VIII SA/Wa 869/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącego A. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A. B. (dalej: skarżący) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: organ odwoławczy lub Dyrektor IC) z [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy po rozpatrzeniu odwołania decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: organ I instancji lub Naczelnik UC) z [...] listopada 2013 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy październik 2006 r. w wysokości [...] zł. Jako podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji wskazano przepisy: art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 2 pkt 1, art. 13 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 64, art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 z późn. zmianami, dalej: u.p.a.) oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 1-6, § 4 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. z 2004 r. nr 87, poz. 825 z późn. zmianami, dalej: rozporządzenie p.a.). Naczelnik UC przedstawił przebieg postępowania w sprawie. Dnia [...] kwietnia 2009 r. ten sam organ w wyniku postępowania wszczętego jeszcze w 2008 roku wydał decyzję nr [...] określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym za ten sam okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł. Decyzja tamta oparta była na ustaleniu, że skarżący nie przekazał w terminie oświadczeń nabywców oleju o jego przeznaczenie na cele opałowe zgodnie z wymogami § 4 ust. 1 rozporządzenia p.a. oraz przyjął od nabywców oświadczenia o przeznaczeniu tego oleju niezgodne z § 4 ust. 2 pkt 1 do 6 rozporządzenia p.a. nie weryfikując zawartych w nich danych, do czego był ustawowo upoważniony, a zatem przedmiotowa sprzedaż oleju opałowego bez pobrania stosownego oświadczenia nie upoważniała do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego jak dla oleju na cele opałowe. Konsekwencją było ustalenie, że skarżący nie dokonał wpłaty podatku akcyzowego w należytej wysokości. Tamta decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego K. K. w dniu [...].04.2009 r. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji z [...] kwietnia 2009 r., które to odwołanie Dyrektor IC postanowieniem z [...].12.2009 r. pozostawił bez rozpatrzenia. W wyniku wniesienia do tut. Sądu skargi na to ostatnie postanowienie Dyrektora UC, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15.09.2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 188/10 uchylił zaskarżone postanowienie. Dyrektor IC ponownie rozpoznając sprawę po wyroku WSA postanowieniem z [...].02.2011 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] kwietnia 2009 r. ze względu na to, że nie została ona skutecznie doręczona, a zatem nie weszła do obiegu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi od tego ostatniego postanowienia Dyrektora IC wyrokiem z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 454/11 oddalił skargę potwierdzając stanowisko Dyrektora IC, że decyzja Naczelnika UC z [...] kwietnia 2009 r. nie funkcjonuje w obrocie prawnym ze względu na to, że nie została doręczona podatnikowi. Rozpoznając sprawę ponownie Naczelnik UC przedmiotową w sprawie niniejszej decyzją z [...] listopada 2013 r. podobnie jak we wcześniejszej decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego ustalił, że skarżący nie przekazał w terminie oświadczeń nabywców oleju o jego przeznaczenie na cele opałowe zgodnie z wymogami § 4 ust. 1 rozporządzenia p.a. oraz przyjął od nabywców oświadczenia o przeznaczeniu tego oleju niezgodne z § 4 ust. 2 pkt 1 do 6 rozporządzenia p.a. nie weryfikując zawartych w nich danych, do czego był ustawowo upoważniony, a zatem przedmiotowa sprzedaż oleju opałowego bez pobrania stosownego oświadczenia nie upoważniała do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego jak dla oleju na cele opałowe. Konsekwencją było ustalenie, że skarżący nie dokonał wpłaty podatku akcyzowego w należytej wysokości, w związku z czym organ określił zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł. Skarżący wniósł do Dyrektora Izby Celnej w W. odwołanie od decyzji Naczelnika UC. W odwołaniu tym zarzucił: 1) nieuwzględnienie przedawnienia, 2) wadliwą wykładnię przepisów prawa materialnego polegająca na obciążeniu skarżącego skutkami wadliwie wypełnionych przez nabywców oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego w sytuacji, gdy nie miał prawnych możliwości ich weryfikacji, 3) błędne powoływanie się na pisma i dyrektywy dokumentów, które nie weszły do obrotu prawnego, 4) nieprawidłowe zastosowanie przepisów § 4 ust. 2 pkt 1-6 rozporządzenia p.a., które weszły w życie w 2009 r., a postępowanie dotyczyło 2006 r., 5) stronnicze przesłuchiwanie świadków – nabywców oleju i nieuwzględnienie tego, że zeznawali oni o zakupach oleju na stacji paliw w S., podczas gdy zakwestionowane oświadczenia dotyczyły zakupów oleju na stacji paliw skarżącego w W.. W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika UC. