości B., dokonano przewiertu w celu ułożenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego. Wnioskodawca wniósł o wydanie decyzji zobowiązującej do usunięcia tego przewiertu oraz kabla z terenu jego nieruchomości. W wyniku oględzin przeprowadzonych 19 sierpnia 2015 r. ustalono, iż w miejscowości B. wzdłuż drogi wojewódzkiej nr [...] na wysokości działki [...], na podstawie zgłoszenia do Wojewody [...] prowadzono roboty budowlane (budowy telekomunikacyjnej linii kablowej w granicach pasa drogowego). W dniu oględzin stwierdzono brak widocznych oznak prowadzenia robót, nie stwierdzono widocznych elementów uzbrojenia tej linii. W związku z ww. ustaleniami organ I instancji wezwał Zarząd Województwa [...] (dalej: inwestor, reprezentowany przez Zarząd Spółki [...] S.A.) do złożenia wyjaśnień dotyczących robót prowadzonych na podstawie zgłoszenia polegających na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej w granicach pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] w km 0+000 – 6+190 oraz drogi krajowej nr [...]w km 137+500 -138+370, w relacji IDM, 06/17 WD-B S. [...] B. na działkach nr (...) położonych w jednostce ewidencyjnej gmina G. [...]w ramach budowy Regionalnej Sieci Szerokopasmowej "Internet dla [...]", tj. robót budowlanych realizowanych wzdłuż działki nr [...] położonej w miejscowości B.. Jednocześnie wezwał inwestora do przedłożenia zgłoszenia wraz z projektem, na podstawie których roboty budowlane były prowadzone; inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wykonanych robót budowlanych, (realizowanych wzdłuż działki nr [...] położonej w miejscowości B., wzdłuż pasa drogowego), pełnomocnictwa R. J., do reprezentowania [...] S.A. podczas oględzin. W odpowiedzi na powyższe do organu I instancji wpłynęły dokumenty: szkic geodety wykonany 21 sierpnia 2015 r., projekt zagospodarowania terenu o numerze archiwalnym [...] oraz Projekt Wykonawczy o numerze archiwalnym [...]. Ten ostatni dokument zawierał (w swym opracowaniu) zgłoszenie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę z [...] marca 2015 r. wraz z zaświadczeniem Wojewody z [...] kwietnia 2015 r. o braku wniesienia sprzeciwu. Pismem z 12 października 2015 r. WINB poinformował wnioskodawcę, iż roboty budowlane polegające na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej w granicach pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] w km 16+150 – 20+450 w relacji IDM, 06/02, B. 6i – P. 6J na działkach nr: [...],[...],[...],[...], w obrębie G. [...],[...],[...],[...],[...] w obrębie B. [...],[...],[...] w obrębie [...] położonych w jednostce ewidencyjnej gmina G. [...] w ramach budowy Regionalnej Sieci Szerokopasmowej "Internet dla [...]", zrealizowane zostały na podstawie zgłoszenia. Nadto sieć telekomunikacyjna wybudowana w miejscowości B. na wysokości działki nr [...] została zrealizowana w terenie pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...], tj. na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...]. Brak zatem podstaw do wdrożenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący wniósł o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji w niniejszej sprawie. Decyzją Nr [...] z [...] marca 2017 r. WINB, na podstawie art. 105 § 1, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie nakazania rozbiórki telekomunikacyjnej linii kablowej wykonanej wskutek prowadzenia robót budowlanych realizowanych wzdłuż działki nr [...] położonej w miejscowości B., gmina G. [...] i wykonywanych wzdłuż pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, iż telekomunikacyjna linia kablowa została zrealizowana na podstawie stosownego zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę i jest zlokalizowana (co ustalono na podstawie szkicu geodezyjnego z 21 sierpnia 2015 r. wykonanego przez uprawnionego geodetę) w terenie pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...], tj. na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...]. