VIII SA/Wa 889/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 16 lutym 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu po wznowieniu postępowania postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, 2. zwrócić A. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. ("skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...]września 2017 r. w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu, po wznowieniu postępowania ze względu na nieuiszczenie wpisu. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 25). Pismem z dnia 2 lutego 2018 r., z zachowaniem siedmiodniowego terminu, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Celem tej instytucji jest bowiem umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl., czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II FZ 1454/13, LEX nr 1 452 601). W rozpoznawanej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z uzasadnienia wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu 26 stycznia 2018 r., a w dniu 2 lutego 2018 r. został nadany wniosek (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej). Jak wynika z akt sprawy, skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 listopada 2017 r., został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 21 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 12). Siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 28 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu potwierdził ww. stan faktyczny. Skarżący wskazał, że nie przeczytał dokładnie pouczenia załączonego do wezwania i nie zdawał sobie sprawy jakie skutki spowoduje nieuiszczenie wpisu w terminie. Mylnie sądził, że może uiścić wpis po swoim powrocie z zagranicy. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Należy podkreślić, że przewidziany w art. 220 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 721/08, LEX nr 493 650). Oznacza to, że strona ma dokładnie siedem dni na wykonanie tej czynności procesowej, a bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu doręczenia wezwania i kończy bieg wraz z końcem siódmego dnia. Z przywołanego przepisu wynika więc, że opłata ma zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a nie, że w tym terminie ma zostać podjęta lub nie decyzja o uiszczeniu opłaty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 144/14, LEX nr 1 480 751). W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu w uiszczeniu wpisu sądowego nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw. Należy w tym miejscu jeszcze raz podkreślić, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. To na skarżącym spoczywa obowiązek takiego zorganizowania własnych spraw, by dokonywanie czynności w ustawowym terminie, w postępowaniu, wszczętym przecież własnym pismem (skargą), było możliwe. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.