VIII SA/Wa 860/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w wniosku W. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na broń postanawia : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Pismem z dnia [...] listopada 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W. K. (dalej skarżący) wniósł skargę na w/w decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na broń. Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwanie odebrała żona skarżącego w dniu [...] stycznia 2010 r. W dniu [...] stycznia 2010 r. skarżący uiścił wpis sądowy. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. odrzucono skargę W. K. z powodu uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2010 r. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z którego treści jednak wynika, iż w istocie jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego żona, zaś on z jego treścią zapoznał się dopiero w dniu [...] stycznia 2010 r., w związku z tym od tej daty powinno liczyć się termin do uiszczenia wpisu, w związku z czym uiszczony przez niego wpis został uiszczony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a) - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z cytowanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiąjącej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek w dniu [...] lutego 2010 r., natomiast - jak wynika z treści wniosku - o fakcie niezachowania terminu dowiedział się z postanowienia odrzucającego skargę, które odebrała jego kuzynka w dniu [...] lutego 2010 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został w ustawowym terminie. Oceny wymaga przesłanka braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiający dokonanie czynności procesowej w przewidzianym dla niej terminie. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu winny być uprawdopodobnione, nie zaś wykazane. Aby przywrócić termin wystarczy zatem niepewność, że strona nie zachowała go bez swojej winy, ile prawdopodobieństwo, że mogła go nie zachować. Jednak prawdopodobieństwo to musi wynikać z pewnych obiektywnych przesłanek, których w bieżącej sprawie nie stwierdzono. Skarżący swoje przekonanie o zasadności przywrócenia terminu opiera wyłącznie na stwierdzeniu, że początek biegu terminu do uiszczenia wpisu powinno się liczyć od faktycznego przekazania mu przez żonę przesyłki z Sądu, to jest od dnia [...] stycznia 2010 r. Stanowisko takie jest nieuzasadnione. W myśl art. 72 p.p.s.a. doręczający, jeżeli nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Skarżący nie kwestionował uprawnień żony do odbioru korespondencji w jego imieniu. Ponadto zauważyć należy, iż w wezwaniu wyraźnie wskazano, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a nie od dnia otrzymania go przez adresata. Skutecznego doręczenia przesyłki dokonano w dniu [...] stycznia 2010 r. Natomiast fakt późniejszego jej otrzymania przez skarżącego i to po upływie zaledwie 2 dni od daty odbioru nie stanowi o braku winy skarżącego w terminowym uiszczeniu wpisu. Skarżący należycie dbający o swoje interesy, po zapoznaniu się z pouczeniem powinien wyjaśnić, kiedy żona odebrała przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu. Skoro tego nie zrobił, to świadczy to o jego winie w postaci nieumyślnej – lekkomyślności lub niedbalstwie. Takie zachowanie skarżącego nie zasługuje na ochronę i nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. I FZ 220/08, LEX nr 478982). Przeszkoda w dokonaniu czynności bowiem trwała tylko 2 dni i skarżący przy zachowaniu należytej staranności mógł dokonać czynności w przepisanym terminie. W związku z powyższym Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu i w konsekwencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.