VIII SA/Wa 929/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w zakresie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wnioskiem z dnia 27 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) [...] sp. z o.o. (uczestnik postępowania) zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2017 r. W uzasadnieniu podała, że jej pełnomocnik procesowy – r.pr E. S. w okresie od 22 czerwca do 10 lipca 2017 r. tj. w czasie gdy przypadał termin do wniesienia skargi kasacyjnej, przebywała na zwolnieniu lekarskim, co potwierdza załączone do wniosku zwolnienie. W ocenie spółki nagłe i postępujące pogorszenie stanu zdrowia pełnomocnika (w szczególności zły stan psychofizyczny –"paraliżujący strach o zagrożoną ciążę") spowodowało, że nie była ona w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Faktyczna niezdolność pełnomocnika do pracy została potwierdzona w kolejnym zwolnieniu lekarskim do dnia 7 sierpnia 2017 r. Dodatkowo spółka wyjaśniła, że ze względu na przedłużająca się nieobecność jej pełnomocnika zarząd zdecydował w dniu 26 lipca 2017 r. o powierzeniu sprawy zewnętrznej kancelarii prawnej, a nowy pełnomocnik, który o konieczności złożenia skargi kasacyjnej, a także o przekroczeniu terminu do jej wniesienia, dowiedział się tuż po przekazaniu mu akt sprawy, niezwłocznie w dniu 26 lipca 2017 r. poinformował o tym spółkę. Z tym też dniem w ocenie spółki ustały przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 87 § 1-2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. Wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy występuje np. w przypadku choroby strony czy pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób (por. postanowienie NSA z dnia 26 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 679/14, Lex nr 1465298). Jakkolwiek wnioskując o przywrócenie terminu spółka przedstawiła zaświadczenie lekarskie wskazujące na komplikacje zdrowotne pełnomocnika - r.pr. E. S., to nie może ujść uwadze, że w istocie spółka w czasie gdy przypadał termin do wniesienia skargi kasacyjnej, posiadała dwóch prawidłowo umocowanych pełnomocników. Obok wyżej wymienionej, spółka udzieliła pełnomocnictwa także r.pr. J. M.. Z akt sprawy wynika bowiem, że pismem z dnia 9 grudnia 2016 r. (k.-201) r.pr. J. M., w związku z urlopem macierzyńskim dotychczasowego pełnomocnika w osobie r.pr. E. S., zwróciła się o zmianę terminu rozprawy, składając równolegle pełnomocnictwo. Od tej chwili cała korespondencja była kierowana do J. M. na dres spółki. Następnie w dniu 10 maja 2017 r. ponownie w sprawie ujawniła się r.pr. E. S. składając w imieniu spółki pismo procesowe wraz z pełnomocnictwem. Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnictwo dla r.pr. J. M. na żadnym etapie postępowania sądowego nie zostało wypowiedziane. W tej sytuacji w ocenie Sądu choroba jednego z pełnomocników nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, bowiem niezbędne czynności w sprawie mógł podejmować drugi pełnomocnik. Powyższe stanowisko wzmacnia fakt, że wszelka korespondencja Sądu zgodnie z wnioskiem spółki, była kierowana na adres do doręczeń, będący jej siedzibą. Oba zaś pełnomocnictwa obejmują czynność odbierania korespondencji i dokumentów związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym. Jeśli zatem jednocześnie do działania w imieniu strony umocowanych było kilku pełnomocników i każdy z nich uprawniony był do samodzielnego reprezentowania to należało uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na istnienie przeszkód w złożeniu skargi kasacyjnej przez innego pełnomocnika. Nie jest bowiem możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu bez wskazania okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności procesowej pozostałym pełnomocnikom (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2017 r. sygn.. akt I FZ 420/16 dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym uznać należy, że spółka nie uprawdopodobniła braku winy drugiego z pełnomocników w uchybieniu terminu, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia