VIII SA/Wa 86/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego i jej zabezpieczenia na majątku podatnika oddala skargę. Decyzją z [...] listopada 2016 r., po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka" lub "skarżąca"), Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IC") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej także: "Naczelnik UC" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2016 r. Przedmiotem tych decyzji było orzeczenie o zabezpieczeniu na majątku skarżącej wykonania zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2015 r. i określenie przybliżonej kwoty tego zobowiązania za ten miesiąc w wysokości [...] zł oraz przybliżonej kwoty odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Dyrektor IC wskazał art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 2 pkt 2, § 3 i § 4 w związku z art. 33a § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Op"). Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Naczelnik UC postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2015 r. w związku z cofnięciem zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego decyzją tego organu z dnia [...] maja 2015 r. i zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, które następuje również z dniem cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. W toku prowadzonego postępowania, w oparciu o informacje pochodzące w ustaleń śledztwa w sprawie [...], prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w B. stwierdzono, iż w halach magazynowych skarżącej ujawniono susz tytoniowy – głównie w postaci sprasowanych liści ([...] kg) oraz krajankę tytoniową ([...] kg), stanowiące wyroby akcyzowe. Powyższe okoliczności stały się podstawą do zabezpieczenia przyszłych zobowiązań podatkowych na majątku podatnika, przy porównaniu wielkości zobowiązań do sytuacji finansowej i majątkowej podatnika i uznaniu, że zachodzą przesłanki z art. 33 § 1 Op. Zdaniem organu I instancji, wystąpiła uzasadniona obawa, że skarżąca nie wykona swoich zobowiązań podatkowych, gdyż ich kwota przekracza posiadany przez Spółkę majątek, o czym świadczy dokonana analiza sytuacji finansowo - majątkowej skarżącej. Wystąpiły zatem przesłanki do zastosowania przepisów art. 33 § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 Op. Dla ustalenia przybliżonej kwoty zobowiązania przyjęto ww. krajankę tytoniową, co do której nie ma wątpliwości co do własności skarżącej, tożsamości oraz ilości. W tych okolicznościach organ I instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. orzekł o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym za maj 2015 r. na majątku skarżącej oraz określił przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego na wartość [...] zł i kwotę odsetek w wysokości [...] zł. W odwołaniu od decyzji Naczelnika UC, Spółka, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania postawiła zarzuty naruszenia art. 33 § 1, § 2 pkt 2 i § 3 oraz art. 33 § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 99 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r r. o podatku akcyzowym oraz art. 120, art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w sytuacji, w której przepisy prawa nie dają możliwości zaistnienia w stosunku do Spółki takiego zobowiązania, jak i art. 120, art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 2 i 7 ust. 1 Konstytucji RP poprzez wydanie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w sytuacji, w której (gdyby przyjąć, że takie zobowiązanie mogłoby zaistnieć) zobowiązanie powstało nie z winy Spółki, ale z wyłącznej winy organów władzy publicznej, tzn. Prokuratury Okręgowej w B. oraz Straży Granicznej. Dyrektor IC, utrzymując w mocy decyzję Naczelnika UC, przedstawił ramy prawne rozpoznawanej sprawy. Na tle wykładni art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 Op wywiódł, że wystąpiły przesłanki do określenia skarżącej przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2015 r. w wysokości [...]zł oraz przybliżonej kwoty odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł i orzeczenia o zabezpieczeniu tych kwot na majątku Spółki. W toku kontroli podatkowej ustalono, iż podatnik w deklaracjach dla podatku akcyzowego od suszu tytoniowego zgłaszał sprzedaż suszu tytoniowego od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] listopada 2013 