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy przedmiotowa inwestycja nie została wykonana na działce [...], której jest on właścicielem. W tej sytuacji organ I instancji nie znalazł przesłanek do merytorycznego rozstrzygnięcia żądania skarżącego dotyczącego wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej do usunięcia przewiertu oraz kabla telekomunikacyjnego z terenu jego nieruchomości. Stąd zasadnym stało się umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie wnioskodawca wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji; 2) przeprowadzenie dowodu z dokumentów, tj.: jego pisma z 23 stycznia 2017 r. skierowanego do Wojewody oraz odpowiedzi Wojewody zawartej w piśmie znak [...] z [...] lutego 2017 r., 3) wydanie decyzji zobowiązującej do usunięcia przewiertu oraz kabla telekomunikacyjnego z terenu jego nieruchomości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, zwana dalej: Konstytucja RP) polegające na tym, iż bez jego wiedzy i zgody pod jego nieruchomością wykonano przewiert celem ułożenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego; 2. art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 6 i art. 7 k.p.a. polegające na nie działaniu przez organ na podstawie przepisów prawa, nie staniu na straży praworządności oraz szerzeniu bezprawia; 3. art. 8 k.p.a. bowiem sposób prowadzenia postępowania niweluje do zera jego zaufanie do władzy publicznej, a działanie organu nie przekonało go o zasadności wydanej decyzji; 4. art. 9 k.p.a. bowiem organ wydając wadliwą decyzję nadużywa władzy, w efekcie czego naraża skarżącego na szkodę; 5. art. 10 § 1 k.p.a. z uwagi na nie doręczenie protokołu z oględzin przeprowadzonych 19 sierpnia 2015 r.; 6. art. 12 § 1 w związku z art. 35 § 1 i § 3 w związku z art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. bowiem decyzja w sprawie jego wniosku z [...] maja 2015 r. została wydana po prawie 2 latach, dopiero po interwencji Sądu; 7. art. 33 k.p.a. bowiem pełnomocnik inwestora (3 różne tożsamości podane na str. 1-2 uzasadnienia decyzji) dostarczył pełnomocnictwo 8 października 2015 r., a 9 października 2015 r. uiszczona została opłata skarbowa od pełnomocnictwa, które wygasło 30 września 2015 r., 8. art. 61 § 3 i § 4 k.p.a. bowiem organ nie zawiadomił wnioskodawcy o wszczęciu postępowania administracyjnego; 9. art. 76 § 1 i art. 76a § 2 k.p.a. polegające na oparciu zaskarżonej decyzji na kserokopiach, które nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem, uważa, iż te "pseudodokumenty" nie są wiarygodne i wniósł o przeprowadzenie dowodu przeciwko ich treści; 10. art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na nie zebraniu i nie rozpatrzeniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w efekcie błędnej ocenie, że okoliczności powoływane w uzasadnieniu decyzji zostały udowodnione; 11. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania, chociaż nie było ku temu podstaw, a organ stronniczo zinterpretował zgromadzone dowody (kserokopie) tylko po to, by zakończyć postępowanie bez wydawania merytorycznego rozstrzygnięcia; 12. art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. polegające na niewłaściwym uzasadnieniu decyzji, które nie zawiera uzasadnienia prawnego, z przytoczeniem przepisów prawa, zaś uzasadnienie faktyczne nie uwzględnia tego, że organ oparł swoje rozstrzygnięcie na kserokopiach, które nie zostały uwierzytelnione za zgodność z oryginałem. Z kolei szkic geodezyjny powoływany przez organ nie został w ogóle zweryfikowany. Nie został on również przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dlatego nie może być dowodem w postępowaniu administracyjnym. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z [...] maja 2017 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: GINB, organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia GINB wskazał, iż z uwagi na zarzuty odwołania dotyczące sfabrykowania dokumentów wystąpił do Wojewody o przesłanie oryginałów bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów dotyczących zgłoszenia robót budowlanych z 9 marca 2015 r. (wraz z zaświadczeniem Wojewody z [...] kwietnia 2015 r., znak: [...]) w sprawie budowy telekomunikacyjnej linii kablowej w granicach pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] w km 16+150- 20+450 w relacji IDM 06/02, B. 6i – P. 6J na działkach nr: [...],[...],[...],[...] w obrębie G. [...],[...],[...],[...],[...] w obrębie B. [...],[...],[...] w obrębie B. [...] położonych w jednostce ewidencyjnej gmina G. [...] w ramach budowy Regionalnej Sieci Szerokopasmowej "Internet dla [...]". Oryginały dokumentów przedstawione zostały przez Wojewodę [...] maja 2017 r. (data wpływu do GINB). GINB