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia Dyrektor IC zauważył, że zgodnie z art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 2007 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, dalej: Ordynacja podatkowa lub O.p.) bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony, natomiast stosowanie do brzmienia art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Z kolei w myśl art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2 Ordynacji podatkowej lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ odwoławczy ustalił, że [...].08.2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. orzekł o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań na majątku skarżącego oraz określił przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych za 2006 r. w wysokości [...] zł. Na podstawie tej decyzji w dniu [...].08.2008 r. wystawiono zarządzenie zabezpieczenia, w związku z którym Dyrektor Izby Celnej w W. wystawił [...].10.2008 r. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. W konsekwencji tego bank przekazał [...].12.2008 r. na rachunek sum depozytowych Izby Celnej w W. kwotę [...] zł. Skarżący został o tym zawiadomiony ze skutkiem doręczenia na [...].12.2008 r. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego decyzjami z [...].04.2009 r., w tym wymienioną wyżej decyzją nr [...], określił zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2006 roku oraz wezwał skarżącego do uiszczenia zaległości podatkowych z tego wynikających. Decyzje z [...] kwietnia 2009 r. wpłynęły do Wydziału Egzekucji [...] maja 2009 r., a zatem po upływie terminu do spełnienia przesłanki z art. 154 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnych w administracji (w brzmieniu wówczas obowiązującym). Z tego też względu w przedmiotowej sprawie doszło do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. W toku postępowania egzekucyjnego dnia [...].05.2009 r. wystawiono zawiadomienie o zajęciu wierzytelności i zawiadomieniem z [...].05.2009 r. organ egzekucyjny zajął środki pieniężne zabezpieczone wcześniej w postępowaniu zabezpieczającym. Odpisy tytułów wykonawczych wraz z zajęciem wierzytelności nr [...] z dnia [...].05.2009 r. zostały doręczone skarżącemu [...] czerwca 2009 r. Skarżący [...].11.2009 r. wpłacił na konto Izby Celnej w W. kwotę w wysokości [...] zł, co spowodowało uregulowanie w całości zaległości objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym. W tej sytuacji organ uznał, że nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej i zaczął on biec na nowo od dnia [...] czerwca 2009 r. Dalej odnosząc się do kwestii przedawnienia Dyrektor IC powołał się na przepis art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wskazał, że postanowieniem z [...] czerwca 2009 r. wszczęto dochodzenie o przestępstwo skarbowe polegające na tym, że w okresie od stycznia do grudnia 2006 r. skarżący w ramach swojego przedsiębiorstwa dokonywał sprzedaży oleju opałowego w ilości [...] litrów i przyjmując od nabywców wadliwe oświadczenia o przeznaczeniu nie złożył stosownych deklaracji i nie uiścił należnego podatku akcyzowego, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności z tytułu podatku akcyzowego w wysokości [...] zł. Mając to na uwadze Naczelnik UC zawiadomieniem z [...] grudnia 2013 r. doręczonym [...] grudnia 2013 r. powiadomił skarżącego na podstawie art. 70 c Ordynacji podatkowej o tym, że termin przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego uległ zawieszeniu z dniem [...].06.2009 r. na skutek wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor IC zauważył, iż na skutek realizacji zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego i dokonanej przez skarżącego w dniu [...] listopada 2009 r. wpłaty, zaległości podatkowe