VIII SA/Wa 813/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Poczty Polskiej Spółka Akcyjna Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) podwyższoną o kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem 23% podatku od towarów i usług Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 sierpnia 2014 r. sygn. akt VIII SO/Wa 10/14 ustanowiono dla K. K. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na postanowienie Dyrektora Poczty Polskiej Spółka Akcyjna Centrum Obsługi Finansowej w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego adwokata K. S. Wyznaczona pełnomocnik w dniu 29 września 2014 r. wniosła w imieniu skarżącego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie zawierało wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt II FZ 1797/14 oddalił zażalenie. Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 813/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. K. na powołane na wstępie postanowienie Dyrektora Poczty Polskiej Spółka Akcyjna Centrum Obsługi Finansowej. Na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. aplikant radcowski działający z substytucji wyznaczonego pełnomocnika wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Wedle z kolei § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna to 120 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat K. S., polegała na sporządzeniu i wniesieniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2014 r. oraz udział w rozprawie przed Sądem pierwszej instancji, dlatego też należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł, oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.