ocenił, iż przedmiotowa inwestycja została wykonana legalnie. Telekomunikacyjna linia kablowa została zrealizowana na podstawie stosownego zgłoszenia (z 9 marca 2015 r.) robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę i jest zlokalizowana (co ustalono na podstawie szkicu geodezyjnego z 21 sierpnia 2015 r., wykonanego przez uprawnionego geodetę) w granicach pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...], na działce o nr ewid. [...], a nie jak twierdził wnioskodawca na działce [...], której jest właścicielem. Przedmiotowa inwestycja nie została wybudowana w warunkach samowoli budowlanej. Zaś do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy merytoryczna weryfikacja prawidłowości postępowania prowadzonego przez organy architektoniczno-budowlane. Uznał, iż wbrew żądaniu skarżącego, zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do podjęcia czynności w trybie art. 48 oraz 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., zwana dalej: p.b.). Wyjaśnił, iż tryb przewidziany w art. 48 p.b. służy likwidacji samowoli budowlanych realizowanych bez pozwolenia na budowę. Natomiast tryb przewidziany w art. 50 -51 p.b. to tryb naprawczy stosowany w innych przypadkach niż określone w art. 48 ust.1 lub art. 49b ust. 1 p.b. i dotyczy robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub przepisach. Wobec ustalenia, że inwestor przed rozpoczęciem inwestycji dokonał skutecznego zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę na działce stanowiącej pas drogi wojewódzkiej, dalsze prowadzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego stało się bezprzedmiotowe. Tym samym prawidłowe było podjęcie przez organ I instancji decyzji o umorzeniu postępowania. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, iż WINB podjął czynności, zmierzające do wyjaśnienia i rozpatrzenia wniosku dotyczącego kwestii legalności budowy (zdaniem skarżącego samowoli budowlanej). W sprawie przeprowadzono oględziny (19 sierpnia 2015 r.), w których wnioskodawca uczestniczył, umożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych materiałów i dowodów, zebrano wymagane dokumenty, a zebrane dowody WINB ocenił zgodnie z normami prawa procesowego. Nadto pismem z [...] lutego 2017 r., znak: [...] WINB zawiadomił skarżącego na podstawie art. 10 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Jednakże w ramach prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego postępowania i określonego przez skarżącego żądania sprawa była bezprzedmiotowa, ponieważ nie istniał obowiązek organu do podjęcia czynności przewidzianych przepisami prawa (do wydania decyzji o rozbiórce). W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji w całości, zobowiązanie organów do wydania decyzji nakazującej usunięcie przewiertu oraz kabla telekomunikacyjnego z terenu jego nieruchomości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji RP bowiem bez jego wiedzy i zgody pod jego nieruchomością wykonano przewiert celem ułożenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego, a organy wmawiają, że przewiert usytuowano w granicy pasa drogowego drogi wojewódzkiej i nakazują rozbiórkę ogrodzenia; 2. art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 6 i art. 7 k.p.a. uznając, że organy nie działają na podstawie przepisów prawa, nie stoją na straży praworządności, szerzą bezprawie wydając wadliwe rozstrzygnięcia; 3. art. 8 k.p.a. bowiem sposób prowadzenia postępowania niweluje do zera jego zaufanie do władcy publicznej, a działanie organów nie przekonało go co do zasadności wydanej decyzji; 4. art. 9 k.p.a. ponieważ wydając wadliwe decyzje organy nadużywają władzy, w efekcie czego narażają skarżącego na szkodę; 5. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie doręczenie wnioskodawcy protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych 19 sierpnia 2015 r.; 6. art. 12 § 1 w związku z art. 35 § 1 i § 3 w związku z art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. polegającego na tym, że decyzja w sprawie jego wniosku z 13 maja 2015 r. została wydana po prawie 2 latach, dopiero po interwencji Sądu; 7. art. 30 § 3 i art. 33 k.p.a. bowiem pełnomocnik inwestora (jego 3 różne tożsamości podane są na str. 1-2 uzasadnienia decyzji I instancji) dostarczył pełnomocnictwo 8 października 2015 r., opłatę skarbową uiścił 9 października 2015 r., a pełnomocnictwo wygasło 30 września 2015 r., zatem pełnomocnictwo nie było ważne i czynności dokonane przez niewłaściwie umocowanego pełnomocnika nie mają mocy wiążącej; 8. art. 61 § 3 i § 4 k.p.a. bowiem organ I instancji nie zawiadomił wnioskodawcy o wszczęciu postępowania administracyjnego; 9. art. 76 § 1 i art. 76a § 2 k.p.a. polegające na oparciu przez organ I instancji decyzji na kserokopiach, które nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem; 10. art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. polegające na zaniechaniu przez organy zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i w efekcie błędną ocenę, że okoliczności powoływane w uzasadnieniach decyzji zostały udowodnione; 11. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania, chociaż nie było do tego podstaw, a organy stronniczo zinterpretowały zgromadzone dowody tylko po to, by zakończyć postępowanie bez wydawania merytorycznego rozstrzygnięcia; 12. art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. bowiem uzasadnienie decyzji organu I instancji nie zawiera uzasadnienia prawnego z przytoczeniem przepisów prawa, natomiast uzasadnienie faktyczne obydwu instancji nie uwzględnia faktu, że szkic geodezyjny nie został zweryfikowany, nie został również przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dlatego nie może być dowodem w postępowaniu administracyjnym. W uzasadnieniu skarżący, po szczegółowym omówieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie podał m. in., iż wydane w/w decyzje są dla niego krzywdzące. Rozstrzygnięcia opierają się na wadliwym szkicu geodety i kserokopiach dokumentów dostarczonych przez inwestora. Przeglądając akta sądowe i administracyjne sprawy VIII SAB/Wa 63/16 natknął się na "Szkic inwentaryzacji miejsc wskazanych przez zamawiającego" z 21 sierpnia 2015 r. (wykonany m.in. w okolicach jego działki). Domyśla się, że jest to "szkic geodezyjny wykonany przez uprawnionego geodetę", na który nieustannie powołują się organy nadzoru budowlanego próbując wmówić, że ogrodzenie jego działki i światłowód znajdują się w pasie drogowym. Szkic wymieniono jako załącznik pisma [...]WINB znak [...]z [...] października 2015 r. skierowanego do PINB. Na podstawie tego pisma WINB zmienił przedmiot jego wniosku z [...] maja 2015 r. Zamiast podjąć działania w sprawie światłowodu, zleca PINB, czynności kompetencyjne, ale w sprawie ogrodzenia działki skarżącego. Zdaniem wnioskodawcy przedmiotowy szkic nie jest wiarygodny i nie ma wartości dowodowej. Praca geodezyjna związana z jego wykonaniem nie została zgłoszona w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Starostwie Powiatowym w K., a wyniki tej pracy nie zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie mogą więc stanowić podstawy w postępowaniu administracyjnym. Działka, na której znajduje się droga wojewódzka [...] nie ma założonej księgi wieczystej. Uważa, iż doszło do obejścia prawa, ponieważ wadliwym i sfabrykowanym szkicem geodezyjnym zmieniono granice jego działki (co jest sprzeczne z notarialnym aktem własności i innymi dokumentami geodezyjnymi), a on bez otrzymania decyzji wywłaszczeniowej został wywłaszczony z fragmentu swojej nieruchomości. Ww. szkic geodezyjny został spreparowany na potrzebę chwili, po to tylko by inwestor projektu "Internet dla [...]" oraz WINB mieli "podkładkę" do niepodejmowania żadnych czynności nadzoru budowlanego w sprawie bezprawnego przewiertu i światłowodu umieszczonego na jego nieruchomości. Wskazał dalej, iż "czuje się" nękany i terroryzowany przez organy nadzoru budowlanego. Decyzję w sprawie światłowodu WINB wdał dopiero po interwencji Sądu (na skutek skargi na bezczynność). Jednak organ I instancji wypaczył istotę jego wniosku złożonego z [...] maja 2015 r. (data złożenia w Starostwie Powiatowym w K.). Zamiast zająć się światłowodem, przekazał do PINB w K. sprawę ogrodzenia jego działki rzekomo zlokalizowanego w pasie drogowym. W efekcie takiego działania wnioskodawcy nakazano rozbiórkę ogrodzenia, z czym się nie zgadza (na powyższe rozstrzygniecie wniósł skargę do Sądu, sprawa o nie została jeszcze rozpoznana). Skarżący podniósł, iż w aktach administracyjnych znajduje się odpis pełnomocnictwa [...] SA udzielonego 17 sierpnia 2015 r., które: "wygasa z dniem 30.09.2015 r. lub dniu odwołania