skarżącego zostały uregulowane w całości, a więc jego zobowiązania podatkowe wygasły zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowując się dalej do odwołania organ odwoławczy przedstawił wykładnię stosownych przepisów ustawy o podatku akcyzowym, taką jak organ I instancji. Zauważył, że oprócz zakwestionowanego przez organ I instancji oświadczenia nabywcy o przeznaczeniu oleju opałowego również inne oświadczenia zawierały uchybienia, które nie pozwalały na zastosowanie do sprzedawanego na podstawie tych oświadczeń oleju obniżonych stawek akcyzy, gdyż zawierały niekompletne dane. Jednak mając na uwadze zakaz orzekania na niekorzyść strony wnoszącej odwołanie wynikający z art. 234 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu błędnej wykładni prawa organ odwoławczy obszernie zacytował wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 lutego 2014 r. sygn. akt I GSK 659/12. Odpowiadając na zarzut pytania świadków o niewłaściwą stację benzynową Dyrektor IC wyjaśnił, że zarzut ten jest bezpodstawny, gdyż świadków pytano o zakupy paliw w przedsiębiorstwie skarżącego z siedzibą w S. [...], nie zaś o zakupy w poszczególnych stacjach benzynowych. Ponadto świadkowie zaprzeczali, by podpisywali kwestionowane oświadczenia lub upoważniali kogoś do składania oświadczeń w ich imieniu. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na omówioną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. W skardze podniósł zarzut przedawnienia, wniósł o "oddalenie decyzji jako niezgodnej ze stanem prawnym i faktami". Domagał się też powtórnego przesłuchania świadków i "oddalenie wszystkich dowodów z przesłuchań świadków, w których to pytaniach organ podatkowy pierwszej instancji wprowadził w błąd świadków odnośnie miejsca zakupu oleju opałowego". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowa argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga jest uzasadniona. Podstawową kwestią, którą rozważył Sąd rozpoznając sprawę niniejszą, jest przedawnienie. W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Celnej w W. w sprawie niniejszej nie wykazał, że doszło do przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a organ I instancji tą kwestią w ogóle się nie zajmował. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, gdyby nie nastąpiła przerwa lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia, to do przedawnienia przedmiotowych w sprawie zobowiązań doszłoby z końcem 2011 r. Na wstępie należy zauważyć, że wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na skutek faktycznego zapłacenia zaległości podatkowych przez skarżącego, jak miało to miejsce w sprawie niniejszej, nie czyni indyferentną dla orzekania o zobowiązaniach podatkowych kwestii przedawnienia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku 7 sędziów z dnia 28 czerwca 2010 r. sygn. akt I FPS 5/09: "W sytuacji gdy zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług wygasło wskutek zapłaty (art. 59 § 1 pkt 1 O.p., nie można po upływie terminu przedawnienia określonego w art. 70 § 1 pkt 1 O.p., wbrew interesowi prawnemu podatnika, orzekać o wysokości tego zobowiązania podatkowego." Teza ta ma w pełni zastosowanie do przedmiotowego w sprawie niniejszej zobowiązania w podatku akcyzowym. Jak wskazał w tym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny, okoliczność, że podatnik wpłacił podatek, nie może w znaczący sposób pogorszyć sytuacji prawnej tego podmiotu w porównaniu z podatnikiem, który nie zrealizował swojego obowiązku podatkowego. Wykładnia przepisu art. 70 § 1 O.p. nie może dyskryminować podatnika, który wywiązuje się ze swoich obowiązków uiszczając daninę publicznoprawną, a preferować tych podatników, którzy tych obowiązków nie realizują. Sprzeciwia się temu zasada równości, wyrażona w art. 32 ust. 1 Konstytucji. O tym, czy dana decyzja jest korzystna, czy też pogarsza sytuację podatnika nie decydują tylko skutki decyzji dla konkretnego zobowiązania podatkowego, ale wszystkie konsekwencje dla sytuacji prawnej podatnika. Organ odwoławczy wywodzi, że [...] czerwca 2009 r. doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia z uwagi na to, że: 1) Naczelnik Urzędu Celnego w R. wydał [...].08.2008 r. decyzję o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych na podstawie art. 33 Ordynacji podatkowej i na podstawie tej decyzji zarządzenie zabezpieczenia skutkujące zabezpieczeniem