r., przy czym sprzedana ilość suszu tytoniowego była zgodna z ilością deklarowaną. Ustalono jednocześnie, iż od grudnia 2013 r. kontrolowany deklaracji AKC-ST nie składał. W dniu [...] marca 2015 r. na posesji, w obrębie której skarżąca prowadziła działalność gospodarczą w formie składu podatkowego, funkcjonariusze [...] Oddziału Straży Granicznej przeprowadzili przeszukanie. W toku tych czynności zatrzymano wyroby akcyzowe znajdujące się zarówno w pomieszczeniach składu podatkowego, jak i poza składem podatkowym. Wśród zatrzymanych rzeczy znalazły się wyroby akcyzowe w postaci suszu tytoniowego na różnym etapie przetworzenia oraz krajanki tytoniowej. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2015 r. W toku postępowania ustalono, że na posesji, stanowiącej siedzibę skarżącej znajdowało się [...] kg suszu tytoniowego, tj. wyrobu akcyzowego, od którego skarżąca nie zapłaciła podatku akcyzowego. Przy określeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, Naczelnik UC zastosował stawkę akcyzy wynikającą z dyspozycji art. 99a ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym (to jest [...] zł/kg) i na tej podstawie dokonał wyliczeń przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2015 r. Zdaniem organu odwoławczego, znaczna wysokość przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego ([...] zł plus odsetki za zwłokę – [...]zł) świadczy o tym, że wystąpiła uzasadniona obawa ich niewykonania przez Spółkę. Dyrektor IC powołał się nadto na włączone do akt niniejszej sprawy dokumenty ze śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w B. (sygn. akt [...]), z których wynika, że skarżąca podjęła szereg czynności związanych z wyzbyciem się swojego majątku, w tym zawarła szereg umów przewłaszczenia składników swojego majątku na rzecz wierzycieli, tj. przeniosła władztwo nad rzeczami ruchomymi na inne podmioty gospodarcze za zaległe, nieuregulowane zobowiązania powstałe od roku 2008. Na podstawie czterech umów przewłaszczenia rzeczy ruchomych skarżąca przeniosła prawa własności na rzecz: Firmy Wielobranżowej "[...]" D. S., E. C.. [...] M. C. oraz [...] Poland Spółka z o.o. przeniesienie praw własności umowami miało stanowić zabezpieczenie wierzytelności: łącznie na kwotę [...]euro z tytułu umowy gwarancyjnej z dnia [...] listopada 2014 r., na kwotę [...] zł z tytułu umowy najmu nieruchomości z dnia [...] września 2002 r. za faktury wystawione w okresie od [...] października 2008 r. do [...] czerwca 2015 r., łącznie na kwotę [...] zł z tytułu nieopłaconych faktur z tytułu sprzedaży towarów i usług wystawionych w okresie od [...] grudnia 2009 r. do [...] maja 2015 r., łącznie na kwotę [...] zł z tytułu nieopłaconych w całości lub w części faktur wystawionych w roku 2014. Dokonała również sprzedaży szeregu ruchomości, nieprzetworzonego surowca tytoniowego o wartości w przeliczeniu około [...] zł. Okoliczności te, zdaniem organu odwoławczego świadczą o tym, że Spółka całkowicie utraciła płynność finansową, tj. utraciła zdolność do wywiązywania się (spłacania) w terminie najbardziej wymagalnych (krótkoterminowych) zobowiązań (np. związanych z zapłatą kontrahentom za wyroby i usługi, itp.). Dodatkowo z informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym (www.krs-online.com.pl) wynika, że skarżąca nie złożyła sprawozdania finansowego za rok 2014, co zdaniem Dyrektora IC świadczy o możliwości utrudnienia lub udaremnienia egzekucji. Podkreślił, że w stosunku do Spółki prowadzone są nadto czynności komornicze na rzecz wierzycieli, tj. Zrzeszenia Producentów Tytoniu w K. i Okręgowego Związku Plantatorów Tytoniu w K.. Ostatnie roczne sprawozdanie finansowe skarżąca złożyła za okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. Strona zaniechała zatem składania ww. sprawozdań za rok 2014 i 2015. W rubryce Działu 4 widnieją również zapisy o zaległościach na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości [...] zł, w stosunku do których prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Wobec Spółki wydana została również ostateczna decyzja w trybie art. 33 Op za inne okresy rozliczeniowe. Pozostałe zarzuty odwołania Dyrektor IC uznał za chybione. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodziła się Spółka. Pismem z [...] grudnia 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autor skargi (doradca podatkowy), występując o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, postawił zarzuty naruszenia przepisów: - art. 33 § 1, § 2 pkt 2 oraz § 3 oraz art. 33 § 4 pkt 2 Op w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 2) ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.; określana także jako: "ustawa o podatku akcyzowym") poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w sytuacji, w której przepisy prawa nie dają możliwości zaistnienia w stosunku do Spółki takiego zobowiązania, które taka decyzja mogłaby zabezpieczać; - art. 120, art. 121 § 1 Op oraz art. 2 i 7 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w sytuacji, w której (gdyby przyjąć, że takie zobowiązanie mogłoby zaistnieć) zobowiązanie powstało nie z winy Spółki, ale z wyłącznej winy organów władzy publicznej, tzn. Prokuratury Okręgowej w B. oraz Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, iż posiadanie przez Spółkę wskazanego przez organy półproduktu przeznaczonego do produkcji papierosów, a nie do sprzedaży detalicznej nie może skutkować powstaniem wobec Spółki zobowiązania podatkowego, ponieważ nie istnieje stawka, na której można by tą krajankę opodatkować. Wskazano też, iż Spółka była w posiadaniu półproduktu w dniu odebrania jej statusu podmiotu prowadzącego skład podatkowy wbrew swojej woli, gdyż ze względu na działania Prokuratury Okręgowej w B. oraz Straży Granicznej nie była w stanie jej przewieźć do innego składu podatkowego. Odpowiadając na skargę, Dyrektor IC podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o oddalenie skargi. Zauważył, że zarzuty skargi zasadniczo stanowią powtórzenie zarzutów odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Dodać należy, że w świetle art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "ppsa") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania podatkowego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Wyjaśnione zostały motywy podjętej decyzji, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wystarczająca do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy zasadności zabezpieczenia na majątku skarżącej określonej w decyzji organu I instancji przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2015 r. w wysokości [...]zł oraz przybliżonej kwoty odsetek za zwłokę w wysokości [...]zł. Organy celne w toku wszczętego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2015 r. ustaliły, że na posesji, stanowiącej siedzibę Spółki znajdowało się [...]zł suszu tytoniowego, stanowiącego wyrób akcyzowy, od którego skarżąca nie zapłaciła podatku akcyzowego. Przy zastosowaniu stawki, o której mowa w art. 99a ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym określono z tego tytułu przybliżoną kwotę podatku akcyzowego za maj 2015r. w kwocie [...] zł plus odsetki w kwocie [...] zł. Spółka podjęła nadto szereg czynności prowadzących do wyzbycia się jej majątku ruchomego poprzez przewłaszczenie składników tego majątku na rzecz swoich wierzycieli w celu zabezpieczenia ich wierzytelności: łącznie na kwotę [...]euro z tytułu zawartej umowy gwarancyjnej z dnia [...] listopada 2014 r., na kwotę [...] zł z tytułu umowy najmu nieruchomości z dnia [...] września 2002 r. za faktury wystawione w okresie od [...] października 2008 r. do [...] czerwca 2015 r., łącznie na kwotę [...] zł z tytułu nieopłaconych faktur z tytułu sprzedaży towarów i usług wystawionych w okresie od [...] grudnia 2009 r. do [...] maja 2015 r. i łącznie na kwotę [...] zł z tytułu nieopłaconych w całości lub w części faktur wystawionych w roku 2014. Dokonała także sprzedaży ruchomości, nieprzetworzonego surowca tytoniowego o wartości około [...] zł. W ocenie organu odwoławczego utraciła zatem płynność finansową, tj. utraciła zdolność do wywiązywania się (spłacania) w terminie najbardziej wymagalnych (krótkoterminowych) zobowiązań (np. związanych z zapłatą kontrahentom za wyroby i usługi, itp.). Nie złożyła również sprawozdania finansowego za rok 2014 i 2015. Organ odwoławczy wskazał także, iż w stosunku do Spółki prowadzone są czynności komornicze na rzecz wierzycieli, tj. Zrzeszenia Producentów Tytoniu w K. i Okręgowego Związku Plantatorów Tytoniu w K.. Ostatnie roczne sprawozdanie finansowe skarżąca złożyła za okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. W rubryce Działu 4 widnieją również zapisy o zaległościach