pełnomocnictwa". Pełnomocnictwo zostało złożone do akt 8 października 2015 r., opłacono je 9 października 2015 r. - obu tych czynności dokonano już po wygaśnięciu pełnomocnictwa. Pomimo tego pełnomocnik nadal dokonywał czynności w postępowaniu administracyjnym. W aktach administracyjnych nie ma dokumentów, z których wynikałoby, że [...] SA jest uprawniona do występowania w imieniu inwestora, tj. Województwa [...], brakuje też odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W kontekście powyższego skarżący ocenił, iż organy obu instancji nie zweryfikowały, czy ww. pełnomocnik jest należycie umocowany do reprezentowania inwestora czy dokonywane przez niego czynności (np. złożenie "Szkicu inwentaryzacji miejsc wskazanych przez zamawiającego" z 21 sierpnia 2015 r.) mają moc wiążącą. Podniósł także, iż w odwołaniu wskazywał na fakt korzystania przez organ I instancji z kserokopii dokumentów zamiast oryginałów. Powoływał się też na korespondencję prowadzoną z Wojewodą, według którego nie wpłynęło zgłoszenie robót budowlanych niewymagających pozwolenia budowlanego co do jego działki i jej bezpośredniego sąsiedztwa. Tymczasem w zaskarżonej decyzji GINB wskazuje, że zgłoszenie jednak się znalazło. Wskazał dalej, iż decyzja organu I instancji zawiera mnóstwo błędów, które skrupulatnie wymienił i omówił. W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy roboty budowlane polegające na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej zostały zrealizowane przez inwestora na działce nr [...] wzdłuż pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...], czy też na działce nr [...] (stanowiącej własność skarżącego). Nadto, czy wykonane roboty budowalne były samowolne. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA 428/01). W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż wnioskiem z 13 lipca 2015 r. (data wpływu do organu I instancji) skarżący wniósł o kontrolę legalności robót budowlanych polegających na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej na jego działce nr [...] w miejscowości B.. W wyniku rozpoznania ww. wniosku właściwe w sprawie organy nadzoru budowlanego (WINB i GINB) ostatecznie orzekły o umorzeniu postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego oceniając, iż postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, z uwagi na wykonanie opisanych wyżej robót budowlanych legalnie, na podstawie zgłoszenia inwestora i zgodnie z tym zgłoszeniem. Analiza przedstawionych przy skardze akt administracyjnych doprowadziła Sąd do wniosku, iż podjęte przez organy decyzje są zasadne. Z akt wynika bowiem, iż 9 marca 2015 r. inwestor złożył do Wojewody zgłoszenie (uzupełnione 3 grudnia 2015 r.) zamiaru prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie telekomunikacyjnej linii kablowej w granicach pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] w km 0+000 – 6+190 oraz drogi krajowej nr [...] w km 137+500 -138+370, w relacji IDM, 06/17 WD-B S. [...] - 6i B. na działkach nr (...)[...],[...]w obrębie B. [...],[...] w obrębie B. [...] położonych w jednostce ewidencyjnej gmina G. [...] w ramach budowy Regionalnej Sieci Szerokopasmowej "Internet dla [...]". W odniesieniu do wskazanego zgłoszenia organ architektoniczno-budowlany (Wojewoda) nie zgłosił sprzeciwu (zaświadczenie z [...] kwietnia 2015 r.). Ponadto w toku przeprowadzonych przez WINB oględzin (19 sierpnia 2015 r.) ustalono, iż ww. roboty zostały wykonane zgodnie z ww. zgłoszeniem. Wskazać w tym miejscu należy, iż kluczową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy była kwestia sytuowania ogrodzenia działki nr [...], które jak podnoszą organy, czemu oponuje skarżący, zostało zrealizowane w pasie drogi wojewódzkiej nr [...]. Sądowi z urzędu znane jest ww. zagadnienie, było ono bowiem przedmiotem oceny w postępowaniu sądowym w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt VIII SA/Wa 212/17, dotyczącej skargi skarżącego na decyzje organów nadzoru budowlanego odpowiednio nr [...] z [...] września 2016 r. (PINB) i nr [...] z [...] grudnia 2016 r. (WINB) w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. Postępowanie to zostało wszczęte z urzędu. W uzasadnieniu wyroku podjętego w ww. sprawie sądowej Sąd uznał, iż prawidłowe są ustalenia dokonane przez organy nadzoru budowlanego, z których wynika, że sporne ogrodzenie zostało wykonane na podstawie skutecznego zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w K., niemniej jednak wobec zmiany lokalizacji, ogrodzenie wykonane zostało niezgodnie z tym zgłoszeniem. Według zgłoszenia skarżący uprawniony był do budowy ogrodzenia w granicach działki nr ewid. [...]