w grudniu 2008 r. kwoty [...] zł z rachunku bankowego skarżącego; 2) na skutek wydania decyzji określającej przedmiotowe zobowiązanie podatkowe z dnia [...] kwietnia 2009 r. (wspomnianej wyżej), która to decyzja wpłynęła do Wydziału Egzekucji Urzędu Celnego [...].05.2009 r., doszło do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne zgodnie z art. 154 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.); 3) w dniu [...].05.2009 r. został wystawiony tytuł wykonawczy na podstawie decyzji z [...] kwietnia 2009 r., na podstawie którego wystawiono zawiadomienie o zajęciu i zajęto w ten sposób środki pieniężne zabezpieczone jak wyżej; 4) odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem został doręczony skarżącemu [...] czerwca 2009 r., co w ocenie organu odwoławczego spowodowało przerwanie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Takie stanowisko Dyrektora IC nie znajduje podstaw prawnych. W sprawie nie doszło do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Zgodnie z art. 154 § 4 u.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2009 r., to jest przed zmianą nadaną ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209 z 2008 r. poz. 1318, dalej: ustawa zmieniająca z 7 listopada 2008 r.) zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 33a i 33b ustawy - Ordynacja podatkowa, pod warunkiem że organ ten wystawi tytuł wykonawczy nie później niż przed upływem 14 dni od dnia wygaśnięcia decyzji lub od dnia doręczenia upomnienia, jeżeli doręczenie to było wymagane. Z kolei zgodnie z art. 33 a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej decyzja o zabezpieczeniu wydana na podstawie art. 33 (a więc wspomniana wyżej decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z [...] sierpnia 2008 r. o zabezpieczeniu) wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Należy zauważyć, że do decyzji o zabezpieczeniu i jej skutków (decyzji z sierpnia 2008 r. o zabezpieczeniu w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej), w tym co do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajecie egzekucyjne, miały zastosowanie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji sprzed zmiany dokonanej ustawą zmieniającą z 7 listopada 2008 r. z uwagi na treść art. 9 tej ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy (przed 1.01.2009 r.) stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i 2 (to jest Ordynacji podatkowej i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Z kolei zgodnie z art. 7 tej ustawy zmieniającej, do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie tej ustawy nie stosuje się art. 70 § 6 pkt 4 oraz § 7 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej (Ordynacji podatkowej) w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Tak więc w stosunku do przedmiotowych w sprawie zobowiązań, czynności związane z zabezpieczeniem nie powodowały zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Tak więc skoro nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania (wspominanej wyżej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] kwietnia 2009 r.) co ustalił wcześniej Sąd we wspomnianym wyżej wyroku i co zostało przyjęte przez organy obu instancji, to jest decyzji, o jakiej mowa w art. 33 a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, tym samym nie wygasła decyzja o zabezpieczeniu z [...] sierpnia 2008 r., a więc nie doszło do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego na zajęcie egzekucyjne na podstawie art. 154 § 4 u.p.e.a. Tytuł wykonawczy z [...] maja 2009 r. nie mógł zatem być wystawiony w związku z przekształceniem zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Nie mógł też być wystawiony na podstawie decyzji organu I instancji z [...] kwietnia 2009 r., po pierwsze z tego powodu, że decyzja ta nie została doręczona, a po drugie z uwagi na treść art. 239 a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym decyzja nieostateczna nie podlega wykonaniu, o ile nie nadano jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Zatem wadliwe jest ustalenie Dyrektora IC, że [...] czerwca 2009 r. doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej i że od tej daty zaczął biec od nowa 5-letni termin przedawnienia. Organ odwoławczy wskazał też, że nastąpiło z dniem [...] grudnia 2013 r. zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej z uwagi na wszczęcie postępowania