na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości [...]zł, w stosunku do których prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Wobec Spółki wydana została również ostateczna decyzja w trybie art. 33 Op za inne okresy rozliczeniowe (od dnia [...] września 2012 r. do dnia [...] marca 2015 r.) na kwotę [...]zł wraz z odsetkami w wysokości [...]zł. W tych okolicznościach w ocenie organu odwoławczego zachodzi realna obawa, że Spółka nie zapłaci swoich zobowiązań z tytułu podatku akcyzowego za maj 2015 r. z uwagi na wysokość przybliżonej kwoty zobowiązania ([...]zł) i odsetek ([...]zł). Powyższe zaś uzasadnia uznanie za spełnioną przesłankę przewidzianą w art. 33 § 1 Op, uzasadniającą wydanie decyzji o zabezpieczeniu. Zdaniem autora skargi, wskazane przez organy okoliczności nie dają podstaw do wydania zaskarżonych decyzji, albowiem nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wydanie decyzji o zabezpieczeniu, gdyż przepisy prawa nie dają możliwości zaistnienia w stosunku do Spółki zobowiązania, które decyzja mogłaby zabezpieczać. W przypadku przyjęcia, iż zobowiązanie takie mogłoby zaistnieć, powstało ono nie z winy Spółki, ale wskutek działania organów władzy publicznej. Zgodnie z art. 33 § 1 Op, zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika (...), jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności, gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję (...). W myśl art. 33 § 2 Op (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji), zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji: 1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego; 2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego; 3) określającej wysokość zwrotu podatku. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu (...) podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (§ 3). W takim przypadku, organ na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu: 1) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 1; 2) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2 (§ 4). Z treści powołanych przepisów wynika, że w celu dokonania zabezpieczenia istotne jest spełnienie przesłanki, o której mowa w art. 33 § 1 Op. Jest nią uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Pojęcia tego ustawodawca nie zdefiniował. Wskazał jednak, że są to: trwałe nieuiszczanie zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Wystąpienie jednej ze wskazanych okoliczności uzasadnia obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Zasadne wówczas jest wydanie decyzji o zabezpieczeniu, w której należy opisać okoliczności, które zadecydowały o dokonaniu zabezpieczenia, a także dane dotyczące podstawy opodatkowania (przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego z odsetkami za zwłokę). Zdaniem Sądu, organy trafnie przyjęły, że została spełniona przesłanka dokonania zabezpieczenia wymieniona w art. 33 § 1 Op (uzasadniona obawa, że nie zostanie wykonane zobowiązanie). Świadczy o tym zarówno wysokość określonej w decyzji przybliżonej kwoty zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego za maj 2015 r. ([...]zł plus odsetki w wysokości [...]zł), a zatem wbrew twierdzeniom skarżącej wykazały, zgodnie z art. 33 § 4 pkt 2 Op, istnienie przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych i kwoty odsetek za zwłokę należnych od tych zobowiązań na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Dyrektor IC trafnie wskazał na fakt, że zasadność wydania decyzji o zabezpieczeniu przez Naczelnika UC potwierdza dokonana analiza sytuacji majątkowej i finansowej Spółki, która prowadzi do wniosku, że skarżąca nie będzie w stanie uregulować zobowiązań (zaległości) podatkowych, o których mowa w zaskarżonej decyzji. Przesłanką zabezpieczenia jest "uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane". Ustawodawca nie zdefiniował tego pojęcia. Przykładowo wymienia sytuacje, które mogą rodzić uzasadnioną obawę. W pierwszym przypadku chodzi o nieuiszczanie zobowiązań podatkowych, przy czym musi ono mieć charakter trwały, w drugim o zbywanie majątku. Ordynacja podatkowa z kolei nie definiuje pojęcia "trwale", o którym mowa w pierwszej przesłance. W języku potocznym słowo "trwale" oznacza w ciągu długiego, dłuższego czasu, na długi, dłuższy czas, na długo, na stałe, stale (Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, t. III, Warszawa 1981, s. 539). Trwałe, zatem nieregulowanie zobowiązań wystąpi wtedy, kiedy wierzyciel będzie zmuszony prowadzić egzekucję administracyjną zaległości podatkowych lub opóźnienie w ich regulowaniu będzie przekraczało dłuższy czas (por. B. Dauter (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 241). W konsekwencji za trafny uznać należy pogląd, że zwrot "trwałe nieuiszczanie wymagalnych zobowiązań" określa stan, w którym zobowiązania nie są wykonywane, a jednocześnie, na podstawie informacji o sytuacji ekonomicznej dłużnika wiadomo, że nie będzie on miał w dającej się przewidzieć przyszłości środków na wykonanie zobowiązań (B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Toruń 2007, s. 292). Natomiast okoliczność zbywania przez podatnika majątku uzasadnia obawę, że zobowiązanie podatkowe może nie zostać wykonane, w szczególności wtedy, gdy dochodzi do uszczuplenia jego majątku, co utrudni lub uniemożliwi ewentualną egzekucję (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2015 r., I FSK 538/14). Podkreślić też należy, że wyliczenie zawarte w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi jedynie egzemplifikację wybranych okoliczności, które mogą uzasadniać stan "obawy" niewykonania zobowiązania podatkowego. Dokonanie zabezpieczenia w trybie tego przepisu może nastąpić w każdej sytuacji, w której zachodzi uzasadniona obawa niewywiązania się przez podatnika z zobowiązania podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2015 r., II FSK 1195/14). Organy podatkowe mogą za pomocą wszelkich argumentów, popartych ustalonymi w sprawie okolicznościami, wykazywać, że istnieje groźba niewykonania zobowiązania podatkowego w przyszłości, uzasadniająca sięgnięcie do instytucji zabezpieczenia (por. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009 r., I FSK 1383/08). W decyzji o zabezpieczeniu organ podatkowy określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, obliczoną według posiadanych (w momencie wydawania decyzji) danych, oraz wysokość odsetek za zwłokę należnych od zaległości podatkowej (art. 33 § 4 Op). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny: "Obowiązek określenia w decyzji przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego nałożony na organy podatkowe w przepisie art. 33 § 3 Ordynacji podatkowej powinien być zrealizowany w taki sposób, by fakt ziszczenia się tej przesłanki mógł podlegać kontroli sądowej. Wprawdzie postępowanie to nie ma charakteru zastępczego do postępowania wymiarowego, to jednak ustawodawca nałożył w tym przypadku przynajmniej obowiązek uprawdopodobnienia, że zaległość w określonej w sposób przybliżony wysokości istnieje" (wyrok NSA z 19 stycznia 2000 r., I SA/Gd 1780/99, Temida (CD), Sopot 2003). Tak więc, wykazanie przez organ tego, że w wyniku postępowania podatkowego mogą zostać określone zobowiązania podatkowe w wysokości wyższej, niż dotychczas deklarowane przez podatnika ma charakter poddającego się weryfikacji uprawdopodobnienia, nie zastępuje bowiem decyzji wymiarowych. W ocenie Sądu, uprawdopodobnienie powstania zaległości jest przekonywujące i wystarczające. Organy w toku prowadzonego wobec Spółki postępowania ustaliły, iż w siedzibie skarżącej znajdowało się [...]kg suszu tytoniowego, który jest wyrobem akcyzowym, a od którego nie została uiszczona akcyza. Do wyliczenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego zastosowały stawkę akcyzy wynikającą z art. 99a ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym. Szczegółowo przy tym przedstawiły okoliczności faktyczne w tym zakresie. Prawidłowo też wykazały, iż w rozpatrywanej sprawie zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie w podatku akcyzowym, z uwagi na znaczną kwotę nie zostanie wykonane. Z ustaleń wynikało, że Spółka wyzbyła się majątku poprzez przewłaszczenie jego składników na rzecz swoich wierzycieli. Dokonała także sprzedaży ruchomości oraz nieprzetworzonego surowca tytoniowego o wartości około [...]zł. Biorąc pod uwagę powyższe, z jednoczesnym uwzględnieniem kwot tych wierzytelności, ich rodzaju, jak i okresu z którego pochodzą (najdawniejsze pochodzą z 2008 r., podczas gdy umowa przewłaszczenia datowana jest na [...] czerwca 2015 r.), trafna jest ocena organu odwoławczego o utracie przez skarżącą płynności finansowej, tj. utracie zdolności