VIII SA/Wa 869/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi M. W., Z. Z., B. M., S. K., L. M., B. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Postanowieniem z 6 sierpnia 2021 r. numer [...] M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "MWINB", "organ wojewódzki") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.; "P.b."), po rozpoznaniu zażaleń na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "organ powiatowy, "organ I instancji", "PINB") z dnia 19 stycznia 2021 r., Nr [...] – uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości oraz, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2020r., poz. 1333 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania), nakazał C. M., L. M., B. M.o, M. W., M. P., B.Ka., T. K., M. M., J. K., B. K., S. K., J. K., M.W., K. W., D.N., R.N., Z. Z. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie muru oporowego na działce nr ew. [...] w miejscowości L., ul. Z., wykonanie niezbędnych zabezpieczeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz dostarczenie do PINB w L., w terminie do dnia 30 listopada 2021r. dla wykonanego muru oporowego na działce nr ew. {...] w miejscowości L., ul. Z.: 1) zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy L. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, sporządzonych przez uprawnionego projektanta wraz z zaświadczeniem potwierdzonym jego wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego stanowiący podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, aktualnym na dzień opracowania projektu; 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Do organu powiatowego wpłynęły dwa wnioski dotyczące wszczęcia postępowania administracyjnego złożone przez T. K.(w sprawie płyty betonowej (fundamentu), muru oporowego oraz wpustu deszczowego na działce nr ew. {...] w L.) oraz adw. G. R., reprezentującego ww. właścicieli lokali mieszkalnych przy ul. Z.[...] w L. dotyczący legalności prac budowlanych prowadzonych na wskazanej nieruchomości (budowa garaży). Dnia 30 sierpnia 2018r. przeprowadzono czynności kontrolne, w wyniku których ustalono, iż na granicy poziomów gruntów (działka Wspólnoty Mieszkaniowej i działka T. K.) wzniesiono mur, który w obecnym stanie służy powstrzymaniu osuwania się ziemi z działki położonej wyżej; tj. działki Wspólnoty Mieszkaniowej na działkę T. K.. W wyniku powyższych ustaleń organ powiatowy wydał postanowienie nr [...], którego nieważność stwierdził MWINB w dniu 2 października 2019r. (postanowienie nr [...]). Organ odwoławczy uznał, że brak było podstaw do nakładania przez PINB obowiązków, o których mowa w art. 48 ust. 2 i 3 P.b. na Wspólnotę Mieszkaniową ul. Z. [...] w L., w sytuacji, gdy taka Wspólnota nie została wyodrębniona. Jednocześnie zauważył, iż w aktach sprawy brak jest dokumentów, mogących dowodzić, iż został wyznaczony w sposób przewidziany prawem zarządca budynków, jak również że dla budynków została prawnie ustanowiona wspólnota mieszkaniowa. Wskazał, że o ile powyższe nie miało miejsca, stroną postępowania powinni być wszyscy właściciele lokali w budynkach, dla których prowadzona jest księga wieczysta [...]. Ponownie rozpoznając sprawę, postanowieniem Nr [...] z dnia 19 stycznia 2021r. PINB, działając na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 52 P.b., nakazał C.M., L. M., B. M., M. W., M. P., B. K., T.K., M. M., J. K., B. K., S. K., J. K., M. W., K. W., D. N., R. N., Z. Z. przedłożenie, we wskazanym terminie, ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy L. dla wykonanego muru oporowego na działce nr ew. {...] w miejscowości L., ul. Z., czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z projektem zagospodarowania działki nr ew. {...] w miejscowości L., ul. Z. oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zażalenia na ww. rozstrzygnięcie złożyli J. W., działająca w imieniu M.W., M. P. i Z. Z. oraz adwokat G. R., działający w imieniu B. S.K., J. L., T. P., L. C., i M.B. – D., M. K., M. R., M.T.. Następnie postanowieniem Nr [...] z dnia 16 czerwca 2021r., MWINB zlecił PINB w L. przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie oględzin na terenie działki nr. ew. {...] w miejscowości L., ul. Z., celem ustalenia w sposób bezsporny, czy przedmiotem postępowania jest samowolna budowa muru oporowego, czy też samowolna budowa garaży (na tym etapie fundamentów pod garaże). Zobowiązano również organ powiatowy do precyzyjnego ustalenia usytuowania "muru" na działce, wskazania jego wymiarów (szerokości, długości, wysokości), określenia konstrukcji oraz funkcji obiektu. We wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie postanowieniu z 6 sierpnia 2021 r., MWINB przedstawił stan faktyczny sprawy. Wyjaśnił, że stosownie do art. 136 k.p.a. należało przeprowadzić dodatkowe uzupełniające postępowanie dowodowe, celem ustalenia w sposób bezsporny czy przedmiotem postępowania jest samowolna budowa muru oporowego, czy samowolna budowa garaży (na tym etapie fundamentów pod garaże). Organ odwoławczy wyjaśnił, iż materiał dowodowy został uzupełniony m.in. protokołem z czynności kontrolnych, przeprowadzonych na spornej nieruchomości w dniu 21 lipca 2021r. oraz dokumentacją zdjęciową (w związku z ww. postanowieniem MWINB Nr [...]). Wskazał, iż z treści ww. protokołu czynności kontrolnych (przeprowadzonych w obecności stron postępowania) wynika, że "w granicy działek o nr ewid. {...] oraz działki należącej do T. K. wykonana została ściana oporowa z bloczków betonowych wzmocniona trzpieniami żelbetowymi o rozstawie średnio 2,25 m w osiach. Ściana posadowiona jest na fundamencie żelbetowym. Z uwagi na znaczny spadek terenu z kierunku północno - wschodniego do południowo - wschodniego ława betonowa pod ścianą oporową została wykonana metodą schodkową. Ściana o wymiarach długość 46,85m, grubość 0,25m. Wysokość ściany oporowej od poziomu terenu przy budynku wielorodzinnym Z. 12/16B - 1,20m, na końcu od strony północno - wschodniej wierzch ściany oporowej na poziomie gruntu. Wysokość ściany zagłębiona w gruncie do wierzchu ławy ok. 1m. Oceniając stan użytych materiałów budowlanych do wykonania przedmiotowej ściany należy stwierdzić, że przedmiotowa ściana powstała ok. 2015r. Kwalifikacja obiektu jako mur oporowy spowodowana jest dużą różnicą poziomu terenu pomiędzy działką nr ewid. {...] a działką T. K.. W świetle dokonanych podczas oględzin pomiarów wynosi ona ok. 1,0 - 1,2m. Na działce nr ewid. {...] wykonana została płyta betonowa zdylatowana jako utwardzenie terenu o wym. 15,17m x 5,40m oraz 31,0m x 4,90m. Płyta nie stanowi muru oporowego. Z oględzin została sporządzona dokumentacja zdjęciowa stanowiąca załącznik do protokołu". W świetle powyższego, organ odwoławczy uznał, że przedmiotem postępowania jest niewątpliwie mur oporowy, który konstrukcyjnie i funkcjonalnie służy podtrzymywaniu osuwania się ziemi z działki położonej wyżej - działki Wspólnoty Mieszkaniowej na działkę T. K.. W dalszej części uzasadnienia MWINB zauważył, że w Prawie budowlanej brak jest legalnej definicji "muru oporowego". Ustawa ta posługuje się pojęciem "konstrukcji oporowej", zalicZ. ją do budowli wymienionych w art. 3 pkt 3, przez które rozumie się każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Cytując orzecznictwo sądów administracyjnych, organ odwoławczy stwierdził, iż budowa muru oporowego niezależnie od spełniania przez niego dodatkowej funkcji, wymaga zawsze uzyskania pozwolenia na budowę. Dlatego też, z uwagi na samowolne wykonanie przedmiotowego muru oporowego (brak dokumentacji świadczącej o legalności obiektu) zasadnym było prowadzenie postępowania w trybie art. 48 P.b. Organ odwoławczy przytoczył brzmienie art. 48 ust. 1-3 P.b., obowiązującego w dniu wszczęcia przedmiotowego postępowania. Zauważył, iż z uwagi na fakt, że treść postanowienia PINB Nr [...] nie odpowiadała literalnemu brzmieniu ww. przepisu zasadnym było uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia i orzeczenie co do istoty, także z uwagi na upływ terminu wykonania nałożonego obowiązku. Odnosząc się do argumentacji skarżących, MWINB wskazał m.in., iż nie przedstawili oni w toku postępowania żadnej dokumentacji, biorąc aktywny udział w gromadzeniu materiału dowodowego. Zauważył, że jeżeli organ powiatowy wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń dokumentów (protokół kontroli, dokumentacja zdjęciowa), to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Zadaniem organu nie jest - w przypadku posiadania w aktach sprawy wiarygodnych dowodów - dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza. Konkludując organ odwoławczy uznał zatem, że same oświadczenia stron, nie posiadających fachowej wiedzy w zakresie Prawa budowlanego, nie zawsze mogą być wystarczające dla obiektywnej oceny okoliczności danej sprawy. Pismem z dnia 13 września 2021 r. M. W., Z. Z., B. M., S. K., L. M., B. K.(dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie MWINB z dnia 6 sierpnia 2021 r. Autorzy skargi zarzucili naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 6 k.p.a. poprzez podejmowanie przez organ działań w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, którego to naruszania skarżący dopatrują się w wydawaniu przez ten sam organ administracji publicznej, co do tego samego obiektu i w tych samych okolicznościach stanu faktycznego, odmiennych rozstrzygnięć - kwalifikując w 2015 r. obiekt jako płyta stanowiąca utwardzenie powierzchni działki budowlanej, natomiast w 2018 r. kwalifikując ten sam obiekt jako mur oporowy; 2) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publiczne, którego to naruszania skarżący dopatrują się w zmiennych rozstrzygnięciach tego samego organu w zakresie tego samego przedmiotu postępowania; 3) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na: a) niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego w sprawie i dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego poprzez nieuwzględnienie stanowisk i wyjaśnień strony, a w szczególności wyjaśnień J. W. składanych w toku postępowania, z których wynika, iż wykonane w 2015 r. prace na działce nr {...] w miejscowości L., ul. Z. stanowiły odtworzenie dotychczasowego ogrodzenia i utwardzenie terenu działki zabudowanej, co w konsekwencji przyczyniło się do błędnych ustaleń faktycznych w sprawie; b) dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skutkującej błędnym ustaleniem przez organ stanu faktycznego w sprawie poprzez przyjęcie, że obiekt posadowiony na działce nr {...] w L. przy ul. Z.stanowi mur oporowy, a nie fundamenty pod garaże; c) niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego w sprawie i dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego poprzez pominięcie postanowienia PINB w L. z dnia 3 grudnia 2015 r., znak sprawy: [...] i wynikającego z niego faktu iż w 2015 r. obiekt został zakwalifikowany przez organ jako płyta betonowa o długości 46,90 m i średniej wysokości 0,15 m, a w konsekwencji pominięcia stanu faktycznego istniejącego w okresie wykonywania prac i błędnym zakwalifikowaniu obiektu jako mur oporowy; d) dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającej się w przyjęciu dla potrzeb niniejszego postępowania, iż obiekt posadowiony na działce nr {...] w L. przy ul. Z. konstrukcyjnie i funkcjonalnie służy podtrzymywaniu osuwania się ziemi z działki położonej wyżej - działki Wspólnoty Mieszkaniowej nad działką T. K., podczas gdy konstrukcja obiektu nie uzasadnia przyjęcia takich twierdzeń, w szczególności uwzględniając fakt iż płyta betonowa (zakwalifikowana jako mur oporowy) stanowi fundamenty pod garaże; 4) art. 29 ust. 2 pkt 5 P.b. poprzez jego niezastosowanie, mimo iż w ocenie skarżących, jak i organu w toku postępowania prowadzonego w 2015 r. ziściły się przesłanki jego zastosowania, bowiem obiekt posadowiony na gruncie {...] w L. przy ul. Z. należy uznać za utwardzenie powierzchni gruntu na działce budowlanej; 5) art. 48 ust. 2 i 3 P.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy stan faktyczny sprawy nie dawał podstaw jego zastosowania. Skarżący wnieśli zatem o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 48 P.b. (w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania tj. 6 sierpnia 2018r.) zgodnie z którym "1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Zgodnie z art. 48 ust. 2 P.b. jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z art. 48 ust. 3 P.b., w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. W niniejszej sprawie skarżący kwestionują ustalenia organu odwoławczego dotyczące rodzaju prowadzonych robót budowlanych. Ich zdaniem budowa dotyczyła ogrodzenia i płyty betonowej (utwardzenia placu) na które nie jest wymagane pozwolenie na budowę, a nie - jak uczynił to MWINB - zakwalifikowanie spornego obiektu (płyty betonowej pod garaże) jako muru oporowego. Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie, zasadnicze znaczenie dla prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia ma przeprowadzone na zlecenie organu odwoławczego uzupełniające postępowanie dowodowe. Jego celem było ustalenie w sposób bezsporny przedmiotu postępowania administracyjnego. Organ powiatowy sprostał temu zobowiązaniu i dokonał czynności kontrolnych na nieruchomości oznaczonej nr ewid {...] zlokalizowanej w miejscowości L., ul. Z.. Treść protokołu sporządzonego z ww. czynności, jak i załączona dokumentacja zdjęciowa dowodzi, że w granicy działek o nr ewd. {...] oraz działki należącej do T.K. wykonana została ściana oporowa z bloczków betonowych. Powyższe doprowadziło do prawidłowego jej zakwalifikowania przez MWINB jako muru oporowego, ze względu na dużą różnicę poziomu terenu pomiędzy wskazanym działkami. Jednocześnie w protokole, jak i w zaskarżonym postanowieniu szczegółowo wskazano jego wymiary oraz określono konstrukcję obiektu. Ponadto Sąd zauważa także, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się przedłożonych przez inwestora tj. członków Wspólnoty Mieszkaniowej ul. Z. [...] w L. projekt budowlany powykonawczy budowy muru oporowego o konstrukcji żelbetonowej. Z jego treści wynika, że "przedmiotem opracowania jest zrealizowany w 2015 r. mur oporowy z funkcją docelową cokołu ogrodzenia o konstrukcji murowanej". Zasadnie zatem organ odwoławczy posiłkując się dorobkiem orzecznictwa kwalifikację obiektu uzależnił od tego jaką podstawową funkcję będzie on pełnił. Rodzaj użytego materiału budowlanego, konstrukcja obiektu oraz pełniona rola polegająca na zapobieganiu usunięcia się ziemi na działkę sąsiednią przesądziły o prawidłowym uznaniu budowli za mur oporowy. Sąd zauważa, iż organ wyjaśnił także, że ustawa Prawo budowlane nie zawiera legalnej definicji, a pojęciem "konstrukcji oporowej" posługuje się art. 3 pkt 3 P.b. W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że budowa muru winna zostać poprzedzona uzyskaniem pozwolenia na budowę dla tej inwestycji. Skoro zatem inwestor obowiązku tego w tym zakresie nie dopełnił, to naruszył obowiązujące przepisy (art. 28 P.b.). Wykonywanie obiektu budowlanego w postaci konstrukcji oporowej nie zostało bowiem zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 i 2 P.b.) ani nie zostało objęte obowiązkiem zgłoszenia (art. 30 ust. 1). Analizując stan faktyczny sprawy organ odwoławczy zasadnie przytoczył przesłanki legalizacji samowoli budowlanej wynikające z art. 48 P.b. i stwierdził możliwość legalizacji zrealizowanej inwestycji pod warunkiem przedłożenia wskazanych w postanowieniu dokumentów. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za prawidłowe procedowanie organów nadzoru budowalnego w trybie art. 48 ust. 1 i następnych Prawa budowlanego. Wobec ziszczenia się dyspozycji art. 48 ust. 2 i 3 P.b. MWINB nakazał wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych i wezwał skarżących do przedłożenia dokumentów, które umożliwić mogą ocenę zgodności wykonanych samowolnie robót budowlanych z obowiązującym prawem i ich legalizację, która jest wyłącznie uprawnieniem inwestora, a nie jego obowiązkiem. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekający w sprawie, nie uwzględnił zarzutów i argumentów podniesionych w skardze. Analiza materiału dowodowego sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy, z poszanowaniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zgromadził kompletny materiał dowodowy, dokonał jego oceny i zastosował odpowiadające ustalonym okolicznościom konsekwencje prawne. Sąd nie dostrzegł uchybień w zakresie zastosowania przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.