VIII SA/Wa 870/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2015 r. W. Ł. (dalej: "skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: "organ") z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, z którym związane jest powstanie po stronie skarżącego obowiązku zapłaty kwoty ok. [...] tysięcy złotych uniemożliwi skarżącemu dokonanie spłaty jego bieżących zobowiązań związanych z utrzymaniem rodziny oraz zobowiązań związanych ze spłatą długów. Kara pieniężna spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podał, że z wynagrodzenia, które otrzymuje za świadczenie pracy na stanowisku kucharza utrzymuje syna. Co miesiąc opłaca alimenty w kwocie [...] zł. Matka syna skarżącego jest bezrobotna, tak więc oprócz płacenia alimentów skarżący przekazuje inne środki pieniężne przeznaczone na utrzymanie dziecka. Ponadto skarżący spłaca co miesiąc zadłużenie powstałe jeszcze przed wyjazdem do A. na rachunek bankowy komorników w łącznej kwocie [...] zł. Prócz powyżej wskazanych wydatków skarżący przeznacza otrzymywane wynagrodzenie na utrzymanie w A., w tym wynajem mieszkania ([...] funtów tygodniowo), jedzenie (ok. [...] funtów miesięcznie), ubezpieczenie ([...] funtów miesięcznie). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym zostanie uprawdopodobnione istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.). Zaznaczenia wymaga, że dla uwzględnienia wniosku nie jest wystarczające samo przekonanie strony o jego zasadności. Jak wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2014 r. wydanego w sprawie II FZ 1741/14 (LEX nr 1561805), wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy natomiast zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Zauważyć jednocześnie należy, że spełnienie obowiązku o charakterze pieniężnym z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09), albowiem istnieje oczywista możliwość zwrotu kwoty uiszczonej w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższych wywodów w ocenie Sądu w sprawie niniejszej skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący stwierdził jedynie, iż wykonanie przedmiotowej decyzji przekracza jego bieżące możliwości finansowe w realizowaniu łącznie zobowiązań wobec rodziny i spłatą innego zadłużenia. Z argumentacji tej, oprócz stwierdzenia o pogorszeniu sytuacji finansowej skarżącego wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, trudno jest wyprowadzić wnioski na czym i w odniesieniu do jakich okoliczności miałaby polegać znaczna szkoda, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podobnie należy się odnieść do przesłanki trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności, że zaskarżona decyzja dotyczy świadczenia o charakterze pieniężnym. Reasumując, w ocenie Sądu skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.