do wywiązywania się (spłacania) w terminie najbardziej wymagalnych (krótkoterminowych) zobowiązań (np. związanych z zapłatą kontrahentom za wyroby i usługi, itp.). Jak wyżej wskazano o spełnieniu przesłanki istnienia uzasadnionej obawy, że zobowiązane nie zostanie wykonane mogą świadczyć różne okoliczności, przykładowo tylko wskazane w treści przepisu. Dokonana analiza stanu majątku skarżącej i podejmowanych przez Spółkę działań mających bezpośredni wpływ na jego stan i możliwość wykonania zobowiązania doprowadziła do prawidłowej oceny wypełnienia wskazanej w art. 33 § 1 Op przesłanki, o której mowa. Podkreślenia wymaga, że zarówno w złożonym odwołaniu, jak i w skardze Spółka nie wskazała majątku, który pozwalałby na wykonanie zobowiązania podatkowego. Obowiązkiem orzekających w sprawie organów było wykazanie istnienia uzasadnionej obawy, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Okoliczność ta poprzez ustalenie braku majątku nieruchomego i wyzbycie się ruchomości na poczet zaległych wierzytelności i tym samym utratę płynności finansowej została wykazana. W świetle powyższych wywodów nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut, że organ nie wykazał prawdopodobieństwa powstania zobowiązania podatkowego. Wbrew tym twierdzeniom ustalenia organów podatkowych wskazują na cofnięcie z dniem [...] maja 2015 r. zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego oraz posiadanie krajanki tytoniowej w ilości [...]kg, od której akcyza nie została uiszczona. Okoliczności te nie są kwestionowane, a skarga opiera się na twierdzeniu, iż brak jest podstaw do określania zobowiązania podatkowego, gdyż nie ma stawki, na podstawie której krajankę mowa można opodatkować. Autor skargi wskazuje przy tym na naruszenie art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy organy prawidłowo do ustalenia przybliżonej kwoty zobowiązania zastosowały stawkę z art. 99a ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym prawdopodobieństwo zaistnienia zobowiązania, objętego zabezpieczeniem zostało wykazane. Działania organów są wystarczające do prawidłowego zastosowania w realiach niniejszej sprawy art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3, § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej, której przedmiotem jest wyłącznie decyzja o zabezpieczeniu. Tym samym wystarczające jest uprawdopodobnienie istnienia zaległości w przybliżonej wysokości. Zarzuty skargi nie zasługiwały zatem na uwzględnienie, zarówno w zakresie zastosowania art. 33 Op w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, jak i co do naruszenia art. 120, art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Organ podatkowy zgromadził w sprawie wystarczający materiał dowodowy do podjęcia rozstrzygnięcia. Rozpatrując ten materiał, nie pominięto żadnych istotnych dowodów. Za pomocą logicznej, wspartej okolicznościami sprawy argumentacji, organ wykazał bezpodstawność twierdzeń strony. Okoliczność, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego jest przy tym dla podatnika niekorzystna, nie oznacza, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa i narusza zasadę zaufania do organów podatkowych. Dokonana ocena dowodów nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Organ wskazał przy tym na przyczynę odmiennej od podatnika oceny zgromadzonych dowodów, a oceny tej dokonał w powiązaniu z pozostałymi dowodami, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżąca, za pomocą dostępnych jej środków dowodowych, nie zanegowała skutecznie ustaleń organów podatkowych, prowadząc jedynie z nimi polemikę. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Dyrektora IC Sąd nie dopatrzył się wystąpienia przesłanek uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Prawidłowo ustalone okoliczności faktyczne uzasadniały bowiem zastosowanie przez organy przepisów art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3 oraz § 4 pkt 2 Op. Wykładni tych przepisów organy podatkowe orzekające w sprawie dokonały prawidłowo. Fakt, że zobowiązania Spółki z tytułu akcyzy, o których mowa w zaskarżonej decyzji, jak i okoliczności ich powstania mają charakter sporny, nie ma żadnego wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Z tego też względu podnoszona w tej mierze argumentacja skarżącej nie może stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.