karno-skarbowego dotyczącego przedmiotowego zobowiązania podatkowego, o czym Naczelnik Urzędu Celnego w R. powiadomił skarżącego zawiadomieniem z [...] grudnia 2013 r. wydanym w trybie art. 70 c Ordynacji podatkowej, które to zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu według organu w dniu [...] grudnia 2013 r. Wprawdzie nie może dojść do zawieszenia biegu terminu przedawnienia, jeśli ten termin już upłynął. Wobec tego, że organ odwoławczy - jak wyżej wykazano - nie wykazał, by doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia, wobec braku innych przyczyn przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia, przedawnienie nastąpiłoby z końcem 2011 roku i bieg terminu przedawnienia po tej dacie nie mógł by ulec zawieszeniu. Jednak nie wykluczając innych, nieujawnionych do tej pory przyczyn przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia przed końcem 2011 roku należy wskazać, że organ odwoławczy nie wykazał, by doszło do doręczenia skarżącemu zawiadomienia z [...].12.2013 r. Dowodem tego doręczenia ma być potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej na k. 109 akt administracyjnych. Jak wynika jednak z tego potwierdzenia, przesyłki tej nie odebrał skarżący, lecz K. K.. Tymczasem, co zostało ustalone w prawomocnych wyrokach tut. Sądu wspomnianych wyżej, K. K. nie był pełnomocnikiem skarżącego w sprawie dotyczącej przedmiotowego podatku akcyzowego. Na potwierdzeniu odbioru napisano przy tym adnotację, że skarżący odebrał przesyłkę osobiście. Nie został wiec spełniony wymóg prawidłowego doręczenia określony w art. 148 Ordynacji podatkowej. Wobec tego, że Dyrektor Izby Celnej w W. nie wykazał, że doszło do zawieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia upływającego 31 grudnia 2011 r., należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p. w związku z przepisami art. 70 § 1, § 4 i § 6 pkt 1 O.p. Naruszone też zostały wskazane wyżej przepisy prawa materialnego dotyczące przerwania biegu terminu przedawnienia przez zastosowanie przepisów w brzmieniu nie obowiązującym w przedmiotowej sprawie, jak też na skutek błędnej wykładni prowadzącej do wniosku, że doszło do przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. W sposób oczywisty takie naruszenia wpływające na ocenę tego, czy doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych przedmiotową decyzją, mają istotny wpływ na wynik sprawy. Wystąpiły zatem przesłanki, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy brak jest bowiem dowodów potwierdzających skuteczne przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 O.p. Ponownie rozpoznając sprawę, Dyrektor Izby Celnej w W. zobowiązany będzie przyjąć, że wskazywane do tej pory i znajdujące potwierdzenie w przedstawionych Sądowi aktach sprawy okoliczności, nie spowodowały przerwy, ani zawieszenia biegu terminu przedawnienia. W przypadku braku innych przyczyn zawieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia Dyrektor Izby Celnej w W. zobowiązany będzie uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie zgodnie z at. 233 § 1 pkt 2 lit a) Ordynacji podatkowej. Wobec przedstawionej kwestii przedawnienia, Sąd nie rozważał prawidłowości decyzji co do materialnoprawnych podstaw powstania przedmiotowych zobowiązań podatkowych i proceduralnej prawidłowości ich ustalenia, uznając to za przedwczesne. Jeśli organ odwoławczy ustali jednak inne przyczyny powodujące przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia i uzna za celowe rozważanie merytorycznych kwestii dotyczących przedmiotowych zobowiązań podatkowych, weźmie pod uwagę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 lutego 2015 r. sygn. akt SK 14/12. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c)., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zakres, w jakim uchylony akt nie może być wykonany, Sąd określił zgodnie z art. 152 u.p.p.s.a. (pkt 2). O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił mocą art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 u.p.p.s.a. w związku z § 6 pkt 1 i § 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), gdyż strona skarżąca reprezentowana była przed Sądem przez adwokata. Na łączną kwotę przysługujących do zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania Sąd zaliczył [...] zł tytułem wpisu stosunkowego od skargi, [...] zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.