. Z ustaleń organów wynikało natomiast (oględziny z 2 grudnia 2015 r.), że podmurówka pod ogrodzenie znajduje się w odległości ok. 3,10 m od krawędzi drogi wojewódzkiej [...]. Ponadto w odległości ok. 0,40 - 0,45 m od podmurówki pod ogrodzenie działki nr ewid. [...] w kierunku drogi wojewódzkiej [...] znajduje się ogrodzenie o konstrukcji drewnianej uzupełnione siatka ogrodzeniową. Przebieg granicy działki nr ewid. [...] obręb B., stanowiącej własność skarżącego został zweryfikowany i ustalony przez organy nadzoru geodezyjnego, na podstawie dokumentacji uzyskanej z powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w K.. Powyższe ustalenia prawidłowo doprowadziły organy nadzoru budowlanego do stwierdzenia, że skarżący wykonał sporne ogrodzenie niezgodnie ze zgłoszeniem, zmieniając jego lokalizację (poza granicami działki nr ewid. [...] w pasie drogi wojewódzkiej nr [...], na działce [...]). Jednocześnie skarżący nie posiadał zezwolenia właściwego zarządcy ww. drogi publicznej na takie zlokalizowane ogrodzenia. Z przywołanego wyroku podjętego w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 212/17 wynika zatem, iż zrealizowane przez wnioskodawcę ogrodzenie sytuowane zostało nie na stanowiącej jego własność działce nr ewid. [...], lecz w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] na działce [...]. W konsekwencji zrealizowanie robót budowlanych związanych z budową spornej telekomunikacyjnej linii kablowej pod ogrodzeniem, wbrew twierdzeniom skarżącego nie zostało wykonane na jego nieruchomości. W świetle powyższego za niezasadne uznać należy podnoszone w tej kwestii zarzuty skargi dotyczące naruszenia: art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 6 i art. 7 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania (art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 12 § 1 w związku z art. 35 § 1 i § 3 w związku z art. 36 § 1 i § 2, art. 61 § 3 i § 4, art. 77 § 1 w związku z art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.) Sąd stwierdza, iż nie są one trafione. Od momentu złożenia przez wnioskodawcę wniosku był on zawiadamiany przez organy o poszczególnych podejmowanych w postępowaniu czynnościach. I tak wnioskodawca był informowany o przekazaniu jego wniosku według właściwości do WINB – pisma z 14 maja i 9 lipca 2015 r. W dniu 28 lipca 2015 r. doręczono mu zawiadomienie o oględzinach, w których skarżący uczestniczył. W dniu 21 lutego 2017 r. (data doręczenia) skarżący został poinformowany o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i zgłoszenia żądań. Chybiony jest zarzut dotyczący nie doręczenia wnioskodawcy protokołu z oględzin, jest to dokument znajdujący się w aktach sprawy, wytworzony przez WINB, nie doręczany z urzędu stronom postępowania. Natomiast Sąd nie dopatrzył się wniosku skarżącego o wydanie jego odpisu, czy też kserokopii. Sąd stwierdza, iż w sprawie zebrany został kompletny materiał dowodowy, który został wszechstronnie oceniony przez orzekające organy zarówno I jak i II instancji. Także uzasadnienia decyzji nie budzą wątpliwości, zawierają one wszystkie elementy wymienione w art. 107 § 3 k.p.a. i w sposób wystarczający wyjaśniają stan faktyczny i prawny sprawy, z uwzględnieniem oceny istotnych dla sprawy dowodów. Zarzuty dotyczące bezczynności organu I instancji w rozpoznaniu wniosku, jak również nie zachowania ustawowego terminu załatwienia sprawy, aczkolwiek zasadne, pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, były istotne w postępowaniu sądowym dotyczącym bezczynności WINB (sygn. akt VIII SAB/Wa 63/16). Nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący oparcia decyzji przez organ I instancji na kserokopiach, jak bowiem zasadnie wskazał GINB, na etapie postępowania odwoławczego zgromadził oryginały dokumentów i one stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Sąd nie dopatrzył się także wadliwości w udzieleniu przez inwestora pełnomocnictwa dla R. J. i skuteczności reprezentacji w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) orzekł jak w sentencji.