VIII SA/Wa 907/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na działanie Prezydenta Miasta R. postanawia : odrzucić skargę Pismem z [...] sierpnia 2011 r. (data wpływu do organu) D. P. (skarżący) za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Prezydenta Miasta R. (organ) w zakresie "braku reakcji Prezydenta na zbojkotowanie mnie w czasie Plenarnej Rady Pedagogicznej w dniu [...] czerwca 2010 r." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał przy tym, iż złożona skarga nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, oraz orzekanie w innych sprawach, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw zastrzeżonych do kompetencji innych organów. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm., zwana dalej ustawą o systemie oświaty) jeżeli szkoła lub placówka albo organ prowadzący prowadzi swoją działalność z naruszeniem przepisów ustawy, organ sprawujący nadzór pedagogiczny może polecić, w drodze decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie, z zastrzeżeniem ust. 5. Stosownie natomiast do postanowień art. 31 - 33 ustawy o systemie oświaty, nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami sprawuje kurator oświaty. Ponadto zgodnie z art. 34a w/w ustawy nadzór nad działalnością szkoły lub placówki sprawuje jej organ prowadzący. Zaskarżone działanie organu nie podlega kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w wyżej wymienionym art. 3 p.p.s.a., a ponadto żaden przepis szczególny nie przekazuje skarg na tego rodzaju działanie do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 39/10 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 października 2009r., sygn. akt III SA/Łd 470/09). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na czynności dyrektora szkoły, które w ramach nadzoru podlegają ocenie przez organ prowadzący, czy też kuratora oświaty. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.